-
یکشنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۲
-
همه از سختی پوشیدنت نوشتند...از دست و پا گیری ات...
از این که افسرده شان میکنی...
امانت دوست داشتنی شهدا...
بگذار من از عشقم به تو بنویسم...
از آن چادر خاکی کوچه پس کوچه های مدینه...
از حس قشنگ زهرایی شدن...
بگذار هر چه میخواهند بگویند و بنویسند...
ذره ای از عشق من به تو کم نمیشود که هیچ...
روز به روز بیشتر در دلم جا باز میکنی...
تاج بندگی من...
وبگاه وقاری
برچسبها:
تاج بندگی
