-
جمعه ۲۷ دی ۱۳۹۲
-
گفتني است كه از نظر اسلام، مطلق حيا پسنديده نيست. از ديد رسول خدا صلی الله علیه و آله حيا بر دو گونه است. حيايي كه برخاسته از حكم عقل است و حيايي كه نشانه حماقت و ناداني است.1
حياي كه انسان را از كارهاي زشت باز مي دارد، حياي خوبي است و نشانه عقل و ايمان است و آنچه در فضيلت حيا در اسلام وارد شده است، درباره همين نوع از حيا است، از مصاديق اين حيا مي توان حياي از خداوند، حياي از خويشتن، حياي از ديگران را نام برد.
حيايي كه انسان را از كارهاي نيك باز مي دارد، ناپسند و منفي است و اسلام آن را در انسان نشانه ناداني و ناتواني مي داند.2
حياي كه انسان را از كارهاي زشت باز مي دارد، حياي خوبي است و نشانه عقل و ايمان است و آنچه در فضيلت حيا در اسلام وارد شده است، درباره همين نوع از حيا است، از مصاديق اين حيا مي توان حياي از خداوند، حياي از خويشتن، حياي از ديگران را نام برد.
حيايي كه انسان را از كارهاي نيك باز مي دارد، ناپسند و منفي است و اسلام آن را در انسان نشانه ناداني و ناتواني مي داند.2
1ـ اَلَحياءُ حَياءان: حَياءُ عَقلِ و حَياءُ حُمق، ميزان الحكمه، ص 566.
2ـ محبث عفاف و حيا از كتاب مرواريد عفاف، به نويسندگى محمود اكبرى استفاده شده است.
2ـ محبث عفاف و حيا از كتاب مرواريد عفاف، به نويسندگى محمود اكبرى استفاده شده است.
برچسبها:
حيا
