بوستان حجاب

پاسخ:شايسته است پيش از پرداختن به پاسخ اين پرسش، توضيح كوتاهي دربارة حجاب و حدود آن ارائه گردد تا براساس آن بتوان به نحو خوبتري مصاديق عيني

و خارجي آن را بيان كرد. حجاب از نظر لغوي به معناي پرده است و لذا در متون فقهي اصلاً به مفهوم پوشش زن مسلمان به كار نرفته و بدين منظور از واژه «ستر» بهره گرفته شده است. از اين جهت، علي رغم اينكه از نظر عرفي به معناي پوشش زن به كار مي رود، اما قدري داراي ابهام بوده و گمراه كننده است. چون ممكن است، بخاطر معناي لغوي آن چنين تصور شود كه معناي باحجاب بودن زن مسلمان اين است كه وي پرده نشين باشد و از حضور در صحنه‌هاي سياسي و اجتماعي محروم گردد. در حالي كه واقعيت غير از اين است و زن مي تواند با حفظ پوشش لازم، در اين عرصه ها حضور يابد.

قرآن مجيد در مقام بيان حكم پوشش زن مسلمان، صرفاً بر لزوم و وجوب آن تأكيد مي كند و مي فرمايد: «وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ يَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلاَّ ما ظَهَرَ مِنْها؛ به زنان با ايمان بگو چشم هاي خود را (از نگاه هوس آلود) فرو گيرند و دامان خويش را حفظ كنند و زينت خود را، جز آن مقدار كه نمايان است، آشكار ننمايند... از اين رو، اكثر مفسران همانند علامه طباطبايي و ديگران در مقام تفسير اين آيه شريفه اين وجه را بيان كرده اند؛ بر آن اند كه مراد از زينت، مواضع و جاهاي آن است. چنانكه صاحب تفسير كشاف در اين رابطه مي گويد: ذكر زينت و نه مواضع آن به منظور تأكيد و مبالغه در ستر و پوشش است. زيرا زينت در مواضع و قسمت هايي از بدن قرار مي گيرد كه براي نامحرمان نگاه به آن جائز نيست؛ همانند ذراع (فاصله ميان آرنج تا مچ دست) ساق، سينه، گردن، بازو، گوش و سر. از اين جهت، نهي از اظهار و يا آشكار نمودن خود زينت به اين معنا است كه وقتي نظر بر زينت، بدليل قرار داشتن در قسمت هايي از بدن، حرام است،نظر بر خود آن جاها قطعاً و به طريق اولي حرام مي باشد.