-
یکشنبه ۱۸ دی ۱۳۹۰
-
نعمتهای بهشت اختصاص به مردها ندارد، بلكه قرآن میفرماید: "هر كس كار شایستهای انجام دهد و مؤمن هم باشد خواه مرد باشد یا زن، وارد بهشت میشود و روزی بیحساب به او داده میشود." (مؤمن/40) زن مؤمن در بهشت با شوهرش در بهترین شرایط و حالات زندگی میكند، اگر هر دو بهشتی باشند و اگر شوهرش بهشتی نباشد، همسر یكی از مردان بهشتی كه همشأن او باشد، میشود. مرد و زن بهشتی، همه جوان، زیبا، مهربان و چهرهای جذّاب و اخلاقی نیكو دارند.(تفسیر المیزان، علامه طباطبایی، زخرف/70 تفسیر نمونه، مكارم شیرازی، الرحمن/70 تفسیر نورالثقلین، رعد/23، حدیث 109 و 110. )

امّا عدم ذكر همسران زنان بهشتی ممكن است از باب عنایت ویژه به حفظ حیای زن باشد كه در احكام اسلامی از قبیل خواستگاری و ازدواج و غیره متبلور شده است.
زبان قرآن كریم، زبان فرهنگ محاورهای و همان روشی است كه همة عقلا با آن سخن میگویند. عقلا در خطابهایی كه به عموم مردم (زنان و مردان) دارند، میگویند: "هان ای كسانی كه چنین و چنان كردهاید" نه نامی از مرد میبرند و نه از زن قرآن كریم نیز در این گونه خطابهایش میفرماید: "یا ایها الذین آمنوا ای كسانی كه ایمان آوردهاید".
از طرف دیگر، عقلا در مواردی كه بخواهند همین شمول و عمومیت را به صراحت بفهمانند، میگویند: "ای مردم متوجه باشید شما چه مرد و چه زن، باید چنین و چنان رفتار كنید". قرآن كریم نیز در بعضی موارد این تصریح و تأكید را بیان كرده، میفرماید: "مَنْ عَمِلَ صَـَـلِحًا مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَیَ... (نحل، 97) هر یك از شما كه عمل صالحی انجام دهد، چه مرد باشد و چه زن" اما وقتی میخواهد خطاب را متوجه مردان كند، میفرماید: "الرِّجَالُ قَوَّ َمُونَ عَلَی النِّسَآءِ (نسأ، 34) مردان، قیّم زنان هستند" و یا هنگامی كه میخواهد خطاب را متوجه زنان كند، میفرماید: "وَالَّـَتِی یَأْتِینَ الْفَـَحِشَةَ مِن نِّسَآئكُمْ (نسأ، 15) كسانی از زنان شما كه مرتكب گناه فاحش شوند".
بله، از آنجا كه قسمت عمدهای از خطابهای قرآن درباره مسائل اجتماعی از قبیل: جهاد، قضا و امثال اینهاست، قهراً آن خطابها متوجه قشری است كه مسئول وظایف اجتماعی است و آن مردان هستند همچنین (علاوه بر آن) برای خودداری از تكرار نیز، فقط خطاب مذكر میآید چون خطاب اگر به صورت مؤنث نیز آورده شود، لازم میآید دوبار در همة آیات، خطاب مذكر و مؤنث ذكر شود لذا تنها "یا ایها الذین آمنوا" و ... بیان شده است و "یا ?گیّتها اللاتی..." و ... نیامده است وانگهی از "باب غلبه" نیز خطابات بیشتر به صورت مذكر آمده است چون غالباً خطابات قرآن كریم از طرف رسول اكرممتوجه مردان بود.(ر.ك: زن در آینة جلال و جمال، آیة الله جوادی آملی، ص 91، مركز نشر اسرأ / پاسخ به پرسشهای دینی، موسوی همدانی، ص 15، نشر اسلامی.)
برچسبها:
قرآن
,
حوریان بهشتی






