بوستان حجاب

حدود دو هفته قبل بود که رسانه‌ها خبر مضروب شدن یک طلبه ناهی از منکر را منتشر کردند.اشرار و اوباش، با دشنه به جان یک طلبه جوان افتاده بودند که فقط خواسته بود مانع مزاحمت برای نوامیس مردم شود.و آن طلبه هم اکنون در بیمارستان است و معلوم نیست که بتواند تا چه میزان از سلامت گذشته‌اش را باز یابد.

از انتقادات و صحبت‌های مراجع تقلید گرفته تا ورود ناجا به عرصه مأموریتی گشت‌های ارشاد و راهپیمایی های گسترده مردم در سراسر کشور برای حمایت از حجاب و محکوم کردن بدحجابی و مظاهر ناامنی روانی. قوه قضائیه نیز از قافله عقب نمانده و مسئولان بلندپایه این قوه دایماً بر برخورد جدی با مظاهر ناامنی و قانونی بودن طرح امنیت اخلاقی تأکید می‌کنند.و این آیت الله آملی لاریجانی رئیس دستگاه قضا بود که چندی قبل این جمله را بر زبان راند: "تمام كسانی كه موجب ناامنی جامعه می‌شوند، بدانند كه نمی‌توانند از فیل‌تر دستگاه قضایی عبور كنند."

"اما در مقابل تمام این خواست عمومی شکل گرفته توسط مردم و رسانه‌ها و اعلام آمادگی مسئولان ذی‌ربط کشور برای مبارزه با مظاهر فساد و ناامنی، متأسفانه به یکباره شاهدیم که اتفاقات تلخی در دو نقطه تهران، یعنی پارک آب و آتش و یکی دیگر از پارک‌های تهران رخ می‌دهد که نه تنها مصداق بارز ترویج بی بند و باری و اباحه گری است که در واقع اگر دقیق‌تر نگاه کنیم، روی دیگر آن به سخره گرفتن غیرت نیروهای امنیتی و انتظامی کشور و در ادامه خواست عمومی شکل گرفته مبنی بر برخورد با ناامنی‌های اخلاقی است.

عده‌ای دختر و پسر نامحرم، درست چند روز پس از آنکه توسط مقامات رسمی کشورمان هشدار داده شد که دشمن توطئه‌هایی را در شبکه‌های اجتماعی اینترنتی تدارک دیده است؛ با قرارهایی که در همین شبکه‌ها می‌گذارند در یک روز آفتابی در پارک آب و آتش تهران گرد هم می‌آیند و در فضایی امن! آب بازی می‌کنند. جالب آنکه این اقدام هماهنگ با انتشار گسترده تصاویر باکیفیت و بدون دغدغه گرفته شده از این افراد نیز همراه می‌شود و در ادامه، خبر و عکس‌های این رخداد زشت، انعکاسی فراگیر در کشور می‌یابد.آیا نه این است که باید این اقدام را صرفاً یک دهن کجی سازماندهی شده به عزم مردم و دستگاه‌های نظام برای مبارزه با مفاسد اخلاقی ارزیابی کرد؟

و هنوز همه در تب و تاب ناراحتی‌های شکل گرفته از بابت این رخداد زشت هستند که اتفاقی دیگر در یکی دیگر از پارک‌های پایتخت رخ می‌دهد. پسرها و دخترهایی با قرار قبلی به پارک می‌روند و خود را همانند بالماسکه‌های خارجی به شکل شعبان بی مخ‌ها و کاراکترهای فیلم فارسی‌های سابق آرایش می‌کنند.و شروع می‌کنند دور یکدیگر رقصیدن و شعر خواندن و عکس گرفتن. آیا هنوز هم آن‌هایی که به توهم توطئه معتقدند باور ندارند که این اقدامات اتفاقی نیست و دست‌های کثیف دشمن در پشت پرده آن‌ها قرار دارد؟در اینجا بر این نکته نیز باید تأکید کرد که دشمن همواره از نقاط تغافل ما سود می‌برد.

