بوستان حجاب

همه ما به قيامت اعتقاد داريم و تصوري خاص از صحراي محشر داريم. اما ديدگاه هاي معصومين(ع) در اين زمينه همواره با تفکر، درک و عمق بسيار مطرح مي شود.
حضرت فاطمه زهرا(س) به عنوان بانويي برگزيده و سرور زنان بهشت نيز با وجود اين شأن و مقام بلند، از قيامت هراس دارد. نقل است روزي رسول خدا(ص) نزد فاطمه(س) رفت و ايشان را پريشان و ناراحت ديد. فرمود: «دختر عزيزم، چرا ناراحتي؟» حضرت عرض کرد: «پدر جان، به ياد صحراي محشر و ايستادن مردم در روز قيامت با بدن برهنه در مقابل پروردگار افتادم.» فرمود: «دخترم، آن روز، روز بزرگي است ولي جبرئيل از جانب خداوند به من خبر داد، اولين کسي که زمين براي او در قيامت شکافته مي شود من هستم. سپس برادرم ابراهيم و بعد از آن همسرت علي(ع).»
آنگاه خداوند جبرئيل را با هفتاد هزار ملک مي فرستد که هفت قبه نور بر مزارت بزنند و سپس اسرافيل با سه حله نور نزد تو آمده و تو را به اسم صدا کرده و مي گويد: «اي فاطمه دختر محمد! برخيز به سوي محشرت» و تو در حالي که هيچ گونه ترسي نداري و بدنت پوشيده است، برمي خيزي و با مقامي بلند بر محشر وارد مي شوي. چشم نامحرمان از تو پوشيده مي شود و ندا مي آيد چشم فرو بنديد که سرور زنان بهشت به محشر وارد مي شود. «فاطمه جان! تو از ترس و هراس محشر ايمني، دل قوي دار.»
و اين گونه است که فاطمه(س) را شفيعه برگزيده محشر مي نامند. که با اين مقام بلند در دنيا و آخرت، باز هم در مقابل پروردگار متعال، خاضع و ترسان و متواضع است. فاطمه(س) بهانه خلقت آفرينش است، اما قيامت را بسيار سخت و هراسناک مي داند، به راستي، از اين الگوي بي بديل تا چه اندازه در زندگي بهره برده ايم؟ آيا به درک ذره اي از اين مقام و فضايل نيک رسيده ايم؟ برگزاري مراسم جشن ميلاد و يا عزاداري فاطمه(س) و تمام بزرگان دين در همين خلاصه مي شود که از آنها درس بگيريم و در مسير حق گام برداريم. به اميد آن روز...

حضرت فاطمه