-
جمعه ۲۳ فروردین ۱۳۹۲
-
بيا كه مويه كنيم براي غربت گل
كه گشته نيلي ظلمي چنين صورت گل
كنون به همرهي غنچههاي زيبايش
بيا كه گريه كنيم همه ز فرقت گل
به دانه دانه اشك و به ناله سحري
ز دل ترانه سراييم ز شوق و حسرت گل
به باغ هستي دنيا و عمر كوته آن
مگر چقدر ميشود زمان صحبت گل
نه دل بود كه بود او چو سنگ خارايي
هر آن دلي كه نسوزد براي محنت گل
به هتك حرمت و هدم و جسارت علني
نبوده و نشود هم كم از كرامت گل
به اشكهاي به چشم مانده علي (ع) سوگند
نشسته و بنشيند به بار نهضت گل
مباد آنكه براي محب در كاهش
به روز حشر بگردد كم از شفاعت گل
به هر كجا كه نشستي نما تو عرض سلام
به بارگاه شريفي به قصد غربت گل
طلب نمايد از او با اميد (سائل) هم
كه بهرهمند بگردد هم از عنايت گل
محمدحسين كردي (سائل)
