در جهان استکبار ،يک جهان بيني وجود دارد که جهان را از آن خود مي داند و اين جهان بيني از هر دين ، مسلک و آييني فراتر است و حتي دين را در خدمت خود مي گيرد.
صاحبان اين جهان بيني از زماني که دريافتند سينما رسانه مهم و تاثيرگذار است خواستند به جز سرگرمي و تفنن سينما کاربردهاي ديگري نيز داشته باشد و به همين خاطر هاليوود و ديگر بخش هاي صنعت سينما را در خدمت خود درآوردند و در دهه هاي مختلف، به اشکال مختلفي سعي در تضعيف اسلام کردند.
در دوران اخير، ميلي در سردمداران هاليوود به وجود آمده و آن به وجود آوردن جنگ بزرگي است که همه را درگير خود کند و به همين خاطر است که آنها به صورت مداوم از کلمه جنگ صليبي استفاده مي کنند .
آنها اين عقيده را ترويج مي کنند که مسلمانان در حال آماده کردن خود براي اين جنگ هستند و ما بايد نسبت به آنها پيش‌دستي کنيم.
براي شروع جنگ، آنها نياز به آماده سازي دارند و شروع اين آماده سازي بايد با ترساندن آغاز شود که ساخت فيلم هاي جديد ضداسلام از جمله وسايلي است که آنها براي ترساندن استفاده مي کنند.
مهم ترين نکته در اين فيلم ها اين است که آگاهانه هيچ شناختي از طرف مسلمان مقابل به تماشاگر داده نمي شود، چون در واقع هر چه شناخت کم تر باشد، ترس کم تر است.
همچنين در تمام اين فيلم ها حتي در فيلم هاي عادي و سرگرمي سازسينماي آمريکا عواملي مانند علاقه به خانواده و تمايل به حفظ کيان خانواده وجود دارد. اگر خانواده را نشانه اي از آمريکا بدانيم، مي بينيم که تمام تلاش قهرمان اصلي فيلم در حفظ خانواده و برگشت به آن خلاصه مي شود و اين موجب مي شود مخاطب در هر شرايطي با قهرمان فيلم همذات پنداري کند و دغدغه هاي او را دغدغه هاي خود پندارد.
تقويت عنصر ترس نيز عامل مهمي است که در تمام فيلم ها از آن استفاده مي شود و با نشان دادن مسلمانان به صورت دشمني موهوم به اين ترس دامن زده مي شود.
غرب هميشه براي رسيدن به موفقيت، پيروزي و قالب شدن بر دشمنان فرضي و واقعي طرح ها و ايده هايي را مطرح مي کند و نظريات مانند پايان تاريخ توسط متفکرين غربي مطرح مي شود.
پس از طرح اين نظريات، سعي در عملياتي کردن آنها مي کند و تمام هنرهاي خود را بسيج مي کند تا بتواند اين افکار را به شکلي عملي دربياورد که يکي از اين ابزار سينما است.
پس از سقوط اتحاد جماهير شوروي کشورهاي غربي و در رأس آنها آمريکا براي خلق دشمني فرضي اسلام ستيزي جايگزين شوروي ستيزي کردند که چندي است ايران ستيزي نيز به اين مقوله اضافه شده است.
آنها در فيلم هاي خود ابتدا سعي در طرح اين موضوع دارند که مخاطب غربي اسلام را ديني تروريستي بداند و به سمت آنها نرود.
اين موضوع علاوه بر دادن آگاهي هاي غلط به غرب پس لرزه هايي نيز براي مخاطبان شرقي و مسلمان دارد که باعث خجالت زده شدن آنها نسبت به دين و آيين خودشان مي شود.
هميشه در فيلم هايي که در مورد مسلمانان مي سازند، آنها را تروريست هاي پست و بي رحمي جلوه مي دهند که بايد نابود شوند. آنها همچنين انتحاريون را افرادي انزواطلب معرفي مي کنند و علت اين کار را مشکل دار بودن اين افراد مي دانند.
بعضي از اين آثار نيز سعي مي کند به اعتقادات مسلمانان
حمله کند.
نکته مهم ديگر در آثار غربي ها اين است که آنها تفاوتي بين شهادت براي مذهب و انتحار قائل نيستند و هميشه سعي دارند با مخلوط کردن اين دو موضوع با يکديگر، نيروهاي شهادت طلب را افرادي تروريست که تنها قصد نابودي غربي ها را دارند، معرفي کنند.
اما ما چه کرده ايم؟متأسفانه عملکردهاي ما باعث قوي شدن آنها مي شود. يکي از مهمترين نکاتي که بايد به آن توجه کرد، مديريت جامع و قاطع در حوزه سينما است .
چرا که گاه مي بينيم تصميم هاي مديران به شکل آني درآمده و اين تصميم ها بدون کارشناسي عميق گرفته مي شود. يکي ديگر از مسائلي که نبود آن باعث ضعف سينماي ما است، عدم بهره وري از تکنولوژي هاي برتر روز است.
ما تنها چند دوربين داريم که همه بايد در نوبت استفاده از آن بمانند و نبود وسايل لازم براي پيشبرد صنعت سينما يکي از مشکلات مهم و بزرگي است که باعث مي شود در بسياري از زمينه ها ضعف ساختاري داشته باشيم و به همين دليل مخاطبان ما به سوي فيلم هاي
غربي مي روند که به جز پيام هايي که در لايه هاي پنهان خود دارند مخاطبان را نيز به عظمت خود جذب مي کنند.
اين مجموعه عوامل باعث مي شود سينماي ما در برابر سينماي غرب هميشه کم بياورد و بينندگان با ديدن فيلم هاي آنها مرعوب شان شوند.
سينما ، اسلام ستيزي