حجت الاسلام سید جعفر حق شناس مدیر گروه مطالعات زنان و خانواده پژوهشکده باقرالعلوم در گفتگویی بیان می‌کند: باید در جامعه به دنبال توسعه فرهنگ حیا قبل از حجاب باشیم؛ طرح گسترش حجاب باید به طرح توسعه حیا و عفاف تبدیل شود چون حجاب یکی از ثمرات داشتن حیا است. برعکس ما مواردی داشته‌ایم به دلیل اصرار دستگاه‌های اجرایی و برخی افراد که زنان باید حجاب کامل داشته باشند  اما چون توصیه حیا مدارا نه نداشته‌اند، با افرادی بعضاً مواجه می‌شویم که حجاب ظاهری خوبی دارند اما رفتارشان اصلاً آمیخته به حیا نیست. لذا باید تلاش کنیم حجاب‌ها و پوشش‌ها برخاسته از حیا باشد البته پوشش، سطحی از حیا است و کسی که خود را پوشانده حدی از حیا را رعایت کرده است اما این کافی نیست و باید در جامعه به سمتی برویم که اگر زن و مرد از پوشش مناسبی برخوردار هستند نگاه‌ها، رفتارها و سخنانشان هم با حیا و با رعایت حریم همراه  باشد.

حجت الاسلام حق شناس تأکید کرد: اگر نگاه اجرایی داشته باشیم اولاً باید مسئولان اجرایی کشور یکسری الزامات قانونی محترمانه را محکم اجرا کنند و نیروی انتظامی با موارد حاد و فسادپراکنان و با عوامل فساد جنسی برخورد کند و رسانه‌ها و فرهنگ سازان باید یک فرهنگ مناسب حیا و عفاف را در جامعه ایجاد کنند تا جامعه خود به خود این مسیر را انتخاب کند مهم‌ترین اصل این است که حجاب درونی شود. حجاب با ارعاب، مورد نظر اسلام نیست و اسلام می‌خواهد حجاب درونی شود اما کسانی که می‌خواهند عمداً جامعه را آلوده کنند باید با آنان برخورد جدی صورت گیرد.

در واقع آنجایی که قاطبه مردم از شهرداری تهران و یا از دولت انتظار داشتند که نسبت به مقوله بدحجابی و توسعه رفتارهای زشت منافی یک جامعه اسلامی مواضعی دقیق و تعیین کننده اتخاذ کنند؛ باید اذعان کرد که این اتفاق رخ نداد. و حتی مثلاً شاهدیم که دولت، خود منتقد شماره یک طرح‌هایی مثل گشت ارشاد نا جاست. به طور خاص هم باید از نیروی انتظامی، ارگان‌های امنیتی و قوه قضائیه در این زمینه توضیح خواست.

چرا یک مسئول شهرداری باید اذعان کند که جمعیتی که در پارک آب و آتش حضور یافته بودند را حتی گشت ارشاد هم نمی‌توانست کنترل کند؟مسئولان امنیتی در هر ارگانی در این زمینه چه پاسخی دارند؟

آیا آن‌ها نمی‌دانستند که این اتفاق زشت رخ خواهد داد و احساس امنیت شهر مختل خواهد شد؟و قوه قضائیه در این زمینه چه خواهد کرد؟ افکار عمومی منتظرند تا عملکرد قاطعانه این قوه را همان‌گونه که در ماجرای فتنه 88 مشاهده کردند، باز هم ببینند؟ چشمان بیدار ملت تا کی باید شاهد پایمال شدن علنی غیرت و ارزش‌های خود باشد؟ پاسخ این سوال را قبل از همه باید آن‌هایی بدهند که در مورد رخداد این اتفاقات زشت و البته مشکوک، مسئولیت مستقیم دارند.

منابع:  جهان نیوز/ مهر نیوز/تبیان