بوستان حجاب

در اسلام نه آزادی مطلق و رها پذیرفته شده است و نه محدودیت و منع هر گونه رابطه، بلکه ارتباط بین دو جنس مخالف در یک چهارچوب مشخص تعریف شده است.در واقع دیدگاه اسلام ناظر به نگرش (اعتدالی) است.

از نظر شرع مقدس اسلام هر گونه ارتباط بین دختر و پسر، قبل از ازدواج، اعم از ارتباط مستقیم و غیر مستقیم، اگر با قصد لذت (جنسی) باشد و یا خوف فتنه و ترس افتادن به گناه در آن وجود داشته باشد، جایز نبوده و اشکال دارد. با نگاهی به پاسخ مراجع عظام تقلید به برخی از استفتاءات، این مطلب روشن می شود:

تا زمانی که چشم، گوش، زبان، دست، پا و... خود را از چیزهایی که شهوت ما را تحریک می‌کند جدا نکنیم، نباید انتظار عفت داشته باشیم، وقتی چشم ببیند دل می‌خواهد، پس نبینیم تا نخواهیم!

یکی از آسیب‌هایی که مدت‌های طولانی است جامعه ما را درگیر کرده است، بحث دوستی‌های قبل از ازدواج یا به عبارتی دیگر دوست پسری و دختری است که میان نوجوانان دبیرستانی و جوانان دانشجویی دیده می‌شود، اینکه چرا این موضوع در جامعه قبح خود را از دست داده است، بحث‌های تفصیلی را می‌طلبد.

اختیار و قدرتی که خداوند به دختران و پسران داده است

-در جوانی پاک بودن شیوه پیغمبری است/و نه هر گبری به پیری می‌شود پرهیزکار

-لذت ازدواج زمانی است که قبل از آن پاکی را حفظ کرده باشید.

وقتی همسر مورد علاقه ام را یافتم و قرار بود هر چه زودتر زندگی مشترک مان را شروع کنیم، واقعا در پوست خود نمی گنجیدم.

من همسر رویاهام رو پیدا کرده بودم و برای شروع زندگی مشترک لحظه شماری می کردم. همسرم از خانواده ای خوب و آبرومند بود. در حقیقت تناسب زیادی با هم داشتیم و در ظاهر مشکلی نبود.

ولی...

شب عروسی مان، بنا به اعتراف خود همسرم(و البته به خاطر احساس گناه شدیدی که داشت) متوجه شدم که او بر اساس ناپختگی و حتی حیله یک مرد وارد رابطه با وی شده ولی خوب خیلی زود متوجه اشتباهش شده و این رابطه تمام می شود...........

البته دیگه برای من فرقی نمی کرد. من در یک لحظه احساس کردم تمام آنچه را که به دست آورده بودم، ناگهان از دست دادم. نمی توانستم او را به عنوان شریک زندگی ام بپذیرم و این شد که از همان شب اول ناسازگاری ما شروع شد.

دختری حدود 20 ساله در دانشگاه به برای مشاوره به من مراجعه کرده بود و می‌گفت: "من عاشق شده‌ام!"‌‌

گفتم: "عاشق چه کسی؟ گفت: "عاشق شوهر خاله ام شده ام! و این صرفا یک عشق ظاهری و قلبی نیست بلکه قضیه ازدواج در میان است!

این روزها در برخی خانواده ها شاهد رفتارهای هنجار شکنانه و دور از ارزش‌های اخلاقی و اسلامی هستیم، مرزهای محرم و نامحرمی گسیخته شده است و کسی اهمیت نمی دهد که عاقبت این اتفاق شوم چقدر می‌تواند وخیم باشد. 

