بوستان حجاب

طبق اخباروارده روزاوّل صفرمصادف است با ورود خاندان اهل بیت عصمت وطهارت به شهرشام ،هرچند اقوال دیگری هم درزمان ورود وجود دارد،امّا همه اصل موضوع را قبول دارند.

شام شهری است که بیش از 40 سال حکومت بنی امیه درآن استقرارداشته وتهاجم فرهنگی به گونه توسعه یافته که مردم، بنی امیه را نزدیکترین خویشاوندان رسول الله(ص) می پندارند. وسالهای سال امیرمؤمنان علی (ع) و اولاد او مورد لعن و نفرین قرارگرفته اند.
شهری که امام حسین (ع) را به عنوان شورشگر بلکه دشمن دین می شناسد و شادمانی مردم هم از ورود اسرا برای این است که یزید، دشمن دین اسلام را به قتل رسانده و خانواده آنان را به همراه سرهای آنها به شهرمی آورد.
اینک کاروانی دل سوخته که مصیبتهای گوناگون را متحمّل شده درحالی که رعب وخشونت از در و دیوارشهر می بارد، با این تهاجم فرهنگی چگونه باید برخورد نمایند تا خود را معرّفی و دشمن را رسوا کنند؟.

همه اهل بیت ما برای پیشبرد دین اسلام زحمات فراوانی کشیدند و حتی شخصیتی چون امام حسین (علیه السلام)فرزندان خودش را در راه اسلام داد، و با این عملش توانست ذهن های بیشماری را به طرف مکتب تشیع و اسلام راستین جمع کند، ولی آن کسی که به معرفی این مکتب که نگاه های فراوانی را به خودش جمع کرده بود پرداخت و افکار تشنه معارف را سیراب کرد شخصیت امام صادق (علیه السلام) بود که توانست اسلام را به مردم معرفی کند و شمه ای از نور امامت را برای مردم نمایان سازد؛ که چند نمونه از روایت های ایشان را برای شما عزیزان که مرتبط با بحث ما نیز هست را مینویسم.

امام صادق علیه السلام می فرمایند:
در قیامت زن زیبایی را که به خاطر زیبایش در فتنه افتاده است و (فریب زیبایی خود را خورده؛ و بی حجابی و بی عفتی و آلودگی دامن گناه او می باشد) به پای حساب خواهند کشید. خطاب به خداوند متعال خواهد گفت:
 خدایا،خودت مرا زیبا خلق کردی تا اینکه در فتنه افتادم. به اذن الهی، حضرت مریم (سلام الله علیها) را در آنجا حاضر خواهند نمود و ندا خواهد شد: نگاه کن ببین تو زیباتری یا این زن، ما او را هم در نهایت زیبایی آفریدیم اما او گناه نکرد و فریب نخورد.(1)

و در روایت دیگری می فرمایند:

سه خصلت هست که اگر یک زن آن ها را  داشت، نترس و بگو: اهل جهنم است، آن سه خصلت عبارتند از:
(1)بدزبانی
(2)خودخواهی و غرور
(3)بد دامنی و (بی حجابی و بی عفتی)(2)

(1)تُؤتی بالمَرأهِ اِلحُسناءِ یَومَ الِقِیامَهِ الّتِی قَدِ افتَتَنت فِی حُسنِها،فَتَقُولُ: یا رَبِّ،حَسّنتَ خَلقِی حَتّی لَقِیتُ ما لَقِیتُ،فَیُجاءُ،بمَریَمَ(س)، فَیُقالُ:أنتَ أحسَنُ أو هذِهِ؟ قَد حَسّنّاها فَلَم تَفتَتِنُ)الکافی :228/8)
(2)ثَلاثُ إذا کُنّ فِی المَرأهِ فَلا تَحرُج أن تَقُولَ: إنّها فِی جَهَنّمَ؛البذاءُ، وَالخُیَلاءُ، وَ الفَجَرُ  (الخصال:159)

برخي از سوره ها و آيات قرآن که مربوط به حجاب است عبارتند از: 1. سوره نور، آيات 30، 31، 33 و 60; 2. سوره احزاب،، آيات 35، 53، 55، و 59. از نظر شرع اسلام زن بايد بدن و موي خود را از مرد نامحرم بپوشاند، ولي پوشاندن صورت و دست ها از مچ به پايين واجب نيست.[1] حكم پوشش در مكان هايي كه درمعرض ديد نامحرم است بايد اجرا شود، فرقي نمي كند كه نامحرم در منزل يا غير منزل باشد، حتّي در مورد افراد نامحرمي كه هميشه با انسان ارتباط دارند، اين حكم و امثال آن جاري است.

