اگر در سال هاي قبل، رويكرد غالب در تأسيس شبكه هاي فارسي زبان از سوي دولت هاي
غربي راه اندزي شبكه هاي سياسي بود، طي سال هاي اخير گرايش عمده، ايجاد شبكه هاي
سرگرم كننده است. شبكه هايي كه اغلب با حمايت هاي كانون هاي صهيونيستي يا دستگاه
هاي امنيتي و جاسوسي انگليس و آمريكا تأسيس شده و فعاليت مي كنند. اين شبكه ها در
قالب پخش سريال ها و برنامه هاي تفريحي، در واقع همان اهداف شبكه هاي سياسي را پي
گير هستند. تلاش اين شبكه ها اين است كه از طريق ترويج سبك زندگي غربي و ترويج ارزش
هاي سرمايه داري در ايران، به بسط منافع اقتصادي و سياسي دولت هاي استعماري كمك
كنند.
به هر حال نظام جهاني سرمايه داري، براي تحميل الگوي زيستي مورد نظر خودش، از هر راهي پيش مي رود. اين شبكه ها نيز يكي از سلاح هاي اين نظام براي گسترش بازار خود است. سرمايه داري فقط در جست وجوي سود بيشتر است و در اين راه از هر روشي كه بتواند استفاده مي كند. حال مي خواهد برافراشتن پرچم حقوق بشر باشد يا هجوم نظامي و به آتش كشيدن زندگي انسان ها. دور از انتظار نيست، جرياني كه براي منافع خود چند كشور دنيا را به جنگ كشانده و ميليون ها نفر از جامعه بشري را قتل عام كرده، شبكه ماهواره اي راه اندازي كند تا اخلاق و انسانيت را به نابودي كشاند! رويكرد ما نيز در بررسي چنين تحركاتي، بايد با هدف شناخت اين روش ها باشد، نه وحشت و انفعال. اگر هوشيار باشيم، چنين شبكه هايي مي توانند وسيله اي براي دشمن شناسي باشند، دشمن شناسي ماهواره اي زمينه ساز تبديل اين تهديدهاي فرهنگي به فرصتي براي برملا كردن ماهيت پليد اين دشمنان است.
نكته قابل توجه اين است كه دولت هاي جنگ طلب غربي كه مالكان اين طيف از شبكه ها هستند با اعمال اين گونه روش ها، نقاط ضعف خود را نيز نمايان تر مي كنند. اين كه در اين شبكه ها پايه و اساس يك جامعه، يعني خانواده به رگبار معاني و پيام هاي رسانه اي بسته مي شوند، نشان مي دهد كه حكومت هاي غربي تا چه حد از استواري «خانواده» در يك جامعه در هراس هستند و در مقابل خانواده گرايي در اين سرزمين- و تمام جهان- تا چه حد آسيب پذيرند. شبكه هاي فارسي زبان معلوم مي كند كه اخلاقگرايي و هويت مندي، پاشنه آشيل نظام سرمايه داري حاكم بر جهان است.
همين شناخت مي تواند راهنماي خوبي براي بسياري از سياستگذاري ها و برنامه هاي ما باشد. ماهيت شبكه هايي چون «پي ام سي»، «فارسي وان»، «جم تي وي» يا «من و تو» و رسالت آن ها گوياي آن است كه براي ايستادن در مقابل حكومت هاي زورگوي غربي بايد بيش از پيش به واكسينه سازي اخلاقي جامعه بپردازيم. برنامه هاي چنين رسانه هايي ديگر جاي هيچ شكي را باقي نمي گذارند كه بايد نهاد خانواده در كشور را مستحكم تر كنيم.
شبكه هاي مذكور نه تنها مايه نگراني نيستند كه نشان دهنده ترس مالكان آن ها از اسلام است. اين كه جهان سرمايه داري به پيشگامي صهيونيست ها، با اين شدت و حدت به فرهنگ جامعه ما هجوم آورده اند، فاش كننده احساس خطر آن ها نسبت به ماست.
