-
جمعه ۱۷ دی ۱۳۸۹
-
پس از انجام كار در طي ايامي خاص، آدمي نياز دارد تا اوقاتي را صرف تفريح كند. نقل ميكنند كه امام علي(علیه السلام) در روزهاي جمعه به بيرون از شهر مدينه و به قصد تفريح ميرفتند. گاه در ايام فراغت به سفر نيز ميتوان رفت. پيامبر اكرم(صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرمودهاند: سافروا تصحوا (مسافرت كنيد تا سلامت بمانيد) پس الگوهاي ديني جايگاهي براي تفريحات در زندگاني پربار خود درنظر گرفته بودند. بايد دانست كه تفريحات موجب انبساط خاطر و سلامت رواني ميشود.
نياز به تفريح وداشتن اوقات فراقت ،نيازي طبيعي است ومـزايـاي بسياري دارد كه در زير به آن اشاره مي شود
- شكوفايي استعدادهاي شخصي:
هر يك از فرزندانمان داراي استعدادهايي هستند و در تعريف استعداد گفتهاند كه آن توانايي بالقوهاي است كه اگر در محيط مساعدي قرار بگيرد به شكوفايي ميانجامد. فردي كه استعدادهايش به نحو مطلوبي به شكوفايي رسيده باشد به تعبير مازلو به خود شكوفايي دست يافته است. پرداختن به فعاليتهاي اوقات فراغت يكي از زمينههايي است كه موجبات رشد استعدادها را فراهم ميآورد. يكي از راههايي كه از طريق آن ميتوان موفق به شناخت استعدادهاي كودكان و نوجوانان شد، مشاهده كارهايي است كه آنها با علاقه و در لحظات آزاد به انجام آن ميپردازند. از اين طريق بهتر مي توان به شناخت استعدادها و علايق آنان پيبرد و تمهيدات و امكانات لازم را براي رشد و بالندگي استعدادهايشان فراهم كرد.
ـ نياز به رشد فرهنگي:
امروزه توجه به فرهنگ و تغييرات اجتماعي امري حائز اهميت است و باتوجه به توسعه و پيشرفت فناوري اطلاعات ميتوان در جهت تأمين چنين نيازي اقدامات موثر انجام داد. پس غني كردن اوقات فراغت از طريق تماشاي فيلمهاي فرهنگي ميتواند پاسخگوي نيازهاي مزبور باشد. قابل ذكر است كه بازديد از آثار تاريخي كه معمولاً در اوقات فراغت صورت ميگيرد زمينه آشنايي بيشتر با سوابق ديرينه فرهنگي را فراهم ميآورد.
بورديو (جامعهشناس) مينويسد: عوامل فرهنگي خانواده بر فرايند پيشرفت تحصيلي فرزندان موثر است. حاصل تحقيقات او نشان ميدهد كه خانوادههايي كه فرزندان خود را به تماشاي تئاتر، سينما، گالريهاي نقاشي و كنسرتها و موزهها ميبرند، موجبات پيشرفت تحصيلي فرزندان خود را فراهم ميآورند. چنين دانشآموزاني با محيط مدرسه احساس سنخيت بيشتري كرده و با معلمان خود بهتر ارتباط برقرار ميكنند.
نتيجهاي كه از آرا و نظريات بورديو ميتوانيم به دست آوريم اين است كه اگر اوقات فراغت فرزندان از طريق توجه دادن و ترغيب كردن آنها به امور فرهنگي غني شود. ضمن سازنده بودن اين اوقات، ميتوان به پيشرفت تحصيلي فرزندان نيز اميدواري بيشتري داشت، چرا كه خود اين امر موجب غنيسازي فرهنگي خانواده و فرزندان ميشود.
