بوستان حجاب

مَنْ عَمِلَ صالِحًا مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثي وَ هُوَ مُوءْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما کانُوا يَعْمَلُونَ. (نحل: 97)
هر مرد و زني که کردار شايسته انجام دهد و با ايمان باشد، آنان را زندگي نيکو و پاکيزه مي دهيم و به بهتر از آنچه عمل کرده اند، مي بخشيم.

يا بَني آدَمَ قَدْ أَنْزَلْنا عَلَيْکُمْ لِباسًا يُواري سَوْآتِکُمْ وَ ريشًا وَ لِباسُ التَّقْوي ذلِکَ خَيْرٌ ذلِکَ مِنْ آياتِ اللّهِ لَعَلَّهُمْ يَذَّکَّرُونَ. (اعراف: 26)
اي فرزند آدم، بر شما پوششي فرستاديم تا زشتي هايتان را بپوشانيد و تن را بياراييد و پوشش تقوا، نيکوترين جامه است و اين [لباس] از نشانه هاي خداست تا نعمت هاي پروردگار را ياد آورند.

يا بَني آدَمَ لا يَفْتِنَنَّکُمُ الشَّيْطانُ کَما أَخْرَجَ أَبَوَيْکُمْ مِنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُما لِباسَهُما لِيُرِيَهُما سَوْآتِهِما... . (اعراف: 27)
اي فرزند آدم، مبادا شيطان شما را بفريبد چنان که پدر و مادرتان را از بهشت بيرون ساخت و جامه عفت از تن آنان به در آورد تا زشتي هايشان را نمايان سازد.
در اين آيات، از لباس ظاهري و باطني سخن مي رود که هر دو پوشش انسانند.
تکرار واژه «سوآت» در آيات يادشده، نشانه آن است که لباس در پوشاندن اعضاي بدن و عيب هاي آن و پوشاندن عضوهايي که آشکار بودن آن موجب شرمندگي انسان مي شود، نقش بسيار مهمي دارد. حکايت حضرت آدم و حوا، فطري بودن نياز به پوشش را اثبات مي کند. زندگي آدم و حوا و غارنشينان نخستين که با برگ درخت و پوست حيوانات، خود را مي پوشاندند، ثابت مي کند که نياز به پوشش، به مرور زمان و بر اثر پيدايش تمدن ها شکل نگرفته، بلکه از همان آغاز با بشر همراه بوده است.

دقيق ترين آنها (نظريه ها) اين است که حيا و عفاف و ستر و پوشش، تدبيري است که خود زن با يک نوع الهام براي گران بها کردن خود و حفظ موقعيت خود در برابر مرد به کار برده است