بوستان حجاب

گنبدش،
از جنس معناي غم است
از بلنداي غم اش،
هر قدر هم گويم
کم است...
بس که شفاف است،
- مثل اشک هايش-
اين حرم،
جايگاهش
- در نگاه خاک آلود زمانه-
مبهم است
گرچه مانند ستون آسمان
گلدسته اش ناديدني ست
شاپرک ها دلخوش اند،
که عطر او
- آن عطر ناپيداي او-
از دور هم
بوييدني ست...

زينب رزثمالي (سوزان)