بوستان حجاب

خطر جدي در رابطه هاي مبتني بر پيوندخواهي جنسي و ارتباط هايي كه با هدف لذت جويي جنسي صورت مي گيرد، آن است كه اين روابط، خارج از ضابطه مشخص و مشروع تحقق يابد؛ يعني ميان زن و مرد، «رابطه هاي نامشروع» ايجاد شود. اسلام هرگونه رابطه جنسي را كه فردي با شخصي غير از همسر شرعي اش برقرار كند، نامشروع مي داند، حتي اگر اين گونه ارتباط ها در حدّ ردّ و بدل شدن نگاه ها يا صحبت هاي آميخته با انگيزه هاي جنسي و شهواني باشد.
در فرهنگ امروز دنيا، با اين گونه روابط هر چند با انگيزه هاي جنسي صورت گيرد، به تسامح برخورد مي شود و اصطلاح رابطه نامشروع را تنها در آميزش هاي غيرقانوني و نامشروع به كار مي برند. در آموزه هاي اسلامي حتي در موضوع هايي مانند كنترل نگاه و پرهيز از صحبت هاي تحريك آميز و ديگر عوامل تحريك جنسي در رابطه با نامحرمان، حساسيت زيادي وجود دارد، به گونه اي كه در برخي احاديث، اين گونه ارتباط ها (اموري مانند نگاه، لمس و بوسيدن)، شعبه هايي از زنا دانسته شده است.1
بي ترديد، اين روش اسلامي، زمينه تحقق آميزش هاي غيرمشروع را محدود مي كند، ولي روش هاي رايج ديگر جوامع، زمينه هاي تحريك جنسي را هموار مي كند، به گونه اي كه پس از آن، اجتناب از آميزش هاي نامشروع، ديگر چندان آسان نخواهد بود. در ادامه، زيان هاي دنيوي و اخروي اين گونه رابطه ها را در روايت هاي اسلامي بررسي مي كنيم.
برخي از پي آمدهاي منفي زنا كه بيشتر جنبه فردي دارند، عبارتند از:
يك ـ دور شدن از خدا و گرفتار شدن به حساب رسي سخت و كيفر الهي؛
دو ـ جاودانگي در دوزخ؛
سه ـ نابود شدن دين فرد و جداشدن روح ايمان از فرد؛
چهار ـ محروم شدن از استجابت دعا؛
پنج ـ از ميان رفتن بركت؛
شش ـ افزايش مرگ هاي ناگهاني؛
هفت ـ كوتاه شدن عمر؛
هشت ـ فقر؛
نه ـ آبروريزي؛
ده ـ از ميان رفتن نور چهره؛
يازده ـ شريك شدن شيطان در نطفه زناكار و پي آمدهاي نامطلوب حرام زادگي در فرزند نامشروع.
براي نمونه به چند روايت در اين زمينه اشاره مي كنيم. پيامبر اكرم صلی الله علیه و آله فرمود:
زماني كه پس از من زنا زياد شود، مرگ ناگهاني نيز افزايش مي يابد.2
همچنين حضرت رسول فرمود:
در زنا پنج ويژگي وجود دارد: آبرو را مي برد؛ موجب فقر مي شود؛ عمر را كوتاه مي كند؛ غضب خداوند را در پي دارد و شخص را در آتش دوزخ جاودانه مي كند.3
امام سجاد (ع) به شخصي فرمود:
از زنا بپرهيز كه بي گمان، بركت را از ميان مي برد و دين را نابود مي سازد.4
امام صادق (ع) نيز فرموده است:
وقتي شخصي زنا مي كند، روح ايمان از او خارج مي شود.5
همچنين امام باقر (ع) مي فرمايد:
وقتي مردي زنا مي كند، شيطان نيز در عمل جنسي شركت مي كند و نطفه (او و شيطان) يكي مي شود و فرزند از اين نطفه پديد مي آيد.6
مي دانيم كه حرام زادگي پي آمدهاي بسيار بدي براي فرد دارد. براي مثال، در برخي روايت ها، كينه به اهل بيت (ع)، گرايش به زنا و سبك شمردن دين، از نشانه هاي فرزند نامشروع شمرده شده است.7
امام رضا (ع) در بيان دليل حرام شدن رابطه نامشروع مي فرمايد:
خداوند، زنا را حرام كرد به دليل مفاسدي كه در آن است همچون: قتل، از ميان رفتن نسب ها، ترك تربيت فرزندان، اختلاف در ارث پدر و فسادهاي ديگر از اين دست.8
امام صادق (ع) در پاسخ به زنديقي كه از حكمت تحريم زنا پرسيده بود، فرمود:
زنا حرام است به دليل مفاسدي كه در آن است، مانند: از ميان رفتن ارث ها و قطع شدن نسب ها. در زنا، زن نمي داند كه چه كسي او را حامله كرده است و فرزند، پدرش را نمي شناسد. نه ارتباط رحم ها حفظ مي شود و نه خويشاوندي شناخته شده اي باقي مي ماند... .9