-
چهارشنبه ۴ دی ۱۳۹۲
-
انسان افزون بر قواي شهوي، غضبي و بهيمي، از قوّه عقلاني نيز برخوردار است و همين امر، او را از ديگر حيوانات متمايز مي سازد. محدوده لذت بري و تمتّع آدمي نيز به واسطه همين قوّه نكته سنج و لطيف، نسبت به ديگر حيوانات گستردگي بيشتري دارد. 
قوّه شهوي حيوان برخلاف انسان، بدون ديگر قواي او و به طور جداگانه اعمال مي گردد. براي مثال، گوسفند هنگام آميزش، هيچ گاه درباره زشتي، زيبايي، آرايش و رعنايي طرف مقابل نمي انديشد و از اين امور لذت نمي برد. امّا انسان افزون بر آن لذت مختص به حيوانات، از تمام حركات، سكنات، صداها، اشاره ها و ديگر ويژگي هاي طرف مقابل و در يك كلام از تمام بدن او متمتع گرديده، لذّت مي برد.1 تمتّعات از حقوق شخصي هر فرد است. زن در بُعد انساني همتاي مرد است، حقوقي دارد و بايد از حقوق خود بهره مند گردد.
«حق» از زيباترين و پسنديده ترين واژه هاي آفرينش است و در تمام اديان و جوامع بشري مورد توجّه است. حقوق و اداي آنها، فراتر از زمان ها، مكان ها، اشخاص و اديان است. در واقع، انسان از هر طبقه اجتماعي و با هر دين و مكتبي، به اداي حقوق ديگران حساسيت نشان مي دهد و اين مطلب، حق و حقوق را فرا زماني و فرا مكاني جلوه گر مي سازد.2 از سويي ديگر، حفظ حقوق شخصي، از نظر اخلاقي و عقلي لازم است.
به يقين، پاسباني از اين حقّ شخصي، با بي حجابي ممكن نخواهد بود. زن بي حجاب شايد بتواند از كام جويي هايي كه جنس مخالف توسطّ ديگر حواس پنج گانه از او دارد جلوگيري كند، ولي هرگز نمي تواند از لذّت جويي مرد با حسّ قدرتمند بينايي درامان بماند. بر اين اساس است كه شرع مقدّس اسلام، دژي محكم در اختيار زن قرار داده تا به وسيله آن، از اين حق نگهباني كند و آن قلعه مستحكم، چيزي نيست جز حجابي كه بر او واجب كرده است. نه براي اينكه او را محدود كند، بلكه، براي اينكه به او قدرت بخشد و در او مصونيت ايجاد كند.
اين حقّ زن است كه با پوشانيدن و مخفي داشتن جاذبه هاي ظاهري خويش، به هيچ مردي اجازه لذت جويي و بهره برداري گناه آلود از آن را ندهد. پس پوشش بيشتر زن نسبت به مرد، نه تنها حافظ حقوق شخصي او كه عين حقّ اوست.
قوّه شهوي حيوان برخلاف انسان، بدون ديگر قواي او و به طور جداگانه اعمال مي گردد. براي مثال، گوسفند هنگام آميزش، هيچ گاه درباره زشتي، زيبايي، آرايش و رعنايي طرف مقابل نمي انديشد و از اين امور لذت نمي برد. امّا انسان افزون بر آن لذت مختص به حيوانات، از تمام حركات، سكنات، صداها، اشاره ها و ديگر ويژگي هاي طرف مقابل و در يك كلام از تمام بدن او متمتع گرديده، لذّت مي برد.1 تمتّعات از حقوق شخصي هر فرد است. زن در بُعد انساني همتاي مرد است، حقوقي دارد و بايد از حقوق خود بهره مند گردد.
«حق» از زيباترين و پسنديده ترين واژه هاي آفرينش است و در تمام اديان و جوامع بشري مورد توجّه است. حقوق و اداي آنها، فراتر از زمان ها، مكان ها، اشخاص و اديان است. در واقع، انسان از هر طبقه اجتماعي و با هر دين و مكتبي، به اداي حقوق ديگران حساسيت نشان مي دهد و اين مطلب، حق و حقوق را فرا زماني و فرا مكاني جلوه گر مي سازد.2 از سويي ديگر، حفظ حقوق شخصي، از نظر اخلاقي و عقلي لازم است.
به يقين، پاسباني از اين حقّ شخصي، با بي حجابي ممكن نخواهد بود. زن بي حجاب شايد بتواند از كام جويي هايي كه جنس مخالف توسطّ ديگر حواس پنج گانه از او دارد جلوگيري كند، ولي هرگز نمي تواند از لذّت جويي مرد با حسّ قدرتمند بينايي درامان بماند. بر اين اساس است كه شرع مقدّس اسلام، دژي محكم در اختيار زن قرار داده تا به وسيله آن، از اين حق نگهباني كند و آن قلعه مستحكم، چيزي نيست جز حجابي كه بر او واجب كرده است. نه براي اينكه او را محدود كند، بلكه، براي اينكه به او قدرت بخشد و در او مصونيت ايجاد كند.
اين حقّ زن است كه با پوشانيدن و مخفي داشتن جاذبه هاي ظاهري خويش، به هيچ مردي اجازه لذت جويي و بهره برداري گناه آلود از آن را ندهد. پس پوشش بيشتر زن نسبت به مرد، نه تنها حافظ حقوق شخصي او كه عين حقّ اوست.
پی نوشت ها:
موضوع:
عفاف، اخلاق، آرامش
|
برچسبها:
حجاب
