-
جمعه ۸ شهریور ۱۳۹۲
-
علمای اخلاق «غیرت» را چنین تعریف کردهاند، غیرت و حمیت، یعنی تلاش در نگهداری آنچه که حفظش ضروری است، این صفت در قالب مطلوبش از شجاعت، بزرگمنشی و قوت نفس انسان سرچشمه میگیرد و یکی از ملکههای نفسانی انسان و سبب مردانگی است و مردِ بی غیرت، از زمره مردان خارج است. البته در کنار اهمیت و توجهی که به این صفت در دین ما شده، در عین حال از برخی غیرتهای بی جا نیز بر حذر داشته شده است.
پیامبر خدا(ص) در معرفی و توصیف غیرتهای بیجا چنین میفرمایند: «غیرتی هست که خدا دوست دارد و غیرتی هست که دوست ندارد. غیرتی که آن را دوست دارد، غیرتورزی در تهمت و بدگمانی است و غیرتی که دوست ندارد، غیرت نشان دادن در جایی است که بدگمانی و تهمت در بین نباشد 1».
امام علی(ع) نیز در سفارش به فرزندش امام حسن(ع) فرمودند: «از غیرت نابجا (نسبت به زنان) بپرهیز که آن، زن سالم را به بیماری میکشاند و پاکدامن را به بدگمانی (و اندیشه گنهکاری)، بلکه درباره آنان محکم کاری کن. آن گاه اگر عیبی دیدی، در مجازات کوچک و بزرگ درنگ مکن 2».
امام صادق(ع) فرمودند: «در حلال، غیرت و تعصّب نیست ...3».
امیر مۆمنان علی(ع) همچنین میفرمایند: «خداوند برای مۆمن، غیرت میورزد، پس او نیز باید غیرت آورد. هر کس غیرت نورزد، دلش وارونه است 4».
منابع روایات:
1- کنز العمّال: 7067 منتخب میزان الحکمة: 438
2- بحارالأنوار: 77 / 214 / 1 منتخب میزان الحکمة: 438
3- الکافی: 5 / 537 / 1 منتخب میزان الحکمة: 438
4- بحارالانوار، ج 79، ص 115.






