-
جمعه ۲۶ فروردین ۱۳۹۰
-
جواني دوره اي حساس در زندگي فرزندان ماست. نه نوجوان بودن آسان است و نه والدين يك نوجوان بودن.
يك اظهارنظر به ظاهر ساده از طرف شما مي تواند باعث ايجاد سوءتفاهم شود و فرزند نوجوانتان برنجد يا خشمگين شود. همين مسئله والدين را براي برقراري ارتباط دوستانه و مناسب با نوجوان گيج و سردرگم و حتي دلسرد مي كند. والدين بايد با يك رويكرد منطقي، هم به رشد شخصيتي فرزندانشان كمك كنند و به استقلال طلبي آن ها احترام بگذارند و هم با ملايمت به آنها نشان دهند كه خانواده بزرگ ترين حامي و پشتيبان آنها است.
كاترين ادگار متخصص رفتارشناسي دانشگاه شيكاگو مي گويد: از فرزند جوانتان توقع بيش از اندازه نداشته باشيد. اگر قصد داريد در چند مورد رفتار او را اصلاح كنيد، بايد در اين راه قدم به قدم پيش برويد و در هر مقطع زماني فقط روي يك جنبه از رفتارش كار كنيد، به عنوان مثال اگر اخيرا از او خواستيد كه هر روز سر ساعت مشخصي به خانه برگردد و او هم تازه شروع به عمل كردن مطابق ميل شما كرده است نبايد بلافاصله موضوع ديگري مانند كم كردن ساعات تماشاي تلويزيون را مطرح كنيد. هنگامي كه مشغول اصلاح رفتار او در زمينه اي خاص هستيد از نافرماني هاي كوچكش در ساير زمينه ها چشم پوشي كنيد.
تلاش بيش از حد براي اصلاح جنبه هاي متعدد رفتار فرزندتان هر دوي شما را خسته و نااميد مي كند. بيشتر بر روي مسائلي متمركز شويد كه به سلامت و امنيت او مربوط است، مانند موادمخدر، بي احتياطي در رانندگي و انتخاب دوستان مناسب.
اجازه دهيد براي حل مشكل تلاش كند
براي كمك و پشتيباني از فرزندتان هميشه حاضر باشيد ولي فقط هر وقت از شما خواست، نصيحتش كنيد. اگر فرزندتان دوست ندارد درباره موضوع خاصي با شما صحبت كند، اصرار نكنيد هر چه در سرش مي گذرد را برايتان تعريف كند. اصرار بيش از اندازه در اين مورد معمولا باعث خشمگين شدن جوانان مي شود. در عوض به او اجازه دهيد خودش براي حل مشكلاتش تلاش كند. بدين ترتيب به او نشان مي دهيد از اين كه كم كم شخصيت مستقلي پيدا كند حمايت مي كنيد و اين اولين قدم براي افزايش عزت نفس در جوانان است. البته بايد به او يادآوري كنيد كه هر زمان نياز به مشورت و يا كمك شما داشته باشد، هميشه در كنارش حاضر هستيد.
به حريم خصوصي جوانان احترام بگذاريد
آزادي هاي معمول جوانان را با دخالت هاي بي مورد محدود نكنيد. به حريم خصوصي فرزند نوجوانتان همانند بزرگسالان احترام بگذاريد. هرگز ايميل هاي او را نخوانيد و به مكالمه هاي خصوصي اش گوش ندهيد. هنگامي كه او خانه نيست اتاقش را مرتب نكنيد. جوانان از سرك كشيدن والدين به اتاق و وسايلشان بيزارند و مسلما شما هم دوست نداريد مرتبا ريخت و پاش آنها را جمع كنيد. فرزندانتان آن قدر بزرگ شده اند كه بتوانند اتاقشان را خودشان مرتب كنند.
فقط اعتدال را به جوانان ياد دهيد
بسياري از جوانان عادت به صحبت كردن بيش از حد با تلفن دارند. به آنها ياد بدهيد كه تلفن وسيله اي براي همه اعضاي خانواده است و همه حق دارند كه از آن استفاده كنند.
مي توانيد مدت زماني تعيين كنيد و از فرزندتان بخواهيد مكالمه هاي تلفني اش از آن مقدار بيشتر نباشد. اين كار فقط براي آزاد كردن خط تلفن نيست بلكه به فرزندتان اعتدال و ميانه روي و نظم مي آموزد.
درباره وضع ظاهري بيش از حد حساس نباشيد
جوانان درباره وضع ظاهري خود بيش از اندازه حساس هستند. ممكن است آنها مرتبا درحال ايراد گرفتن از سر و وضع و نحوه لباس پوشيدن اطرافيانشان باشند. اما معمولا هنگامي كه كسي از ظاهر خود آنها انتقاد مي كند، برخورد مناسبي ندارند. بايد به جوانان كمك كرد تا تصوير ذهني مناسبي از خودشان داشته باشند.
درباره نحوه لباس پوشيدن فرزندتان بيش از حد حساس نباشيد. البته اين به اين معني نيست كه در هر شرايطي از او تعريف كنيد. بلكه به دنبال راه هايي براي حمايت كردنش باشيد. هنگامي كه لباس هاي مناسبي را براي پوشش انتخاب مي كند او را تشويق كنيد و سعي كنيد باورهاي مثبت او را نسبت به خودش مستحكم تر كنيد.