در مورد حجاب واجب، كافي است كه زن به هر وسيله اي كه مي تواند خود را بپوشاند و لباس خاصّي شرط نيست، ولي پوشيدن لباس هاي تنگ و چسبان و همچنين لباس هاي زينتي اشكال دارد.[2]خداوند متعال در سوره نور آيه 31 خطاب به زنان مؤمن مي فرمايد كه وظيفه دارند زينت هايي را كه معمولا پنهان است، در نزد نامحرمان بپوشانند. «وَ قُل لِّلْمُؤْمِنَـتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَـرِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَ لاَ يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلاَّ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَ لْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَي جُيُوبِهِنَّ وَ لاَ يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلاَّ لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ ءَابَآئِهِنَّ ...; (نور، 31)

اين روزها، ايام عزاداري شهادت حضرت فاطمه (س) است روزهايي كه بيرق عزا برسر دربسياري از منازل برافراشته است و مرثيه خوانان و مداحان اهل بيت درعزاي ياس كبود محمد مصطفي (ص) ناله زده و نگاه ها را در قاب خيس چشم ها به ماتم مي كشانند.
اما دراين روزها كه تن شهر با پارچه نويس ها مشكي شده، دراين روزها كه پيامك ها رنگ و بوي فاطميه به خود گرفته، دراين ايام كه جشن و شادي ها كم رنگ شده و تكايا بارديگر ميزبان شيعيان و محبان اهل بيت شده اندو درسه دهه اي كه مهدي (عج) صاحب عزاي مادرش فاطمه شده است، چراهايي دل را مي سوزاند و فكر را مشوش مي كند.
چراهايي كه ساليان سال است مطرح مي شود اما براي پاسخش كمتر «زيرايي» جاي «آيا» مي نشيند. چراهايي كه مهم ترين آنها نداشتن وجه اسلامي برخي از زنان ايران اسلامي درجامعه است. چراهايي كه مهم ترين آنها شنيده شدن لهو و لعب درمعابر و كوچه هايي است كه به نام شهدا خوانده مي شوند آن هم در ايام فاطميه و ... چراهايي كه مهم ترين آنها رعايت نشدن شئونات اوليه اخلاقي در تعاملات اجتماعي بين زنان و مردان در اماكن عمومي است. چراهايي كه دردناك ترين آنها برخورد با ارزش هاي اسلامي در رسانه ها است.
اما صحبت من از حجاب است...

حضرت اميرالمومنين على (ع ) در ضمن فرمايشاتشان به فرزندش (ع ) مى فرمايد: در مورد حجاب بانوان سختگير باش ، چرا كه رعايت حجاب به طور جدّى و محكم ، زنان را به سالمتر و پاكيزه ، حفظ خواهد كرد. (1)
و نيز فرمودند:
پوشيدن لباس ضخيم بر شما لازم است ، زيرا كسى كه لباسش نازك و بدن نما باشد، دينش نيز ضعيف و نازك است . (2)
و نيز فرمودند: شوهرى كه از همسرش اطاعت كند، خداوند او را از جانب صورت به طور واژه گونه وارد دوزخ گرداند.
شخصى پرسيد: اين اطاعت كه موجب چنين مجازاتى است كدام اطاعت است ؟
حضرت فرمودند: زن از او مى خواهد كه با لباس نازك (به مراكز پر جمعيت مانند) حمّامها و عروسيها و مجالس ترحيم برود، و شوهرش ، به او اجازه دهد و از سخن او اطاعت كند. (3)
(زيرا عدم كنترل اين قبيل مراكز عمومى با موازين شرعى و اخلاقى ، جايگاهى براى فساد خواهد شد)
و نيز فرمودند:
پيغمبر (ص ) نهى كرد، زنى را كه براى غير شوهرش آرايش نمايد و اگر چنين كند بر خداوند سزاوار است كه او را در آتش دوزخ بسوزاند. (4)
اميرمومنان على (ع ) در يكى از فرمايشاتشان به همين مطلب اشاره و نيز فرمودند:
در آخرالزمان كه بدترين زمانها است ، زنان بى حجاب و برهنه آشكار مى شوند كه با زينت و آرايش بيرون مى آيند، آنان از مرز دين خارج شده اند و در فتنه ها وارد گشته اند و به سوى شهوتها تمايل و شتاب دارند،
حرامها را حلال مى كنند و سرانجام در جهنم و دوزخ گرفتار آتش و عذاب ابدى خواهند شد. (5)
از اين فرمايشات هشدار دهنده شش مطلب مهم زير فهميده مى شود:
1- آن زمانى كه زنان رعايت حريم حجاب و عفاف نكنند، بدترين زمانها است .
2- زنانى كه با آرايش و نمايش از خانه بيرون مى آيند و سنگر عفّت را بشكنند، از دين خارج شده اند و در مقابل دين قرار گرفته اند.
3- اين گونه زنان در فتنه ها وارد شده اند و موجب فتنه ها و انحرافها و گناهان خواهند شد.
4- اين گونه زنان گرايش به هوسهاى شهوت انگيز دارند، شهوت پرستى بر آنها حاكم است نه عقل و منطق .
5- اين گونه زنان حرامهاى الهى را حلال كرده و با بى بند و بارى خود، حدود الهى و مرزهاى دينى را زير پا مى گذارند، و موجب افزايش فساد مى شوند.
6- سرانجام اين گونه بانوان ، عذاب ابدى در دوزخ خواهد بود.
آرى آنانكه حريم حجاب و عفّت اسلامى را رعايت نمى كنند، اين گونه موجب انحرافها و پليديها شده ، و موجب گسترش دامنه فساد مى گردند و سرانجام ، خود نيز در ميان دنياى جهنمى خود مى سوزند و زندگى پوچشان ، به عذاب ابدى الهى مى پيوندد. (6)

