بوستان حجاب

خوشبختانه فضاي دانشگاه هاي ما نسبت به فضاهاي غير دانشگاهي در حوزه توسعه فرهنگ عفاف و حجاب بسيار خوب و مناسب است. بسياري از دانشگاهيان ما، معتقد به فرهنگ ايراني اسلامي بوده و به عفاف و حجاب باور قلبي دارند. در عمده دانشگاه هاي سراسر کشور، دانشجويان دختر متقاضي اجراي طرح عفاف و حجاب در دانشگاه ها هستند. اين تلقي که در دانشگاه ها فضاي بدحجابي حاکم است، درست نيست.
درباره اختلاف سلايق در مصاديق پايبندي به مرزهاي حجاب هم اگر بتوان آن را به شکل جزيي بررسي کرد، خوب است اما در حال حاضر بايد سياستهاي کلي در بحث عفاف و حجاب مشخص شود. البته در آن دسته از دانشگاه هايي هم که بر جدي تر گرفتن موضوع عفاف و حجاب تأکيد مي شود، مصاديق کاملاً روشن است. متأسفانه برخي از دانشجويان، خط قرمزها را رعايت نمي کنند. حجاب را مي توان درجهبندي کرد، اما آنها که از خط قرمزها پا را فراتر مي گذارند، بايد نسبت به قوانين آگاه شوند.
وقتي وارد دانشگاهي شويد که دانشجويان آن به رعايت اخلاق اسلامي در پوشش ملزم نباشند، قابل تشخيص است، نيازي نيست براي نوع پوشش در دانشگاه ها خط کشي کرد. بنابراين اگر اقدامهاي زيربنايي در بحث عفاف و حجاب انجام شود، نيازي به ورود در جزييات نيست. يکي از اقدامهاي مهم، فرهنگ سازي بحث عفاف و حجاب در دانشگاههاست. بسياري از کساني که مرزهاي حجاب را رعايت نمي کنند، در اين باره آگاهي ندارند. زماني که دانشجويان، فلسفه عفاف و حجاب را بدانند و نسبت به آن شناخت پيدا کنند، آن را مي پذيرند. البته موضوع عفاف و حجاب، جزئي از فرهنگ ايراني است، با باورهاي مردم ما پيوند عميق دارد و در فضاي اسلامي به انتشار آن ملزم هستيم. بايد اقدامهاي زيربنايي، با فرهنگ سازي انجام شود. در اين راستا، برپايي کرسي هاي آزاد انديشي با محوريت عفاف و حجاب و برگزاري ميزگردهايي با حضور استادان دانشگاه ضروري است.
اگرچه تمام مسائل مربوط به عفاف و حجاب فرهنگي نيست، بلکه به برخي مسائل اجتماعي هم بايد پرداخته شود. نتايج يک پژوهش نشان مي دهد که بخش عمده اي از آسيبهاي عفاف و حجاب، اجتماعي است. در دانشگاه هاي ما آن قدر که بحث آموزش و پژوهش مهم است، بحث عفاف و حجاب مورد اهميت قرار نمي گيرد. از نمونه راهکارهاي اجتماعي اين است که ازدواج دانشجويي تسهيل شود. خوابگاه هاي متاهلي توسعه داده شود. از دانشجوياني که امکان تشکيل خانواده دارند، حمايت شود. مراحل اختصاص وام هاي دانشجويي نيز آسان شود.
الزامات اين بحث کاملاً مشهود است. دانشگاه هاي خارجي نيز در محدوديتهاي پوششي دانشجويان خود قوانيني دارند. اين طور نيست که هرکسي هرطور خواست لباس بپوشد. حتي در دانشگاه هاي غرب که به رعايت عفاف و حجاب ملزم نيستند، روابط دختر و پسر تا مرزهاي مشخصي، محدود شده است. اين بحث بايد تبيين شود که ضابطه و قانون در هر دانشگاهي با توجه به فرهنگ و قوانين آن کشور وجود دارد.
حرف ما اين است که فضاي دانشگاه ها را بايد اسلامي کرد. بنابراين بايد براي اسلامي کردن ظواهر دانشگاه ها تلاش بيشتري شود. در حال حاضر ساختمان دانشگاه ها چقدر مطابق با نماي اسلامي است و يا اخلاق و شعائر اسلامي چقدر در دانشگاه ها ترويج يافته است؟! گاهي وارد برخي دانشگاه ها که مي شويم، احساس مي شود اينجا يک دانشگاه اسلامي نيست؛ در حالي که وقتي فردي وارد يکي از دانشگاه هاي کشورمان مي شود، بايد نمادهاي اسلامي بودن در ظواهر و رفتار دانشجويان نمود داشته باشد. مسائلي همچون امر به معروف و نهي از منکر در دانشگاه ها بايد تقويت شود و آغاز اين اتفاق از خود سيستم دانشگاه لازم الاجراست.