-
جمعه ۲۹ آذر ۱۳۹۲
-
اهداف و آرمان هاي جامعه اسلامي به واسطه نوع نگرش و بينش آحاد اين جامعه نسبت به ديگر 
جوامع بشري بسيار متفاوت است. در چنين جامعه اي آنچه مدّ نظر تك تك افراد است، تنها تأمين منافع مادّي، مانند رفاه، آزادي و امنيّت صرف نيست، بلكه هدف كلّي بارور ساختن استعدادهاي انساني براي رسيدن به تعالي، تكامل، قرب حق تعالي و رسيدن به لقاي اوست كه فرمود:
اي انسان، حقّا كه تو به سوي پروردگار خود به سختي در تلاشي و او را ملاقات خواهي كرد. (انشقاق: 6)
به يقين، دست يابي به اين اهداف بلند، شرايط و زمينه هاي اجتماعي مناسبي مي طلبد. طيّ طريق در صراط كامل و فتح قلّه رفيع انسانيت، نيازمند مجهّز بودن به ابزارهاي لازم از يك سو و رفع موانع بازدارنده از سوي ديگر است. به پرواز درآوردن روح بشر براي رسيدن به كمال مطلق در جامعه اي سرشار از فساد، آلودگي و هرزگي قطعاً ميسر نخواهد بود. در محيطي كه تمام توجّه انسان به گرايش هاي نفساني و خواسته هاي شهواني معطوف است، بي گمان غفلت چنان بال و پر مي گستراند كه ديگر مجالي براي تلاش در رسيدن به كمالات معنوي نخواهد ماند. ازاين رو، عفاف و پاكي از ويژگي هاي جامعه اسلامي است كه ضامن حفظ سلامت روحي آحاد جامعه براي درنورديدن پلكان سعادت است.
نه تنها جامعه اسلامي منهاي عفّت و پاكي از رسيدن به اهداف والاي خويش محروم مي شود كه ديگر جوامع نيز بدون اين ركن اساسي پايداري و ثبات خويش را از دست خواهند داد. به قولِ ابراهام لينكُلن: «اساس جامعه كه قايم [بر پا] نشود بر عفّت و عفاف كه مفتاح آن ستر و حجاب است، محكوم به زوال مي باشد».1
اين عفاف و پاكي در هر جامعه اي با عملكرد زنان آن جامعه رابطه مستقيم دارد و به طور كلّي، پاسداري از آن، به عهده اين قشر است. در رهنمودهاي بزرگان نيز، اين زن است كه در راه حفظ اين سرمايه عظيم جامعه سفارش مي شود. امام خميني رحمه الله كه از تبحّر، ژرف انديشي و دقت قابل توجّهي در فقه اسلامي و مسائل اجتماعي برخوردار است، در توصيه به زنان درباره انجام وظايف اجتماعي مي فرمايد:
امروز خانم ها وظايف اجتماعي خودشان را و وظايف ديني خودشان را بايد عمل بكنند و عفّت عمومي را حفظ بكنند و روي آن عفّت عمومي كارهاي اجتماعي و سياسي را انجام بدهند.2
جوامع بشري بسيار متفاوت است. در چنين جامعه اي آنچه مدّ نظر تك تك افراد است، تنها تأمين منافع مادّي، مانند رفاه، آزادي و امنيّت صرف نيست، بلكه هدف كلّي بارور ساختن استعدادهاي انساني براي رسيدن به تعالي، تكامل، قرب حق تعالي و رسيدن به لقاي اوست كه فرمود: اي انسان، حقّا كه تو به سوي پروردگار خود به سختي در تلاشي و او را ملاقات خواهي كرد. (انشقاق: 6)
به يقين، دست يابي به اين اهداف بلند، شرايط و زمينه هاي اجتماعي مناسبي مي طلبد. طيّ طريق در صراط كامل و فتح قلّه رفيع انسانيت، نيازمند مجهّز بودن به ابزارهاي لازم از يك سو و رفع موانع بازدارنده از سوي ديگر است. به پرواز درآوردن روح بشر براي رسيدن به كمال مطلق در جامعه اي سرشار از فساد، آلودگي و هرزگي قطعاً ميسر نخواهد بود. در محيطي كه تمام توجّه انسان به گرايش هاي نفساني و خواسته هاي شهواني معطوف است، بي گمان غفلت چنان بال و پر مي گستراند كه ديگر مجالي براي تلاش در رسيدن به كمالات معنوي نخواهد ماند. ازاين رو، عفاف و پاكي از ويژگي هاي جامعه اسلامي است كه ضامن حفظ سلامت روحي آحاد جامعه براي درنورديدن پلكان سعادت است.
نه تنها جامعه اسلامي منهاي عفّت و پاكي از رسيدن به اهداف والاي خويش محروم مي شود كه ديگر جوامع نيز بدون اين ركن اساسي پايداري و ثبات خويش را از دست خواهند داد. به قولِ ابراهام لينكُلن: «اساس جامعه كه قايم [بر پا] نشود بر عفّت و عفاف كه مفتاح آن ستر و حجاب است، محكوم به زوال مي باشد».1
اين عفاف و پاكي در هر جامعه اي با عملكرد زنان آن جامعه رابطه مستقيم دارد و به طور كلّي، پاسداري از آن، به عهده اين قشر است. در رهنمودهاي بزرگان نيز، اين زن است كه در راه حفظ اين سرمايه عظيم جامعه سفارش مي شود. امام خميني رحمه الله كه از تبحّر، ژرف انديشي و دقت قابل توجّهي در فقه اسلامي و مسائل اجتماعي برخوردار است، در توصيه به زنان درباره انجام وظايف اجتماعي مي فرمايد:
امروز خانم ها وظايف اجتماعي خودشان را و وظايف ديني خودشان را بايد عمل بكنند و عفّت عمومي را حفظ بكنند و روي آن عفّت عمومي كارهاي اجتماعي و سياسي را انجام بدهند.2
پی نوشت ها:
موضوع:
عفاف، اخلاق، آرامش
|
برچسبها:
عفّت عمومی