پي نوشتها:

1- نهج البلاغه : نامه 31 / حجاب برتر: 56.
2- بحارالانوار: 83/183 / حجاب برتر: 60.
3- ثواب الاعمال : 201 / بحار: /103/243 / حجاب برتر: 66.
4- بحارالانوار: 103/243 / حجاب برتر: 67.
5- وسائل الشيعه : 14/19 / حجاب برتر: 77.
6- حجاب بيانگر شخصيت زن : 77.

منبع: كتاب داستانهايى از پوشش و حجاب

چند روایت درباره اهمیت حجاب در نظر فاطمه زهرا علیهاسلام:
حضرت موسی بن جعفر علیه السلام از پدران گرامیش از حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام نقل فرمود که:
روزی شخص نابینایی اجازه ورود خواست. فاطمه علیهاسلام برخاست و چادر به سر کرد.
رسول خدافرمود:« چرا از او رو می‌گیری، او که تو را نمی‌بیند؟»
فاطمه عرض کرد:« او مرا نمی‌بیند، اما من که او را می بینم. و او اگر چه مرا نمی‌بیند ولی بوی مرا که حس می‌کند.»
رسول خدا فرمود:« شهادت می دهم که تو پاره تن منی.»

روزی رسول خدا از اصحاب خود پرسید:« نزدیکترین حالات زن به پروردگارش کدام است؟» اصحاب نتوانستند جواب بدهند. این سؤال به گوش فاطمه علیهاسلام رسید. فاطمه فرمود:« نزدیکترین حالات زن به پروردگارش وقتی است که در خانه اش بنشیند (و خود را در کوچه و بازار، جلو چشم نا محرمان قرار ندهد.)»
وقتی رسول خدا این سخن را شنید، فرمود:« فاطمه پاره تن من است.»

امیرالمؤمنین علیه السلام می‌فرماید: روزی رسول خدا از ما پرسید:« بهترین کار برای زنان چیست؟»
فاطمه علیهاسلام پاسخ داد:« بهترین کار برای زنان این است که مردان را نبینند و مردان نیز آنها را نبینند »
رسول خدا فرمود:« فاطمه پاره تن من است »

رسول خدا بعد از ازدواج فاطمه علیهاسلام کارها را بین او و علی علیه السلام تقسیم کرد و فرمود کارهای منزل با فاطمه و کارهای خارج از منزل با علی.
فاطمه علیها سلام می‌فرماید:« هیچ کس نمی‌‌داند من چقدر خوشحال شدم که رسول خدا مرا از ظاهر شدن در پیش چشم مردان معاف کرد.»

روزی فاطمه زهرا سلام الله علیها به اسماء فرمود:« چه بد است این تخته‌هایی که بدن مرده را برای تشییع جنازه روی آن می‌گذارند! زیرا وقتی زنی را روی آن قرار می دهند و پارچه ای بر بدنش می کشند، حجم بدن او معلوم است.»
اسماء گفت:« من که در حبشه بودم، می‌دیدم مردم آنجا تابوتی از چوب درست می‌کردند و مرده را داخل آن می‌گذاشتند.»
سپس اسماء با چوب خرما تابوتی لبه‌دار درست کرد و به فاطمه علیهاسلام نشان داد. حضرت فاطمه بسیار خوشحال شد و فرمود:« این خیلی خوب است. وقتی مرده را داخل آن قرار دهند و پارچه‌ای روی آن بکشند، دیگر معلوم نمی‌شود مرده مرد است یا زن.» و فرمود:« پس از مرگم، مرا در همین تابوت بگذارید.»

