وقتي باران مي بارد و همه جا را خيس مي كند. به زير باران مي روم و گريه مي كنم. چون تنها مكاني كه هيچ كس متوجه گريه كردن من نمي شود باران است. پس اي باران، اي دوست هميشگي من، اي سنگ صبورم ببار و همه جا را پاك كن تا دل من هم به اميد آمدنت ببارد و غم ها را با خود ببرد و دل من هم پاك شود.
به اميد آمدنت...
(زندگي چيست؟)
زندگي خورشيدي ست سوزان
زندگي ماهي ست تابان
زندگي ستاره اي ست درخشان
زندگي دريايي ست بي كران
زندگي گلي ست معطر
و زندگي هرچه كه باشد زيباست...
موضوع:
قطعات ادبی