بوستان حجاب

به گزارش سرویس زنان جهان؛ تبليغات رسانه اي يکي از عوامل اجتماعي و فرهنگي است که در دوره  خردسالي و نوجواني، طرح اندامي باريک را براي دختران و اندامي عضلاني را براي پسران ترويج مي کند.
از طرفي ديگر تصوير زنان و اندامشان، سبب فروش هر چيزي از غذا تا ماشين مي شود. بازيگران مشهور سينما و تلويزيون روز به روز جوان تر، بلندتر و لاغرتر مي شوند. بعضي ها حتي به اين مشهورند که از شدت کم‌غذايي بر روي صحنه از هوش رفته اند. مجلات زنان پر از مقالاتي است که به آن ها مي گويد اگر فقط يک کيلوگرم ديگر از وزن خود کم کنند، به همه چيز خواهند رسيد؛ ازدواج عالي، بچه هاي دوست‌داشتني، رابطه خوب زناشویی و شغلي پر در آمد.
مجله حورا به نقل ازبرخی مقالات می نویسد: چرا استاندارد هاي زيبايي در حالي بر زناني تحميل مي شود که اکثريت آنان به طور طبيعي داراي سايز بزرگ تر و يا سن و سال بالاتر از هر کدام از اين مد ¬ها هستند؟ برخي تحليل‌گران معتقدند اين موضوع ريشه  اقتصادي دارد. با نمايش الگوي مطلوبي که دستيابي به آن و حفظش مشکل است، صنايع توليد مواد آرايشي و لاغري از رشد و سودآوري خود مطمئن خواهند بود. به هيچ وجه تصادفي نيست که به طور فزاينده اي، معيار جواني در کنار لاغري به عنوان شاخص ضروري براي زيبايي ترويج مي‌شود. اقدام شبکه  کبک براي سلامت زنان در گزارش سال ۲۰۰۱ خود با عنوان تغييرات اجتماعي درباره  انواع مختلف تصاوير بدني‌ اين‌گونه مي گويد: «اگر همه  زنان هم نياز به کاهش وزن نداشته باشند، اما مطمئناً همه آن ها پير مي شوند لذا در اين صنعت، افزايش سن، مؤلفه‌اي است که بايد به نحوي مورد رسيدگي قرار گيرد.
عوامل زيادي در اين تجارت نقش دارند. از طرفي زناني که نسبت به اندامشان احساس اطمينان ندارند، به احتمال زياد محصولات زيبايي، لباس هاي جديد و مکمل هاي رژيمي را مي خرند. برآورد شده است که محصولات مرتبط با لاغري در سال، حدود ۴۰ تا ۱۰۰ ميليارد دلار آمريکا، براي کاهش موقت وزن فروش دارند (پس از مصرف محصول در ۹۰ تا ۹۵ درصد موارد، وزن فرد دوباره بازمي گردد). از طرف ديگر، پژوهش ها نشان مي دهد که نمايش تصاوير زنان لاغراندام، جوان و بدن‌هاي دستکاري شده  زنان، با افسردگي، کاهش عزت نفس و افزايش عادات غذايي ناسالم در زنان و دختران مرتبط است.
گروه پژوهش مؤسسه بي‌اشتهايي عصبي و اختلالات تغذيه اي در آمريکا اين‌گونه اعلام مي‌دارد که از ميان ۴ زن، حداقل يک نفر در سن دانشگاه از روش هاي نادرست کنترل وزن استفاده مي کند؛ مانند پرهيز خوراکي، حذف وعده‌هاي غذايي، ورزش افراطي، استفاده از مسهل، و استفراغ عمدي.
فشار براي لاغر بودن بر دختران جوان تأثير مي گذارد: شبکه بهداشت زنان کانادايي هشدار مي دهد که معيارهاي کنترل وزن را حتي دختران خردسال ۵ و ۶ ساله نيز در نظر مي گيرند. آمارهاي آمريکا نيز همين‌‌گونه است.
چندين مطالعه؛ مانند تحقيقات ماريکا تيگمن و لوينا کلارک در سال ۲۰۰۶ تحت عنوان «فرهنگ ظاهر در دختران نه تا دوازده ساله: رسانه و تاثير همسالان بر نارضايتي جسمي» انجام شد اين تحقيقات نشان دادند که تقريباً نيمي از همه دختران در سنين پيش از نوجواني مي‌خواهند لاغرتر باشند و در نتيجه رژيم غذايي گرفته اند و از مفهوم رژيم گرفتن آگاهي دارند. در سال ۲۰۰۳، مجله تين گزارش داد که ۳۵ درصد دختران ۶ تا ۱۲ ساله حداقل يک بار رژيم گرفته اند، و ۵۰ تا ۷۰ درصد دختران با وزن طبيعي معتقد هستند که اضافه وزن دارند. پژوهش کلي نشان مي‌دهد که ۹۰ درصد زنان به دلايلي از ظاهر خود ناراضي هستند.