منابع:

• بحارالانوار، ج 43، صفحات 91 و 93 و 54 و 81 و 189.
• بحار/92/43 اول صفحه -
• بحار/189/43 -
• بحار1/81/43-
• بحار/54/43 -

 حضرت فاطمه زهرا (س) در مکتب تربيتي اسلام پرورش يافت و ايمان

و تقوا در ذرات وي جاي داشت، دوازده گوهر درخشان امامت از برکت وجود زهرا پرتو‌افشاني مي‌‌کنند و نور ولايت را تا آخر دنيا به تلألو وامي‌دارند.

حضرت محمد (ص) درباره حضرت فاطمه مي فرمايد: فاطمه پاره تن من است، آنچه او را ناراحت کند مرا نيز مى‏آزارد. و نيز آن حضرت صبح هر روز که به مسجد مى‏رفت در مقابل در خانه حضرت فاطمه مي فرمود: "سلام بر شما اى اهل بيت نبوت"

در جامعه‏اى که فاطمه زهرا به دنيا آمد، مردمى مى‏زيستند که به فرموده قرآن وقتى به آنها اطلاع مى‏دادند صاحب دختر شده‏اى، خشمگين شده و از شدت خشم صورت آنان سياه مى‏شد. در اين جامعه اگر فردى داراى چندين دختر بود و پسرى نداشت ابتر و بدون دنباله ناميده مي شد.

براساس هدف و فرجام زندگی، شادی و نشاط از دیدگاه اسلام دارای حد و مرز می‏باشد. محتوا و قالب شادی و نشاط و عوامل آن نباید با روح توحیدی و انسانی که دین اسلام مطرح کرده است، در تضاد و تنافی باشد؛ زیرا هر پدیده‏ای که انسان را از آرمان و غایت اصلی خویش دور سازد، به هیچ وجه مقبول اسلام نخواهد بود.

سخن گفتن و عدم وجود شوخی بین نامحرمان

سخن گفتن از روی ناز و کرشمه که دل مردان را وسوسه کند و موجبات فساد را فراهم نماید، از طرف شارع مقدس منع شده است. وقار در سخن و حیا در کلام، حکمی است که از طرف خداوند به زنان پیامبر فرمان داده شده: «مواظب باشید در سخن، نرمش زنانه و شهوت آلود به کار نبرید که موجب طمع بیماردلان گردد. به خوبی و شایستگی سخن گویید. «فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیَطْمَعَ الَّذی فی‏ قَلْبِهِ مَرَضٌ وَ قُلْنَ قَوْلاً مَعْرُوفا» (احزاب/32)

باید دانست که مزاح و شوخی در حدّی که موجب زدودن غم و اندوه و شاد کردن مؤمن باشد و به گناه و افراط و جسارت و سخنان زشت و دور از ادب کشیده نشود، عملی پسندیده است. آنچه در این باره از پیشوایان دین به ما رسیده، در همین محدوده است. پیامبر اسلام ـ صلی الله علیه و آله ـ فرمود: «اِنّی لَاَمْزَحُ وَ لا اَقوُلُ اِلّا حَقّاً»(مجموعه ورام (تنبیه الخواطر)، ج‏1، ص: 111) من شوخی می کنم، ولی جز سخن حق نمی گویم.

شخصی به نام یونس شیبانی می گوید: حضرت صادق ـ علیه السلام ـ از من پرسید: مزاح شما با یکدیگر چگونه است؟ عرض کردم بسیار اندک! حضرت فرمود: «این گونه نباشید، چراکه مزاح کردن از حسن خلق است و تو می توانی به وسیله آن برادر دینی ات را شادمان کنی. پیامبر خدا ـ صلی الله علیه و آله ـ نیز با افراد شوخی می کرد و منظورش شادکردن آنان بود.»

طلیعه
فلسفه پوشش و حجاب اسلامی از مهم‏ترین موضوعاتی است که امروزه در جامعه اسلامی ما مطرح است و تشریح حکم اسلامی حجاب و پاسخ به شبهات آن برای تمام مبلغان گرامی ضروری است. به این سبب ما در آستانه ولادت امام هشتم (ع) به شرح دو سخن حکیمانه امام رضا (ع) در این باره می‏پردازیم: