-
شنبه ۲۳ بهمن ۱۳۸۹
-
ما اگر بخواهيم در هر كارى به نتيجه مورد انتظار برسيم ناچارا بايد تمام شرايط آن را فراهم كنيم. فرضا اگر بخواهيم درختى بارور داشته باشيم يا در گلدان بوته گل زيبا و معطرى داشته باشيم بايد شرايط مناسب رشد آنها را فراهم كنيم، و الا پس از مدتى خشك مى شوند و به جاى زيبايى گل و طراوت درخت، مشتى هيزم و خار نصيبمان خواهد شد.
ازدواج نيز همينطور است. اگر آن طور كه عقل و دين به ما گفته اند عمل نكنيم، هرگز به نتيجه نخواهيم رسيد و روى آرامش را كه ثمره ازدواج است نمى بينيم.
مهمترين شرط در ازدواج براى رسيدن به آرامش، عشق و محبت است. آرامش زندگى در سايه عشق تأمين مى شود. قرآن نيز پس از اينكه به ثمره ازدواج اشاره مى كند شرط آن را مودت و رحمت معرفى مى كند)
ما اگر بخواهيم در هر كارى به نتيجه مورد انتظار برسيم ناچارا بايد تمام شرايط آن را فراهم كنيم. فرضا اگر بخواهيم درختى بارور داشته باشيم يا در گلدان بوته گل زيبا و معطرى داشته باشيم بايد شرايط مناسب رشد آنها را فراهم كنيم، و الا پس از مدتى خشك مى شوند و به جاى زيبايى گل و طراوت درخت، مشتى هيزم و خار نصيبمان خواهد شد.
ازدواج نيز همينطور است. اگر آن طور كه عقل و دين به ما گفته اند عمل نكنيم، هرگز به نتيجه نخواهيم رسيد و روى آرامش را كه ثمره ازدواج است نمى بينيم.
مهمترين شرط در ازدواج براى رسيدن به آرامش، عشق و محبت است. آرامش زندگى در سايه عشق تأمين مى شود. قرآن نيز پس از اينكه به ثمره ازدواج اشاره مى كند شرط آن را مودت و رحمت معرفى مى كند) روم: آيه 12 (. اگر محبت و عشق در ميان همسران حاكم باشد، چنان شيرينى و لذتى به زندگى آنان مى بخشد كه هيچ چيزى را بر آن ترجيح نمى دهند.
اين محبت و عشق در ابتداى ازدواج به صورت غريزى و فطرى حاصل مى شود، ولى بايد توجه داشته باشيم كه اين فقط يك جرقه است و بايد تقويت شود، و الا مانند گلى كه به آن آب ندهند پس از مدتى خشك مى شود.
مطلب ديگر اينكه محبت و عشق ورزى به همسر كار هر كسى نيست. فقط افراد خود ساخته و با گذشت مى توانند چنين صفتى داشته باشند. كسى كه داراى صفاتى چون تكبر، خودبينى و زياده طلبى است، نمى تواند زندگى سالم و لذت بخشى براى همسرش فراهم كند.
كسى كه در سايه ايمان و عقيده به خدا، توانسته عادت هاى بد را از خود دور كند و به جاى آنها ايثار و تواضع و بردبارى را حاكم كند، در زندگى مشترك هم مى تواند به موجودى دوست داشتنى تبديل شود كه مايه آرامش خود و همسرش باشد.
به همين دليل اصلى ترين ملاك در انتخاب همسر، ايمان و اخلاق است نه چيز ديگر. پيامبر اكرم( ص )در حديثى فرمود: «خيركم خيركم لاهله و انا خير لاهلى:
بهترين و صالح ترين شما كسى است كه نسبت به خانواده و همسرش محبت و دوستى كند و من(چون بهترين بنده خدا هستم)از همه بيشتر به خانواده ام محبت مى كنم».
در حديث ديگرى فرمودند: «كلما ازداد ايمان عبد ازداد حبا للنساء: هر چه ايمان انسان بيشتر باشد، محبت و دوستى او به همسرش بيشتر مى شود».
بنابراين شرط محبت و خوش اخلاقى با اهل و عيال، داشتن ايمان قوى و اخلاق نيكوست.
چيزى كه امروزه كمتر در بين خانواده ها يافت مى شود و به همين جهت آمار اختلافات خانوادگى و حتى جدايى بيش از گذشته شده، با اينكه اكثر اين آمار به افراد تحصيل كرده مربوط مى شود. علت آن اين است كه در كنار آموختن علم، به پرورش اخلاق خود توجهى نكرده اند بلكه با همان خلق و خوى كودكانه و پرورش نيافته و به صرف يك احساس غريزى با هم ازدواج كرده اند و معلوم است كه نمى توانند به آرامش برسند.
پس عشق در سايه اخلاق و ايمان بارور مى شود و به زندگى شيرينى و آرامش مى بخشد، اماعده اى گمان مى كنند مادياتى چون زيبايى ظاهرى، پول و شهرت خوشبختى مى آورد در حالى كه اگر اخلاق نباشد، ماديات نه تنها به زندگى آرامش نمى دهد، بلكه نتيجه معكوس مى دهد. مطلب آخر اين كه اگر گفتيم عشق را بايد پس از ازدواج پرورش داد، لازم نيست راه هاى پرورش آن را نيز بدانيم.
منحنى كه به طور كلى در اين باره مى توان گفت اين است كه از كارهايى كه عشق و محبت را افزايش مى دهد مثل به كار بردن كلمات و جملات عاشقانه، رعايت ادب و احترام، قدر دان بودن، تعريف و تمجيد كردن، آرايش و زيبايى و مانندآن غفلت نكنيم و در مقابل از كارهايى كه نابودكننده عشق است مثل منت گذاشتن، توهين كردن، به رخ كشيدن ديگران، حق كشى كردن، كنف كردن يكديگر و مانند آن به شدت پرهيز نماييم.






