اگرچه نميتوان با اطمينان گفت كه کشور ما در زمينه جراحي هاي زيبايي رتبه نخست جهان است
،اما ميتوان گفت جراحي زيبايي بيني، طي سالهاي اخير با افزايش چشمگيري در كشور مواجه بوده و تعداد متقاضيان اين جراحي نسبت به كل جمعيت كشور بسيار زياد است،به طوري كه آقايان نيز پا به پاي بانوان به انجام آن روي آوردهاند.
همچنين ميانگين سن متقاضيان در حال حاضر 18 سال است، يعني افراد منتظر رشد نهايي بيني خود هستند تا بلافاصله پس از آن به انجام جراحي مبادرت ورزند، اما متاسفانه اين روزها شاهد اين موضوع هستيم كه نوجوانان 14 تا 15 ساله نيز توسط پزشكان غير متخصص تحت جراحي قرار ميگيرند، در حالي كه بيني آنها هنوز به رشد نهايي خود نرسيده است و مشكلات ناشي از انجام اين كار، بسيار سخت قابل درمان خواهد بود.
به هر حال دنيا دنياي زيباييهاست و هر کسي براي زيباتر شدن دنياي اطراف خود تلاش ميکند. اما اگر همه اطراف هم زيبا باشند و انسان از ظاهر خود راضي نباشد نميتواند از زيباييهاي دنيا لذت ببرد. به همين علت مردم رفته رفته به تغيير ظاهر خود انديشيدند و سعي کردند تا ظاهر خود را آن طور که ميپسندند تغيير دهند.
امروزه به دليل شناخت مردم از جراحيهاي زيبايي اين نوع عملها طرفداران بيشتري پيدا کردهاند. در گذشته اگر کسي از قسمتي از چهره يا ظاهر خود راضي نبود تلاشي براي زيباتر شدن آن انجام نميداد. ولي با بالاتر رفتن سطح آگاهي و اطلاعات مردم، اين جراحيها بسيار رايجتر از قبل شدهاند.
بسياري از جوانها براي زيباتر و مشهورتر شدن دست به اين جراحيها ميزنند و براي بهتر شدن روحيه خود تلاش ميکنند. جراحيهاي بيني، پلک چشم، شکم، پيشاني و صورت از پر طرفدارترين اين جراحيها به شمار ميروند. اين بالا رفتن تقاضاها باعث شد تا تعداد متخصصان جراحي زيبايي هم بيشتر شود و پزشکان بيشتري اين رشته را دنبال کنند و در اين رشته تخصص بگيرند.متاسفانه در حال حاضر مسئ له جراحيهاي زيبايي به يک آسيب تبديل شده؛ زيرا از حد نرمال در جامعه خارج و به يک «مد اجتماعي» تبديل شده است. توهم خودزشتپنداري، اصليترين دليل گرايش افراد به جراحيهاي زيبايي است و اين توهم باعث ميشود 90 درصد از زنان و 15 درصد از مردان به غلط تصور کنند با جراحي پلاستيک از چهره خود برگشته و زيباتر خواهند شد. درواقع علت 80 درصد از جراحيهاي پلاستيک تلاش براي زيباتر شدن است و تنها 20 درصد از اين جراحيها جنبه درماني و ضروري دارند و بسياري از آنها غيرضروري و تشريفاتي است.
در کلينيکهاي جراحي زيبايي معمولا چندين دختر و پسر جوان و حتي نوجواني را خواهيد ديد که با بينيهايي پانسمان شده، صورتهاي متورم و چشماني که لکههاي خون در آن ديده ميشود به انتظار پزشک نشستهاند.
شکل بيني بعضي از آنها در ظاهر مشکلي ندارد، با اين حال صحبتهايي همچون اينکه دختر خالهام بينياش را عمل کرده، خيلي خوب شده، منم ميخوام عمل کنم يا اينکه ظاهر بيني من در کل خوب است ولي دلم ميخواهد کمي نوکش سربالا باشد را ميشنويد.
بيشتر افرادي که عمل زيبايي انجام ميدهند کساني هستند که عزتنفس و اعتمادبهنفس پاييني دارند و در پي دستيابي به تاييد نظر افراد ديگر جامعه و جايگاه اجتماعي هستند؛ در حالي که اين جايگاه حاصل توهم ذهني آنان است و پيامد و نتيجه عملي و کاربردي براي آنها در جامعه ندارد.اين گروه افرادي هستند كه بيمارگونه به سمت جراحيهاي زيبايي پيش ميروند.
مشكل اين افراد حتي با انجام جراحيهاي متعدد نيز برطرف نخواهد شد و بيآنكه بدانند به جاي جراح نياز به روانشناس دارند، همواره از ظاهر خود ناراضي خواهند ماند. اين افراد پس از مدتي كوتاه، بار ديگر براي از بين بردن نواقص خيالي چهره يا اندام خود، دست به كاري ديگر خواهند زد و اين روند تكراري همچنان ادامه خواهد يافت.
زيبايي ، مد ، عزتنفس ، اعتمادبهنفس