-
شنبه ۱۵ خرداد ۱۳۸۹
-
وقت تولد فاطمه (س) رسيد و ناگهان خديجه ديد چهار زن گندمگون و بلند قامت که شبيه زنان بني هاشم بودند، وارد شدند. خديجه از ديدن آنها هراسناک شد. يکي از آنها گفت: «اي خديجه! محزون مباش، ما از طرف خدا به سوي تو آمده ايم، ما خواهران تو هستيم ساره ، آسيه ، مريم و کلثوم...
فاطمه (س) مطهر و پاک متولد شد و زمين به نور او روشن گرديد. فاطمه(س) را به آب کوثر شستشو دادند و بدن مطهرش را پوشاندند و در اين هنگام او لب به سخن گشود و چنين گفت: «اشهد ان لااله الا ا... و ان ابي رسول ا... سيد الانبياء و ان بعلي سيد الاوصياء و ولدي سادَ الاسباط» سپس به هر يک از آن چهار زن سلام کرد و آنها را به نام خواند...
همزمان با نور ميلاد مبارک حضرت فاطمه زهرا(س)، دختر مهربان پدر و بانوي برگزيده هستي، برآن شديم تا سيره تربيتي ايشان را به بحث و واکاوي بيشتري بگذاريم.در اين گفتگو، از ديدگاه هاي حجة الاسلام والمسلمين فاطمي نيا، نويسنده و پژوهشگر ديني بهره برده ايم که در ادامه مي خوانيد.
*
جناب فاطمي نيا! ضمن تبريک ميلاد بانوي بزرگ و بي نظير هستي حضرت زهراي مرضيه(س)، اگر ممکن است مروري داشته باشيد به همسرداري اين بزرگ بانو تا زنان و دختران مسلمان از اين الگوي شايسته و بي همتا، بهره گيري بيشتري داشته باشند.
** خوب است قبل از آن به مقدمه اي کوتاه درباب همسرداري اشاره کنمهمسرداري يکي از بهترين شرايط عروج زن از عالم ماده به عالم معناست. غايت دين اسلام در همسرداري همين بوده و فاطمه (س) نمونه عيني و عملي در اين باب است. زن و مرد، رکن اصلي خانواده محسوب مي شوند و هر کدام وظايفي دارند. امور خانه و برقرار کردن آرامش برعهده بانوي خانواده است و اگر زن اين مسؤوليت را به خوبي دنبال کند، نقش بسزايي در سعادت خانواده خواهد داشت. حضرت زهرا(س) هم طبق اين قاعده زيبا، هم کارهاي خانه را به نحو احسن انجام مي داد و هم در عاطفه و ابراز محبت به همسر و فرزندانش دريغ نمي کرد. او با همه مشغله اي که داشت، همسرش را که اکثر اوقات در صحنه هاي پيکار بود، مورد توجه و محبت قرار مي داد و او را به انجام وظايف خطيرش تشويق مي کرد. دختر گرانقدر رسول خدا(ص)، از کارکردن گله اي نداشت و آنقدر در خانه زحمت مي کشيد که علي(ع) به شدت متأثر شده و خدمات او را تحسين مي کرد. در غياب مولاي متقيان علي(ع) کارهاي خانه برعهده حضرت فاطمه(س) بود و علاوه بر آن، تربيت فرزندان را هم برعهده داشت و در آن جديت مي کرد. همه مي دانيم هر مردي که از طرف همسر و فرزندانش آسوده خاطر باشد، در فعاليتهاي شخصي فعالتر از مردان ديگر است. حضرت رسول (ص) به فاطمه (س) فرمودند: «اي فاطمه! خوشا به حال زني که همسرش از او رضايت داشته باشد، هر چند ساعتي از يک روز باشد. اي فاطمه(س)! رضايت همسر، حتي در يک روز و در يک شب در پيشگاه الهي، براي زن بهتر است از عبادت يکسال که تمام روزهايش را روزه دار باشد و همه شبهايش به عبادت قيام کند.» و باز مي فرمودند:«اي فاطمه(س)! هيچ زني نيست که در اطاعت شوهرش از دنيا برود، مگر آنکه بهشت بر او واجب مي شود و اگر زني حتي به اندازه کمي از تهي دستي و ناراحتي همسرش بکاهد، پروردگار در ازاي آن قصري در بهشت به او عنايت مي کند.» و حضرت فاطمه (س) مظهر همه اين نيکي ها در کنار همسرش علي(ع) بود.
* اما در سير زندگي مشترک حضرت علي(ع) و حضرت زهرا(س)، بزرگترين حماسه فاطمي زماني روي داد که آن حضرت در بيدادگري سقيفه و حواشي آن از همسر خود با صلابت دفاع کرد. در اين مورد چه نکاتي قابل طرح است؟
** به نکته مهمي اشاره کرديد. چون حضرت زهرا (س) در دفاع از ولايت و در دفاع از حق همسرش تا پاي شهادت پيش رفت و جان خود را نثار کرد، رأفت و شفقت اين بانو در تاريخ نمونه ديگري ندارد. همسري به وفاداري، اطاعت، مهرباني، رعايت، صداقت و شوهر دوستي او در جهان ديده نشده و نخواهد شد. وفاي او به همسرش در جريان سقيفه بني ساعده، در عين وفاي به اسلام، شهرت بسيار دارد. حضرت علي (ع) فرمود: «فاطمه (س) هرگز مرا به غضب نياورد و در هيچ امري نافرماني نکرد. هرگاه به او نظر مي کردم، جميع غمها از سينه من رخت برمي بست.»
