-
پنجشنبه ۱ فروردین ۱۳۹۲
-
یکي ديگراززناني که درقرآن کريم به او اشاره شده ،ساره همسرحضرت ابراهيم (ع)است .هرچند اين يادکردبه صورت کلي و درلابه لاي شرح دادن ماجراي حضرت ابراهيم (ع) است .حضرت ابراهيم (ع)ازپيامبران اولوالعزم وداراي شريعت است که درتاريخ انبيا به شيخ الانبيا معروف است وبه همين دليل همسر آن حضرت ،ساره نيز به ام الانبيا ملقب شده است.درقرآن کريم از حضرت ابراهيم (ع) وتلاش هاي هدايت گرانه ايشان بسيار سخن رفته است .ازماجراي بت شکني آن حضرت گرفته تا به آتش افکندن اوتوسط طاغوت زمان، نمرود و داستان سکونت دادن هاجرواسماعيل (ع)درسرزمين بي آب وعلف مکه تا مامورشدن به ذبح فرزندش اسماعيل (ع)و همچنين احتجاج با ستاره پرستان .
اين سلسله ماجراهاي جذاب و پرکشش، همگي کوشش خستگي ناپذير حضرت ابراهيم (ع)را درراه گسترش توحيد بيان مي کنند .سال ها از دعوت وپيامبري پرماجراي حضرت ابراهيم (ع)مي گذشت .زندگي اووهمسرش ساره درکنارماموريت هاي دشواررسالت به شيريني سپري مي شد .سال هاي متمادي از زندگي خانوادگي آن ها بدون فرزند گذشته بود وهردودوران کهولت رامي گذراندند . ناگهان افرادي ناشناس مهمان حضرت ابراهيم (ع) شدند .آن حضرت هم که بنابه روايات تاريخي بسيارمهمان دوست بود وتنها غذانمي خورد وهمواره مهماني برسرسفره آن حضرت حضورداشت ،باآمدن مهمان بلافاصله گوساله اي براي آنان کباب کرد ونزدشان آورد .برخلاف انتظار مهمانان دست به سمت سفره درازنکردند وچيزي نخوردند.ابراهيم (ع)ازمشاهده اين وضعيت دچارترس شد که چرااينان ازخوردن امتناع مي ورزند ؟اين جابود که آن ها خودرامعرفي کردند وازماموريت شان گفتند و...
ازميان داستان هاي مختلف زندگي حضرت ابراهيم (ع)تنها دراين ماجراست که براي اولين بار قرآن کريم از همسر آن حضرت سخن به ميان مي آورد .
داستان مهماني ملائکه در منزل حضرت ابراهيم (ع)وگفتوگوهاي مختلفي که بين آن ها انجام شد، درپنج سوره قرآن کريم بازگوشده است .اماازميان اين پنج مرتبه تنها دردوسوره از همسر آن حضرت يادشده است .
ازآن جمله درسوره هوداست که مي فرمايد :
« جَاءَت رُسلُنَا إِبْرَهِيمَ بِالْبُشرَى قَالُوا سلَماًقَالَ سلَمٌ فَمَا لَبِث أَن جَاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ(69) فَلَمَّا رَءَا أَيْدِيهُمْ لا تَصِلُ إِلَيْهِ نَکرَهُمْ وَ أَوْجَس مِنهُمْ خِيفَةًقَالُوا لا تخَف إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلى قَوْمِ لُوطٍ(70) وَ امْرَأَتُهُ قَائمَةٌ فَضحِکَت فَبَشرْنَهَا بِإِسحَقَ وَ مِن وَرَاءِ إِسحَقَ يَعْقُوب(71) قَالَت يَوَيْلَتى ءَ أَلِدُ وَ أَنَا عَجُوزٌ وَ هَذَا بَعْلى شيْخاًإِنَّ هَذَا لَشىْءٌ عَجِيبٌ(72) قَالُوا أَ تَعْجَبِينَ مِنْ أَمْرِ اللهِ رَحْمَت اللهِ وَ بَرَکَتُهُ عَلَيْکمْ أَهْلَ الْبَيْتِ إِنَّهُ حَمِيدٌ مجِيدٌ(73)
ترجمه:69 -فرستادگان ما با بشارت نزد ابراهيم آمدند گفتند: سلام ( او نيز ) گفت سلام ، و طولى نکشيد که گوساله بريانى (براى آن ها ) آورد . 70 -(اما ) هنگامى که ديد دست آن ها به آن نمىرسد ( و از آن نمىخورند) آن ها را زشت شمرد و در دل احساس ترس کرد ( اما به زودى ) به او گفتند نترس ما به سوى قوم لوط فرستاده شديم . 71 -و همسرش ايستاده بود خنديد او را بشارت به اسحاق و پس از او يعقوب داديم .72 -گفت : اى واى بر من ! آيا من فرزند مىآورم در حالى که پيرزنم و اين شوهرم پير مردى است اين راستى چيز عجيبى است . »
جمله« و امراته قائمه فضحکت فبشرناها باسحق و من وراء اسحق يعقوب »به حضور همسر حضرت ابراهيم (ع)در اين ماجرا اشاره دارد.مي دانيم حضرت ابراهيم (ع) دوهمسر داشت. يکي ساره وديگري کنيز ساره ،هاجر که اورا به حضرت ابراهيم (ع)بخشيدوقبل ازبشارت فرزند به ساره ،حضرت اسماعيل(ع) از هاجر متولدشده بود.
مفسران در معناي «ضحکت »اختلاف کرده اندعلامه طباطبايي آن را از ماده ضحک (به فتح ضاء ) که به معناي حيض شدن زنان است معنا مي کند ومي نويسد: مؤيد اين معنا هم اين است که بشارت را با حرف فاء متفرع بر آن کرده و فرموده : فبشرناها ... يعني به مجرد اين که حيض شد ما او را به اسحاق بشارت داديم و اين حيض شدن نشانهاي بود که باعث ميشد همسر ابراهيم (ع) زودتر بشارت را باور کند و اما اين که چرا از ايستادن او خبر داد و اين که اين خبر چه دخالتي در مطلب داشته است، جوابش اين است که قرآن با ذکر اين خبر خواسته است بفهماند که او آن چنان از حامله شدن مايوس بود که حتي تصورش را هم نميکرد که در ايام پيري بار ديگر حيض شود ، ايستاده بود و تماشا ميکرد ببيند بين شوهرش و ميهمانان تازه وارد درباره چه چيزهايي گفت وگو ميشود . ولي بيشتر مفسران« ضحکت» را به کسرضاد و به معناي خنده گرفتهاند ، آن گاه اختلاف کردهاند که آوردن اين کلمه چه دخالتي در مطلب داشته و علت خنده او چه بوده است ؟