متأسفانه برخی خانواده ها تحت تأثیر تبلیغات ماهواره ای و برنامه های هدفدار آن و یا به علت بی اطلاعی از مبانی اخلاقی و ارزش های اسلامی، برخورد نزدیک با نامحرم بدون هیچ قیدی و بدون حجاب را نوعی تجدد و روشنفکری قلمداد می کنند، تا جایی که نسل جدید نمی داند محرم کیست و نامحرم کیست؟

دیگر دختران ما شوهر عمه، شوهر خاله، پسر دایی ها و پسر عمه ها و ... را نامحرم حساب نمی کنند، با همکلاسی هایشان از جنس مخالف روابط صمیمانه ای دارند و می گویند فلانی دوست اجتماعی من است و رابطه خاصی با هم نداریم، در فضای مجازی هر مدل عکسی از خودشان منتشر می کنند و خانواده هایشان هم تأیید شان می کنند.

برخی از نوجوانان و جوانان در بدو ورود به دانشگاه و کلا در دوران دانشجویی خود ارتباط بسیار کمی با جنس مخالف برقرار می کنند یا اصلا برقرار نمی کنند. شاید علت این باشد که به امور دیگری مثل پیگیری جدی درس، ورزش، تئاتر و نمایش و .. سرگرم هستند یا خیلی ساده ممکن است هنوز برای این مساله آمادگی نداشته باشند. برخی دیگر هم که قطعا بر اساس اعتقادات مذهبی خود ارتباط شان با جنس مخالف صرفا در حد مسایل درسی است یا اینکه اصلا در همین حد هم رابطه ای برقرار نمی کنند.

اما در طرف دیگر این طیف نوجوانان و جوانانی هستند که از همان روزهای اول ورود به دانشگاه، شروع به برقراری رابطه با جنس مخالف می کنند.

در این نوشتار به کوتاهی ویژگیهای سال اولیها، انگیزه های آنها از برقراری رابطه با جنس مخالف، پیامدهای آن و نیز روشهای پیشگیری و رهایی از آسیبهای اینگونه دوستیها را بیان میکنیم.

سال اولی کیست؟

 بیشتر سال اولیها پسران و دخترانی هستند 19،18ساله، که تا حدود سه ماه قبل از ورود به دانشگاه دانش آموزانی بوده اند تلاشگر و پرکار که زمان زیادی را به درس و مشق مدرسه میگذرانده اند و تنها نگرانی و دغدغه فکری آنها پذیرفته شدن در دانشگاه بوده است.

نگاه اسلام به انسان، در تنظيم روابط او با جنس مخالف اثرگذار است. در ديدگاه اسلام، انسان، موجودي با استعدادهاي بالقوه فراوان است كه مي تواند در پرتو معرفت، ايمان و خودسازي و با پرورش جنبه هاي معنوي در وجود خود، به مراتب بالاي كمال و قرب الهي دست يابد.1 اين استعداد، در حيوانات قرار داده نشده است. از نظر اسلام، هر انسان مؤمني داراي ارزش و احترام است و ارزش او نيز در درجه اول، به جنبه هاي معرفتي و روحاني او؛ يعني به علم، ايمان و پرهيزكاري اش مربوط مي شود.2 اسلام به انسان مي آموزد كه همواره بر اساس عقل (و نه شهوت) حركت كند تا مقامي بالاتر از فرشتگان بيابد وگرنه از حيوانات نيز پست تر خواهد بود.
عبداللّه بن سنان مي گويد از امام صادق (ع) پرسيدم كه فرشتگان برترند يا انسان ها؟ حضرت فرمود: به فرموده اميرالمؤمنين علي بن ابي طالب (ع):
خداوند در فرشتگان، عقل بدون شهوت و در حيوانات، شهوت بدون عقل قرار داده است و در بني آدم هر دو را تركيب كرده است. پس كسي كه عقلش بر شهوتش غلبه داشته باشد، از فرشتگان بهتر است و هركس كه شهوتش بر عقلش چيرگي يابد، از چارپايان بدتر است.3
روشن است اين ديدگاه با ديدگاهي كه انسان را در حد حيواني هوشمند مي بيند كه منافعي والاتر از خور و خواب و شهوت و لذت هاي جسماني ندارد، تفاوت فراوان دارد. براي مثال، انساني كه به خود و ديگران با رويكرد انساني مي نگرد و ارزش خود را مي شناسد، اجازه نمي دهد غريزه ها و شهوت هاي نفساني، چنان او را دل مشغول سازد كه از پرورش روح و دست رسي به كمال والاي معنوي باز بماند.4 اگر هم بخواهد همسر مناسبي برگزيند، بي گمان به جنبه هاي اخلاقي، معرفتي و روحاني او نيز توجه خواهد داشت و تنها جنبه هاي ظاهري را ملاك ارزش گذاري قرار نمي دهد. در مقابل، فرد و جامعه اي كه برداشت حيواني از انسان دارند، به انواع ديگري از مناسبات توجه مي كنند و جنبه هاي معنوي و كمالات روحاني انسان را فداي غريزه ها و گرايش هاي سطحي وي خواهند كرد. 

