
حمید رضا جلایی پور در یادداشتی درروزنامه شرق نوشت: یکی از مشکلات در زمینه حل مسایلی همچون بحث حجاب این است که بپذیریم هر موضوعی را با مصوبه و دستور نمیتوان حل کرد. باید از افرادی که اقدام به ارایه طرح و قانون در بحث حجاب میکنند، پرسید چرا در برخی کشورها هیچ مصوبهای برای حجاب وجود ندارد اما مردم باحجاب هستند.
به طور مثال در کشور مالزی مسلمانان همه باحجاب هستند و عدهای هم که اعتقاد ندارند، حجاب ندارند. در مالزی خانمها یا حجاب دارند یا ندارند و پدیدهای به نام بدحجابی وجود ندارد.
وی می افزاید: اما در ایران با وجود مصوبههای گوناگون ما با پدیده بدحجابی مواجه هستیم. در زمان دولت اصلاحات، برخی اصولگرایان برای مخالفت با دولت، عنوان میکردند: دولت اصلاحطلب ترویجدهنده بیحجابی و بیبندو باری است. اما پس از آنکه دولت احمدی نژاد بر سر کار آمد دوباره از موضع حمایت از حجاب مجددا به انتقاد از دولت پرداختند.
بحث حجاب در واقع در کشور ما به یک موضوع سیاسی تبدیل شده است که نیروهای سیاسی بسته به مواضع خود گاهی حامی و گاهی مخالف عملکرد دولتها درخصوص آن میشوند و این مباحث همواره بهخصوص در آغاز هر فصل تابستان تکرار میشود.
به نظر میرسد این تجربه ۳۰ ساله را در بحث حجاب باید در عرصه عمومی به بحث بگذارند تا مورد بررسی و ارزیابی، فراسوی دعواهای سیاسی قرار گیرد. اما از آنجا که امکان این موضوع فراهم نیست در فصل گرم سال برای مدتی حملات و انتقادات به بدحجابی در دستور کار قرار میگیرد. با پایان فصل این بحث فروکش میکند و این حالت چرخشی ۳۰ سال است که همچنان ادامه دارد.