* استاد! در سير زندگي بزرگ بانوي اسلام مي بينيم که ايشان در زندگي متعهد به يکسري ترجيحات بود، اين ترجيحات شامل چه مواردي مي شود؟
** اين سؤال هم نکات برجسته اي از زندگي اين بانوي بزرگ را روشن مي کند. زندگي حضرت زهرا(س) بر پايه مذهب و رضاي خدا شکل گرفته بود و خواست خداوند افضل بر تمام خواسته هاي ايشان بود تا آنجا که حضرت جان در راه عقيده اش فدا کرد.فاطمه (س) مصداق زيباي اين آيه شريفه بود که: «قل ان صلاتي و نسکي و محياي و مماتي لله رب العالمين». حضرت زهرا(س) خواست خدا را بر غير خدا ترجيح مي داد و هيچ کاري بدون رضاي او برايش ارزش نداشت. ايشان از همان ابتداي کودکي با مشکلات بسياري روزگار گذراند، اما با توکل به خدا به اوج رستگاري رسيد. در حالي که در زندگي روزمره ما بسيار پيش مي آيد که به چيزي اعتقاد داريم اما در مقام ترجيح عملي خلاف آن را برمي گزينيم. نکته ديگر ترجيح آخرت بر دنياست که همواره موردنظر حضرت فاطمه (س) است. ايشان علاوه بر تلاش مستمر روزانه در خانه، شبها به عبادت برمي خاست و از هر فرصتي براي تلاوت قرآن بهره مي گرفت.
آن حضرت هميشه مي فرمود: «از دنياي شما سه چيز، محبوب من است: تلاوت قرآن، نگاه به چهره پيامبر(ص) و انفاق در راه خدا». ترجيح معنويت بر ماديات، يکي ديگر از نکات ارزنده زندگي فاطمه (س) است.
آن حضرت براي رسيدن به معنويات باب ماديات و لذتهاي زودگذر دنيا را بر خود بسته بود. نکته ديگر، ترجيح گرسنگي بر سيري است. آن حضرت در روزهاي سخت از خوراک خود دريغ مي کرد تا همسر و فرزندانش سير بمانند. حضرت زهرا(س) سادگي را بر تجملات ترجيح مي داد و ضمن همکاري و تلاش در امور خانه، همواره بر ساده زيستي و قناعت تأکيد مي کرد. حتي درآمدي که ايشان از فدک داشت، براي تأمين يک زندگي عادي، کافي و حتي بيشتر بود ولي آن را صرف مردم مي کرد و از انفاق در راه خدا دريغ نداشت.فاطمه (س) در زندگي فرديت نداشت و پدر، همسر، فرزندان و ديگران را بر خود مقدم مي دانست، چون بايد اوکفو علي(ع) مي شد، مردي که تمام دارايي خود را در راه خدا انفاق مي کرد. فاطمه لباس نو دوست داشت، اما خودش را تربيت کرده بود تا در شرايط سخت هم ياد خدا همراه او باشد. اين موارد نکات ارزنده زندگي اين بزرگ بانوست که به منزله قطره اي از درياست. چه خوب است با تأسي به شيوه تربيت ديني حضرت زهرا(س)، زندگي مان را بهشتي کنيم که هر کدام از اين نکات پلي است به سوي بهشت و رستگاري.
* ايشان در تربيت فرزندان چه مواردي را در نظر داشت؟
** تربيت، اساس زندگي هر فرد است و فاطمه (س) به آن بسيار اهميت مي داد. ايشان فرزند را امتداد وجودي والدين و مظهر ظهور کمالات حق مي دانست، لذا براي اين امر خطير، لازم بود عواطف را زيرپا بگذارد و تربيت را مقدم بداند. بر پايه تربيت ديني است که حسين(ع) را پرورش مي دهد تا مسير حق را روشن کند. در جريان نزول سوره «هل اتي» و روزه دار بودن حسنين (ع ) در حال بيماري، فاطمه چه هدفي را دنبال مي کرد؟ آيا چيزي جز تقويت اراده و ظهور کمالات معنوي در ايشان داشت؟هرگز! حضرت زهرا(س) درصدد ايجاد آمادگي در فرزندان بود تا در مقابل تشنگي ها، گرسنگي ها و نبردهايي که در راه پاسداري از دين پيش مي آيد، مقاوم باشند. اگر خواهان اين هستيم که قيامت از شفاعت اين بانوي بزرگ بهره مند شويم، بايد ايشان را الگوي زندگي قرار دهيم که راه فلاح و رستگاري در شناخت صحيح فاطمه (س) است.