پی نوشت ها:   

خطر جدي در رابطه هاي مبتني بر پيوندخواهي جنسي و ارتباط هايي كه با هدف لذت جويي جنسي صورت مي گيرد، آن است كه اين روابط، خارج از ضابطه مشخص و مشروع تحقق يابد؛

يعني ميان زن و مرد، «رابطه هاي نامشروع» ايجاد شود. اسلام هرگونه رابطه جنسي را كه فردي با شخصي غير از همسر شرعي اش برقرار كند، نامشروع مي داند، حتي اگر اين گونه ارتباط ها در حدّ ردّ و بدل شدن نگاه ها يا صحبت هاي آميخته با انگيزه هاي جنسي و شهواني باشد.
در فرهنگ امروز دنيا، با اين گونه روابط هر چند با انگيزه هاي جنسي صورت گيرد، به تسامح برخورد مي شود و اصطلاح رابطه نامشروع را تنها در آميزش هاي غيرقانوني و نامشروع به كار مي برند. در آموزه هاي اسلامي حتي در موضوع هايي مانند كنترل نگاه و پرهيز از صحبت هاي تحريك آميز و ديگر عوامل تحريك جنسي در رابطه با نامحرمان، حساسيت زيادي وجود دارد، به گونه اي كه در برخي احاديث، اين گونه ارتباط ها (اموري مانند نگاه، لمس و بوسيدن)، شعبه هايي از زنا دانسته شده است.۱

بي ترديد، اين روش اسلامي، زمينه تحقق آميزش هاي غيرمشروع را محدود مي كند، ولي روش هاي رايج ديگر جوامع، زمينه هاي تحريك جنسي را هموار مي كند، به گونه اي كه پس از آن، اجتناب از آميزش هاي نامشروع، ديگر چندان آسان نخواهد بود. در ادامه، زيان هاي دنيوي و اخروي اين گونه رابطه ها را در روايت هاي اسلامي بررسي مي كنيم.
برخي از پي آمدهاي منفي زنا كه بيشتر جنبه فردي دارند، عبارتند از:
يك ـ دور شدن از خدا و گرفتار شدن به حساب رسي سخت و كيفر الهي؛
دو ـ جاودانگي در دوزخ؛
سه ـ نابود شدن دين فرد و جداشدن روح ايمان از فرد؛

الگوی یک زن خوب برای بیشتر دخترها، زنی فداکار و مظلوم است که تا پای جان از همسرش حمایت کند. این الگو البته الگوی نادرستی نیست  اما وقتی در آن افراط شود و شکل مطلق به خود بگیرد، باعث می شود شما خودتان را نادیده بگیرید تا طرف مقابل را خوشبخت کنید. بی آنکه خودتان احساس خوشبختی داشته باشید.

ممکن است خودتان گمان کنید عشق است و فرد مقابل‌تان هم باور داشته باشد که این احساس مقدس، تنها دلیلی است که شما را به هم نزدیک کرده است. اما اشتباه می‌کنید. «حس ترحم»، چهره عشق را به خود گرفته و شما را به رابطه‌ای وارد کرده که هیچ‌گاه به آرامش نمی‌رسد.

