شکلگيري نهضت فمينيسم در قرن نوزدهم در غرب منشأ پيدايش برخي انديشههاي افراطي درباره حقوق زنان شد. اين در حالي است که قرائت اسلام نگاهي کاملاً متفاوت با نگاه غربي به مقام زن دارد و بايد اسلام را بحق طلايهدار دفاع از حقوق زن دانست.فمينيسم که در افق فکري اومانيسم ظهور يافت به بهانه دفاع از حقوق زنان، ضربههاي سنگيني به ارزش و هويت زنان وارد آورد و پس از آنکه در اعلاميه حقوق بشر تأثير گذاشت، براي اجرايي کردن ايدههاي خود؛ معاهدهها و کنوانسيونهاي بين المللي نظير کنوانسيون "رضايت براي ازدواج" و... ايجاد کرد تا آنجا که سازمان ملل دهه 1976-1985 را دهه زنان نامگذاري کرد. جنبش زنان پيامدهاي گوناگون فکري، فرهنگي، سياسي و اجتماعي درپي داشته که يکي از مهمترين آنها به چالش کشيده شدن انديشههاي ديني درباره، حقوق و تکاليف زنان ست.در اين ديدگاه، نگاه اسلام درباره زنان نيز مورد پرسش و حمله قرار گرفته تا آنجا که احکام اسلامي مربوط به زنان، مخالف حقوق بشر و ناقض تساوي حقوق زن و مرد تلقي شده و اسلام را دين مردان و تأمين کننده مصالح و منافع مردان دانستهاند. از اين رو انديشمندان بزرگ اسلامي با تکيه بر منابع اصيل اسلامي؛ بويژه قرآن و روايات به تبيين ديدگاه اسلام درباره جايگاه و حقوق زن پرداخته و با توجه به اختلاف نظرهاي جدي که ناشي از انفعال يا ايستادگي در برابر جنبش زنان بوده، پاسخهاي متفاوتي ارائه کردهاند. در اين ميان به سهم پژوهشهاي تاريخي در تبيين جايگاه زن در اسلام کمتر توجه شده، درحالي که تاريخ گواه روشني بر تلاشهاي اسلام در دفاع از حقوق زنان و
هويت بخشي به آنها و تأمين مصالح زنان بر اساس حکمت و عقل و نه احساس و شعار بوده است. تا آنجا که بايد اسلام را بحق طلايهدار دفاع از حقوق زن دانست.