پوشش براي انسانها مسئله فطري است و هر انساني كه معيارهاي انسانيت خود را از دست نداده باشد عريان بودن را دوست ندارد زيرا حيا مانع مي شود از اينكه در انظار ديگران خود را برهنه كند.
هر چند درغرب زنان ودختران پوشش مناسبي ندارند ولي حجاب زنان راهبه در كليساها مورد احترام بوده و ملاك درستي مسئله حجاب درغرب تلقي مي گردد.
درجامعه اي كه معيارهاي اخلاقي و انساني و آموزه هاي ديني و ملي آن دستخوش تغيير و تحول شده و سكولارهاي غرب باور مفسر و مبين آموزه هاي ديني و اخلاقي شوند فرهنگ برهنگي درآن جامعه بوجود خواهد
درجامعه ما هم در سالهايي نه چندان دور سكولارهاي غرب گرا با شعار آزادي و جامعه مدني چنان به حريم حجاب و عفاف تاختند و چنان مسئله حجاب را مورد سرزنش و تحقير و توهين قرار دادند كه عده اي باور كردند حجاب و عفاف مسئله اي زائد و متعصبانه است .
به جرأت مي توان گفت وضعيت امروز جامعه نتيجه كوتاهي وزارتخانه هاي متولي امور فرهنگي و تا حدودي مردم بوده است.
ليكن مي توان با تدبيري شايسته زنان جامعه را به صلاح و فلاح رهنمون شد.
يكي از موارد مغغول درمسئله حجاب عدم تعيين معيارهاي اسلامي است .و هر كس به زعم خود مسئله پوشش را تبيين و تفسير كرده است .
اسلام به عنوان مترقي ترين دين جهاني . چهارشرط اساسي برای مسئله حجاب و پوشش زنان مي داند كه عبارتند از:
۱ - پوشش بايد به گونه اي باشد كه غير از قرص صورت به اندازه اي كه در وضو شسته مي شود( آنهم به شرط نداشتن آرايش )و دستها از مچ تا سر انگلشتان . بقيه بدن و موها را كامل بپوشاند (حتي تار مویي نبايد در معرض ديد نامحرمان قرارگيرد).
لذا زنان و دختراني كه با انداختن يك شال به سر خود به گونه اي حجاب مي گيرند كه موهاي آنان از پشت سر و روبرو كاملاً معلوم است در واقع اصلاً حجاب نگرفته اند و اين كار آنها توهين به مسئله حجاب است.
متاسفانه در مورد زنان و دخترانی که چادر و مقنعه می پوشندولي قسمت زيادي از موهاي سرشان بيرون است بايد گفت که جرم آنها بيشتر از بقيه بدحجاب ها است چرا كه آبروي زنان چادري و با حجاب را هم مي برند و موجبات نيش و كنايه افراد مغرض و دشمنان را به قشر محجبه جامعه فراهم مي سازند.
۲- پوشش بايد به اندازه اي نازك نباشد كه بدن يا رنگ لباس يا زيور آلات زن از پشت آن معلوم شود و لذا زنان و دختراني كه با لباسهاي نازك و توري شكل سرو موها يا بدن خود را به خيال خود مي پوشانند درواقع حجاب درستي نگرفته اند و حساسيت مردان هوسران را بيشتر كرده و زمينه هاي گناه و فساد را فراهم می نمایند.
۳- پوشش بايد به اندازه اي آزاد باشد كه برجستگي بدن زنان و دختران براي نامحرمان معلوم نشود. پس اگر زنان و دختران جامعه از مانتوهاي كوتاهي استفاده كردند كه دكمه آن به زور بسته مي شود و كاملاً چسبيده به بدن است در واقع حجاب را رعايت نكرده اند. چنين حالتي براي مردان و پسران بسيار وسوسه انگيز و از زمينه هاي اصلي فساد و گناه و تباهي دركشور است.
۴ - لباس شهرت نباشد. يعني پوشش نبايد از نظر رنگ يا مدل به گونه اي باشد كه مردم به صورت غير متعارف به او توجه كرده و با انگشت او را به همديگر نشان دهند كه اين كار هم خلاف عفاف و حجاب زن است و هم زمينه هاي جلب نظر نامحرمان و مردان و پسران هوسران را فراهم و موجب گناه و آلودگي خواهد بود.
اميد است والدين گرامي نسبت به رعايت حدود اسلامي در مسئله حجاب اهتمام لازم را مبذول و فرزندان جوان خود را از فتنه آخرالزمان در امان نگهدارند تا حاصل عمرشان كه فرزندانشان هستند خداي ناكرده با افتادن در دام هوسرانان و شيادان اخلاقي و با طلاق و آوارگي و اعتياد به خاكستر تبديل نشود.
محمود قاسمي نقل از کیهان ۲۳/۳/۸۹