گمان می‌کنید فرشته نجات هستید و می‌توانید یک‌تنه، تمام مشکلاتی که زمین و زمان به وجود آورده‌اند را از میان بردارید و تنها با یک «احساس گناه» به انتظار خوشبختی فردی نشسته‌اید که شادی و خوشبختی را به زندگی شما نمی‌آورد. ازدواج به پشتوانه این احساس، اتفاق عجیبی نیست. بسیاری از ما دوست داریم دایه عزیز‌تر از مادر باشیم و به جای ساختن یک زندگی برابر و سرشار از آرامش، ناجی فرد دیگری شویم. ناجی‌ای که هرگز نمی‌تواند چیزی را تغییر دهد اما به امید اینکه فردا روز دیگری باشد، پایش را از یک رابطه نابرابر بیرون نمی‌کشد.

نگاه منفی به سان تیر دو سری است که از یک طرف در تن خودمان و سوی نگاه طرف مقابل را نشانه رفته است

وقتی به علت تحریک نگاه توجه می‌کنیم می‌بینم که انحراف چشم به خاطر علائم جلب توجهی است که چه زن و چه مرد برای خود نصب می کنند ،که در جامعه ما این علایم کم مانده به فریاد تبدیل شود که : «ایها الناس به من نگاه کنید.»

ما دنبال ریشه یابی روانشناسی این قبیل جلب توجه ها نیستیم فقط می خواهیم بگوییم جوان عزیز، دختر و پسر عزیز، ما که به اندازه کافی در مشکلات هستیم، مشکل بیکاری، مشکل تورم، مشکلات عدیده عاطفی چرا تیشه بر میداریم به جان ته مانده آرامش همدیگر می افتیم؟!

بحث تعرض به بانوان، موضوع بسيار مهمي است. زنان و دختران، حتي دختران خردسال، در دايره تهاجمات خشونت بار منجر به جرح و يا تجاوز، سهم بالايي نزديک به اکثريت طيف قربانيان را دارند.

آمار و ارقام در اين مورد، خيلي کامل و قابل اتکا نيستند، چون بسياري از خشونتهاي انجام شده به زنان و دختران، در بيشتر موارد، به خاطر شرايط اجتماعي، توسط قربانيان سر به مُهر سکوت گذاشته مي شود، يا در صورت آشکار شدن، خانواده سرپوش روي آن مي گذارد، و تنها در مواردي محدود، موضوع برملا گشته، يا توسط نيروهاي انتظامي کشف مي شود که آن هم باز در پرونده هاي محرمانه اطلاعاتي طبقه بندي مي گردد.

قدر مسلم اينکه باوجود پيشرفتهاي مذهبي، اجتماعي و فرهنگي، همچنان زنان و دختران جوان، مورد
سوء استفاده هاي پليد جنسي در قالبهاي گوناگون قرار مي گيرند. آنان در زمره طعمه هاي بالقوه آسان براي مجرمان و جنايتکاران به حساب مي آيند. از اين رو، شناخت عوامل و لوازم بروز حادثه و راههاي پيشگيري و سد کردن تعرضات و بالابردن ضريب ايمني و اطمينان فردي، خانوادگي و اجتماعي براي جنس مؤنث، نه تنها وظيفه زنان که مسئوليتي بر دوش مردان به عنوان پدر، برادر، همسر و... است. با مطالعه صفحات حوادث روزنامه هاي مختلف، پي به بحرانها، جدالها و خشونتهاي شکل گرفته، بر اساس عنصر ناموسي مي بريم. حفاظت و نگهداري از حريم شکننده عفت زنان و دختران جامعه، نبايد به تعصبات خشک و خطرناک که خود منشأ بخش بزرگي از رويدادهاي خشونت بار ثاني است، منجر گردد.