-
شنبه ۱۵ خرداد ۱۳۸۹
-
* دکتر مهديه الهي قمشه اي
يکي از محورهاي اساسي که حضرت زهرا(س) به آن توجه و تأکيد داشت، بعد پرستش و گرايش فرزندان به انجام تکليف عبادي و الهي بود. آن حضرت شوق بندگي و خضوع در برابر معبود را از همان دوران کودکي در جان فرزندان خود تقويت نموده و آنان را چنان تربيت کرد که بهترين کارها را عبادت خداوند دانسته و از آن بالاترين لذتها را کسب مي کردند. زهرا(س) بر اين مطلب تأکيد داشت که بچه ها را از کودکي به انجام تکاليف خود فراخواند و آنان را با خدا پيوند دهد و بذر محبت و ارتباط با معبود را در کام آنان بيفشاند تا انجام تکليف براي آنها نه تنها رنج و مشقتي نداشته باشد، بلکه با شوق و اشتياق به استقبال آن بروند.
بر اين اساس، فاطمه (س) فرزندان خود را حتي به شب زنده داري عادت مي داد. البته، او شيوه تربيت را به خوبي مي دانست و به گونه اي برخورد مي کرد که در حد توان و استعداد فرزندان باشد. حضرت در شب بيست و سوم ماه مبارک رمضان کودکان خود را بيدار نگه مي داشت. ممکن است کسي تعجب کند که او چگونه بچه ها را به اين کار که حتي براي اشخاص بزرگ زحمت دارد، ترغيب مي کند. حضرت در روز، بچه ها را مي خوابانيد تا کاملاً استراحت کنند وغذاي کمتري به آنها مي داد تا به اين شکل زمينه و موقعيت بهتري براي شب زنده داري داشته باشند. او به حدي در اين کار قاطع و جدي بود که نمي گذاشت احدي از اهل خانه خوابش ببرد و مي فرمود: «محروم است کسي که از برکات شب قدر محروم بماند.»
گويا فاطمه(س) مي خواهد از کودکي در قلب پاک فرزندان خود جمال خدا را به تجلي و جان و زبانشان را به حلاوت و شيريني عبادت آشنا کند و محبوب راستين را به آنان نشان دهد تا جذب جلوه هاي دروغين آن هم در جواني نشوند. اين روش تربيتي فاطمه (س) به عنوان يک سنت بسيار پسنديده و قابل اجرا در گفتار امامان معصوم (ع) نيز به چشم مي خورد و ثمره تربيت فاطمي (س) شجره طيبه معصومين (ع) است.






