بوستان حجاب

136 سال بود که سنگ بناي حرکتي عظيم و انسان ساز گذاشته شد. پيامبر(ص) به دنيا آمد و حالا پس از 136 سال مجدد و احياکننده آيين ناب و اسلام اصيل محمدي(ص) قدم به عرصه وجود مي گذاشت. حالا پس از سالها که ائمه گذشته بنا به شرايطي که داشتند در خفقان به سر مي بردند و عملاً دستشان بسته بود و تنها امام باقر(ع) بود که بنيان يک دانشگاه علمي را گذاشته بود تا اسلام اصيل را ترويج کند اين امام صادق(ع) بود که مي آمد تا اين دانشگاه را از پدر تحويل بگيرد و نقطه آغازي شود بر آيين تشيع و مذهب جعفري. دو دسته اي که بر سر حکومت نزاع داشتند، به هم مشغول بودند و حواسشان به اين طرف نبود و اين فرصتي استثنايي بود که از پس اشتغال ظالمين به يکديگر امام صادق(ع) مشغول تربيت شاگرداني شوند که جهان اسلام را دگرگون مي کردند.
اين آشفتگي در حکومتها را از تعدد حاکمان هم عصر ايشان که هفت نفر بودند مي شود فهميد. فضايل امام صادق(ع): بزرگترين فضيلت امام صادق(ع) که در اين دوران نمود بيشتري پيدا مي کند و بنا به شرايط زمان مبرز مي گردد، توان علمي حضرت است. به اين گفته ابن شهر آشوب در مناقب توجه کنيد: از آگاهي به علوم امام صادق(ع) به اندازه اي نقل شده که از هيچ کس ديگري منقول نيست و هيچ کتاب حديث و حکمت و زهدي و موعظه اي از گفتار امام صادق(ع) خالي نيست و همه مي گويند جعفربن محمد چنين گفت و چنان فرمود.
از ايشان هفده اثر به ثبت رسيده است که هر کدام دريايي از علم است و در کتب روايي و تاريخي از آنها نام برده شده است. امام صادق(ع) دانشگاهي را اداره مي کردند که به گواهي تاريخ عده دانشجويان آن به چهار هزار نفر مي رسيد که هر کدام داراي کتاب و تأليف بوده اند. بزرگاني چون زرارَ بن اعين و دو برادرش، جميل بن دراج، ابوبصير و... و حالا پس از قرنها هنوز که هنوز است حوزه هاي علميه اگر سرپا هستند و نفس مي کشند به برکت همين قال الباقر(ع) و قال الصادقها(ع) است.