بورديو (جامعهشناس) مينويسد: عوامل فرهنگي خانواده بر فرايند پيشرفت تحصيلي فرزندان موثر است. حاصل تحقيقات او نشان ميدهد كه خانوادههايي كه فرزندان خود را به تماشاي تئاتر، سينما، گالريهاي نقاشي و كنسرتها و موزهها ميبرند، موجبات پيشرفت تحصيلي فرزندان خود را فراهم ميآورند. چنين دانشآموزاني با محيط مدرسه احساس سنخيت بيشتري كرده و با معلمان خود بهتر ارتباط برقرار ميكنند.
نتيجهاي كه از آرا و نظريات بورديو ميتوانيم به دست آوريم اين است كه اگر اوقات فراغت فرزندان از طريق توجه دادن و ترغيب كردن آنها به امور فرهنگي غني شود. ضمن سازنده بودن اين اوقات، ميتوان به پيشرفت تحصيلي فرزندان نيز اميدواري بيشتري داشت، چرا كه خود اين امر موجب غنيسازي فرهنگي خانواده و فرزندان ميشود.
ـ شكوفايي فردي و اجتماعي:
گذراندن اوقات فراغت بايد به نحوي باشد كه زمينههاي لازم براي شكوفايي فردي و اجتماعي را فراهم كند، زيرا شكوفا كردن استعدادها از اهم وظايف تعليم و تربيت است و انسان بالنده در تفكر مازلو فردي است كه به خودشكوفايي رسيده باشد و يكي از عواملي كه به خودشكوفايي فرد كمك ميكند. به تعبير آلن بيرو، گذراندن اوقات فراغت است.
در حين گذراندن اوقات فراغت كه فعاليتي اختياري و آزاد است، فرد به دلخواه خود به فعاليتي ميپردازد كه استعداد انجام آن را دارد و به آن فعاليت علاقهمند نيز هست. هر گاه آدمي به فعاليتي بپردازد كه هم استعداد آن را دارد و هم بدان علاقهمند است، قطعاً به شكوفايي در بعد فردي ميرسد.
شكوفايي در بعد اجتماعي نيز آنگاه محقق ميشود كه فرد در كنار جمعي به فعاليت بپردازد و از طريق فراگيري مهارتهاي اجتماعي و مهارتهاي زندگي به رشد و بالندگي بيشتري دست يابد.
علاوه بر اين با قرار گرفتن در جمع انسانهايي كه توان رهبري جمعي را دارند شناخته ميشوند و با به دست گرفتن رهبري جمع، استعداد رهبري وي به شكوفايي ميرسد و علاوه بر آن استعدادهاي ديگري در او رشد ميكند كه لازمه حضور در اجتماع است مانند رشد استعداد كلامي.
نتيجه آن كه حاصل گذراندن اوقات فراغت است، دست يافتن به شكوفايي فردي و جمعي است.
در حين گذراندن اوقات فراغت كه فعاليتي اختياري و آزاد است، فرد به دلخواه خود به فعاليتي ميپردازد كه استعداد انجام آن را دارد و به آن فعاليت علاقهمند نيز هست. هر گاه آدمي به فعاليتي بپردازد كه هم استعداد آن را دارد و هم بدان علاقهمند است، قطعاً به شكوفايي در بعد فردي ميرسد.
شكوفايي در بعد اجتماعي نيز آنگاه محقق ميشود كه فرد در كنار جمعي به فعاليت بپردازد و از طريق فراگيري مهارتهاي اجتماعي و مهارتهاي زندگي به رشد و بالندگي بيشتري دست يابد.
علاوه بر اين با قرار گرفتن در جمع انسانهايي كه توان رهبري جمعي را دارند شناخته ميشوند و با به دست گرفتن رهبري جمع، استعداد رهبري وي به شكوفايي ميرسد و علاوه بر آن استعدادهاي ديگري در او رشد ميكند كه لازمه حضور در اجتماع است مانند رشد استعداد كلامي.
نتيجه آن كه حاصل گذراندن اوقات فراغت است، دست يافتن به شكوفايي فردي و جمعي است.
نويسنده: زينب بهمدي