بدون شك، اين شبكه ها، پايان هجوم رسانه اي نخواهد بود بلكه ابتداي اين نبرد همه جانبه است و بايد منتظر فرايندهاي جديد ديگري هم باشيم. پس نمي توان در آن ها متوقف شد و بايد جلوتر از آن را هم ديد. بايد به جاي يافتن راهي براي خنثي كردن اين توطئه رسانه اي، در پي آسيب ناپذير سازي جامعه خود باشيم وگرنه تا ما بخواهيم راه مقابله با آن را پيدا كنيم، غربي ها مسيرهاي جديدي را باز مي كنند.
به هر حال نظام جهاني سرمايه داري، براي تحميل الگوي زيستي مورد نظر خودش، از هر راهي پيش مي رود. اين شبكه ها نيز يكي از سلاح هاي اين نظام براي گسترش بازار خود است. سرمايه داري فقط در جست وجوي سود بيشتر است و در اين راه از هر روشي كه بتواند استفاده مي كند. حال مي خواهد برافراشتن پرچم حقوق بشر باشد يا هجوم نظامي و به آتش كشيدن زندگي انسان ها. دور از انتظار نيست، جرياني كه براي منافع خود چند كشور دنيا را به جنگ كشانده و ميليون ها نفر از جامعه بشري را قتل عام كرده، شبكه ماهواره اي راه اندازي كند تا اخلاق و انسانيت را به نابودي كشاند! رويكرد ما نيز در بررسي چنين تحركاتي، بايد با هدف شناخت اين روش ها باشد، نه وحشت و انفعال. اگر هوشيار باشيم، چنين شبكه هايي مي توانند وسيله اي براي دشمن شناسي باشند، دشمن شناسي ماهواره اي زمينه ساز تبديل اين تهديدهاي فرهنگي به فرصتي براي برملا كردن ماهيت پليد اين دشمنان است.
نكته قابل توجه اين است كه دولت هاي جنگ طلب غربي كه مالكان اين طيف از شبكه ها هستند با اعمال اين گونه روش ها، نقاط ضعف خود را نيز نمايان تر مي كنند. اين كه در اين شبكه ها پايه و اساس يك جامعه، يعني خانواده به رگبار معاني و پيام هاي رسانه اي بسته مي شوند، نشان مي دهد كه حكومت هاي غربي تا چه حد از استواري «خانواده» در يك جامعه در هراس هستند و در مقابل خانواده گرايي در اين سرزمين- و تمام جهان- تا چه حد آسيب پذيرند. شبكه هاي فارسي زبان معلوم مي كند كه اخلاقگرايي و هويت مندي، پاشنه آشيل نظام سرمايه داري حاكم بر جهان است.
همين شناخت مي تواند راهنماي خوبي براي بسياري از سياستگذاري ها و برنامه هاي ما باشد. ماهيت شبكه هايي چون «پي ام سي»، «فارسي وان»، «جم تي وي» يا «من و تو» و رسالت آن ها گوياي آن است كه براي ايستادن در مقابل حكومت هاي زورگوي غربي بايد بيش از پيش به واكسينه سازي اخلاقي جامعه بپردازيم. برنامه هاي چنين رسانه هايي ديگر جاي هيچ شكي را باقي نمي گذارند كه بايد نهاد خانواده در كشور را مستحكم تر كنيم.
شبكه هاي مذكور نه تنها مايه نگراني نيستند كه نشان دهنده ترس مالكان آن ها از اسلام است. اين كه جهان سرمايه داري به پيشگامي صهيونيست ها، با اين شدت و حدت به فرهنگ جامعه ما هجوم آورده اند، فاش كننده احساس خطر آن ها نسبت به ماست.
بدون شك، اين شبكه ها، پايان هجوم رسانه اي نخواهد بود بلكه ابتداي اين نبرد همه جانبه است و بايد منتظر فرايندهاي جديد ديگري هم باشيم. پس نمي توان در آن ها متوقف شد و بايد جلوتر از آن را هم ديد. بايد به جاي يافتن راهي براي خنثي كردن اين توطئه رسانه اي، در پي آسيب ناپذير سازي جامعه خود باشيم وگرنه تا ما بخواهيم راه مقابله با آن را پيدا كنيم، غربي ها مسيرهاي جديدي را باز مي كنند.