بوستان حجاب

... و طنین صدایت در گوش کائنات می پیچد.

بانو!

تو می آیی و در معبرت، فانوس های شقایق روشن می شود.

تو می آیی و مقدمت را رنگین کمانی از گل می پوشاند.

چقدر شکوهمند می آیی، بانو!

روز میلادت، جشن بزرگ آیینه ها در جان تمام نیلوفران است.

تو می آیی و صبر از شوکت نام مهربانت نیروی ماندن می گیرد.

اگر تو نمی آمدی، چگونه واژه «صبر» تفسیر می شد؟.

ای روشن ضمیر! نام تو، از همان آغاز بوی شکیبایی می داد و صبر در سیمای تو موج می زد.

بانو! بر صفحات زرّین تاریخ، عطر هزار خاطره دریایی ات، ثبت شده است.

وقتی عطر شکفتن تو در خاندان علی علیه السلام ، شور و شادمانی را مهمان دل ها کرد، آسمان چشمان محمد صلی الله علیه و آله بارانی شد.

بانوی حیا!

هنوز عطر نجابت چادرت، مانند چتری بر سر بانوان عالم می بارد.

هنوز دستان تو، ساحل سبز نوازش است.

هنوز صلابت قیام و جوشش کلامت، جان مشتاقان عالم را معطر به عطر کربلا می کند؛ چرا که زندگی تو با ماجرای کربلا گره خورده است.

بر قلّه رفیع شکوه و جلال ایستاده ای و از محدوده زمان خود پا فرا نهاده ای و زندگی ات در پیشانی تاریخ می درخشد.

امروز، هفتاد و دو پروانه فرود می آیند تا نامت را بر کرانه هستی زمزمه کنند.

تمام خلوت من فدای سرخ ترین لحظه های سبز صبوری ات بانو!

میلادت مبارک!