بوستان حجاب

يکي از نو ظهورترين انواع ازدواج، ازدواج اينترنتي است. اين نوع ازدواج در چند سال اخير رشد مضاعفي داشته است. بايد بين دو مقوله در اين نوع ازدواج تفاوت قائل شد؛ ازدواج اينترنتي و ارتباط اينترنتي. در ازدواج اينترنتي آشنايي اوليه از طريق فضاي مجازي و اينترنت است؛ يعني پسر و دختر بدون آنکه يکديگر را در دنياي واقعي ديده باشند، به منظور ازدواج، ارتباط برقرار مي‌کنند.

جوان بودن سن جامعه ما و اينکه بيش از 60 درصد جمعيت کل کشور را جوانان تشکيل مي دهند در گرايش به سمت سايت هاي همسر يابي موثر است. اين جوانان نيازمند برطرف شدن اين خواست و حق طبيعي خود هستند و از سويي ديگر وجود محدوديتهايي که تا کنون بر روابط جوانان اعمال شده است آنها را به يافتن راههاي ارتباطي جديد و بي دردسر ترغيب کرده است که اينترنت و فضاي آن به همين دليل مورد استقبال واقع شده است.

البته فعاليت بدون مجوز سايت‌هاي همسريابي، خطر آفرين خواهد بود. ممكن است بازي‌هاي كثيفي در اين سايت‌ها اتفاق بيفتد به طوري‌كه افراد سودجو هنگامي كه فعاليت غيرقانوني خود را در اين سايت‌ها بدون مجازات و پيگيري مسئولان و نهادهاي مربوطه مي‌بينند به راحتي به اين عرصه وارد مي‌شوند و جوانان را مورد سوء استفاده‌هاي احساسي، عاطفي و مالي قرار مي دهند.

تحت تأثير اينترنت و شبکه‌هاي اجتماعي ارتباط چهره به چهره افراد تبديل به ارتباطات غيرحضوري و مجازي شده است و اينجاست که ازدواج از طريق اينترنت يا مؤسسات همسريابي شکل مي‌گيرد.

در بنگاه‌هاي همسريابي اطلاعات افراد در فرم‌هاي مخصوص ثبت مي‌شود و سپس دختر و پسر به هم معرفي مي‌شوند اگر آشنايي آنها با نظارت والدين صورت بگيرد قابل قبول است اما اگر فاکتور خانواده حذف شود با توجه به فرهنگ مردم ايران که خانواده در جريان ازدواج نقش مهمي دارد بعدها مشکلات بسياري پيش مي‌آيد چرا که تنها دو فرد با يکديگر ازدواج نمي‌کنند بلکه دو خانواده با يکديگر پيوند مي‌خورند.

ما نمي‌توانيم ميزان سوء استفاده را به صفر برسانيم ولي با وضع قوانين و مقررات و نظارت جدي مي‌توان احتمال سوء‌استفاده‌ها را بسيار كم كرد.

افرادي كه درون گرا هستند مي‌توانند در دنياي مجازي به خوبي خود را معرفي كنند و اعتماد به نفس اين‌گونه افراد در دنياي مجازي بالا مي‌رود؛ اما بالا رفتن اعتماد به نفس ممكن است در قالب‌هاي مصنوعي و جعلي انجام شود و فرد در قالبي كه ايده آل و آرزوي اوست خود را بسازد نه آنچه «خود» واقعي فرد است و در اين شرايط ديگران را فريب دهد.تا زماني كه در دنياي واقعي شرايطي ايجاد نكنيم كه افراد مهارت تعامل با جنس مخالف را به گونه‌اي سالم داشته باشند، به دنياي مجازي پناه مي‌آورند و به دليل اينكه طرف مقابل را آن چنان كه هست نمي‌شناسند، در دنياي ذهني خودشان از آن فرد، شخص ايده آل زندگي‌شان را متصور شده و مجذوب او مي‌شوند.

با توجه به اينكه از دنياي سنتي فاصله گرفته‌ايم و پا به دنياي مدرن گذاشته‌ايم ناديده گرفتن سايت‌هاي همسريابي اشتباه است و پيدايش سايت‌هاي همسريابي به راهي واقعي براي ازدواج در دنياي مدرن و عصر اينترنت و فضاي مجازي تبديل شده است.امروزه جوانان در انتخاب همسر سردرگم هستند و شرايطي برزخي براي آنها ايجاد شده است زيرا ما در حال عبور از جامعه سنتي هستيم و به جامعه‌اي نيمه مدرن پا نهاده‌ايم و هنوز معيارها و ملاك‌هاي درست و واقعي به وضوح مشخص نيست.

ازدواج اينترنتي يکي از نوظهورترين شيوه‌هاي ازدواج است که در ذات خود، نه خوب است و نه بد؛ بلکه امکاني است که مي‌توان از آن به‌درستي استفاده کرد. نمي توان همه اين سايتها را با چوب فعاليت غيراخلاقي راند چرا که اگر بخواهيم با اين موضع به آنها نگاه کنيم بايد کارکردهاي خوب و مفيد آنها را ناديده بگيريم در صورتي که برخي از اين سايتها که در اين زمينه داراي سابقه و هويت معلوم هستند تا کنون اقدامات مفيدي انجام داده اند.اگر ما از اقتضائات و ويژگي‌هاي اين نوع ازدواج آگاه باشيم، مي‌توانيم آفات آن را هرچه بيشتر از ميان ببريم و در مقابل، از مزيت‌هايي که در اختيار ما مي‌گذارد، استفاده کنيم؛ مانند استفاده از اينترنت به‌عنوان نوعي ارتباط.