-
پنجشنبه ۱۹ اسفند ۱۳۸۹
-
زني به محضر حضرت زهرا(س) شرفياب شد و عرض كرد: مادري دارم كه بيمار و ناتوان است و در نماز
خود دچار مشكل ميشود؛ مرا به محضر شما فرستاده تا سؤالاتش را با شما در ميان گذارم. و پس از آن مرتب سؤالات خود را بيان كرد و حضرت هم همگي را با حوصله جواب دادند، تعداد سؤالات كه به ده تا رسيد، زن از زياد شدن آنها احساس شرمندگي كرد و با خجالت عرضه داشت: بيش از اين مزاحم نميشوم.
حضرت فاطمه(س) فرمودند: هر سؤالي كه به نظرت ميآيد، بگو و از پرسيدن آن شرم مكن.
و سپس براي رها كردن او از احساس شرمندگي و ترغيب وي به طرح بقيه سؤالاتش، فرمودند:
اگر كسي در طول يك روز بار سنگيني را به دوش گرفته و آن را تا پشت بام خانهها حمل كند و در مقابل، مزدي برابر هزار دينار دريافت كند، آيا با اين پاداش، باز هم فراواني رنج و زحمت آن بار سنگين، حمل كردنش را بر او سخت و ناگوار ميكند؟
زن گفت: نه.
حضرت هم فرمودند:
من هم مزدگيري ميكنم و خويشتن را اجير و مزدبگير خداوند متعال قرار داده ام. مزد و اجرت من در ازاي پاسخ دادن به هر كدام از سؤالات به مراتب بيش از كل مرواريدهايي است كه بين آسمان و زمين را پر كند؛ پس من از آن باربر سزوارترم كه از پاسخ دادن به پرسشهاي تو، احساس رنج و ملال نكنم.
سپس در ادامه به نقل روايتي مفصل و شنيدني(1) درباره فضيلت و ارزش دانش و دانشمندي از پدر بزرگوارشان حضرت ختمي مرتبت(ص) ميپردازند.(2)
* * *
* پاورقي:
1 - ادامه مطلب را در فاطمه زهرا(س) شادماني دل پيامبر(ص)، ص 402 يا فرهنگ فاطميه، صص 27 - 26 مطالعه كنيد.
2 - نمونه بسيار جالب ديگري از امدادرسانيهاي علمي حضرت زهرا(س) را در كتاب فاطمه زهرا(س)، ص 400 و فرهنگ فاطميه، ص 103 مطالعه كنيد.






