-
شنبه ۱۰ مهر ۱۳۸۹
-
حرف حجاب که به ميان کشيده ميشود همه فکر ميکنند حجاب مخصوص خانمهاست و فقط
خانمها بايد پوشش مناسبي داشته باشند که جلب توجه نکنند، حتي وقتي در جلسه تحريريه قرار شد بخشي از موضوع حجاب به نوع پوشش آقايان اختصاص داده شود اکثريت جمع حاضر در جلسه عقيده داشتند که پوشش مردها مشکلي ندارد! درست است که از لحاظ ميزان پوشيده بودن مردان حدودي تعيين نشده است؛ اما اين نبايد به اين معني باشد که فرد طوري رفتار کند که باعث انگشتنما شدن در بين مردم شود؛ اين نوع رفتار چه از لحاظ آموزههاي ديني و چه از لحاظ عرف، پسنديده نيست و فرقي نميکند که اين جلب توجه چگونه صورت بگيرد با پوشيدن لباسهاي بدننما يا آرايش مو و صورت يا استفاده از زيور آلات عجيب و غريب. نبايد در برخورد با موضوع پوشش نامناسب افراد جامعه از نقش مردان در اينباره چشم پوشي کرد و اينکه مردان حتي در گسترش بيحجابي در خانمها نيز نقش دارند.ضمنا اگر معتقديم حجاب فقط پوشش نيست و مهمتر از آن يک نوع رفتار است پس حتما شامل آقايان هم ميشود.
مردان و پوشش متاسفانه اين باور در جامعه ما وجود دارد که آقايان ميتوانند با هر نوع پوششي که ميخواهند در جامعه ظاهر شوند و کمتر مورد انتقاد قرار ميگيرند. در دين ما توصيه بسياري به رفتار در حد عرف جامعه شده است. پيامبر (ص) مردان را از آرايش به سبک زنان باز ميداشتند زيرا اين کار باعث جلب توجه ديگران ميشود. در صورتي که در جامعه نبايد طوري برخورد کرد که باعث جلب توجه و انگشتنما شدن ميشود. استفاده بعضي از جوانان از لباسهايي که تنگ هستند و به بدن ميچسبند و آرايش به سبک زنانه باعث جلب توجه ميشود و فرقي ميان طنازي و جلب توجه از طرف دختران يا پسران وجود ندارد و در هر صورت زمينه براي بيبندوباري و فساد در جامعه فراهم ميشود.
نگاه طبق توصيه خداوند درآيه 30 سوره «نور» در ابتدا از مردان خواسته شده است که چشمهايشان را کنترل کنند و پوشش مناسب داشته باشند و در آيه بعد همين توصيه را به زنان ميکند. يعني در جامعه ابتدا مردان بايد نگاهشان را کنترل کنند. اين کار علاه بر اينکه در سلامت رواني خود شخص و جامعه تاثير دارد از جلوهگري زنان نيز جلوگيري ميکند. زيرا اگر کاري در جامعه پسنديده نباشد حداقل فرد با واکنش مثبت ديگران نسبت به عملش مواجه نشود ديگر دست به آن کار نميزند. اين قسمت از ماجراي حجاب مانند قضيه عرضه و تقاضا در عالم اقتصاد است؛ تا وقتي تقاضا نباشد عرضهاي هم صورت نميگيرد.
مسئوليت آقايان بر هر فرد مسلمان واجب است که خود و خانوادهاش را از گناه حفظ کند و مسلما افراد علاوه بر اينکه درباره پوشش و رفتار خود مسئولاند بايد خانواده و نزديکانشان را هم از خطا باز دارند. اين مسئوليت تنها برخورد مستقيم با فردي که رفتار غلط را انجام داده، نيست همه ما ميدانيم که هميشه پيشگيري آسانتر و بهتر از درمان است! اگر به زنان در خانواده به اندازه کافي حس مورد تاييد بودن از طرف افراد خانواده به خصوص از جانب همسران و پدران داده شود بدحجابي زنان تا حد قابل توجهي کاهش مييابد. اما فراموش نکنيم که پوشش -که جزئي از رفتارهايي است که از افراد سر ميزند- نشان دهنده نوع نگرش فرد است و تا وقتي که آن نوع نگرش تغيير نکند رفتار شخص هم تغيير نميکند.






