-
پنجشنبه ۲۶ مرداد ۱۳۹۱
-
ترس يك واكنش احساسي نسبت به خطر يا تهديد است كه براثر ترشح هورمونهاي خاصي در بدن ايجاد ميشود. ايجاد ترس در فرد براي حفظ و بقاي زندگي خصوصا كودكان لازم است وعدم ترشح هورمونهاي مزبور غير طبيعي محسوب ميگردد. ترس يكي از چندين احساس بنيادين و فطري است كه معمولا در پاسخ به يك محرك منفي خاص روي ميدهد. ترس به صورت طبيعي معمولا با درد يا آسيبهاي جدي مانند مرگ ارتباط دارد. اما از آنجا كه كودكان داراي تفكرات عيني هستند ترس يا شجاعت آنها درباره مسائل اطرافشان پايه عقلي و منطقي محكمي ندارد. براي مثال ممكن است كودكي كه بهطور جدي و مستمر به سخنان والدين يا مربي خود گوش فرا ميدهد و به آنها عمل ميكند، از ديد برخي كودكان ديگر ترسو باشد و برعكس كودكي كه به حرفهاي والدين بيتوجه است و يا دست بهكارهاي خطرناك ميزند( كه ممكن است در فيلمها ديده يا در داستانها خوانده يا شنيده باشد) ، شخصي شجاع انگاشته شود . ما بايد به كودكان خود كمك كنيم تا بين مفاهيمي چون حماقت، شجاعت، ترس ، اضطراب و نگراني (كه دور انديشي جزئي از آن است) تفاوت قائل شوند، تا با ديد روشنتري درباره محيط اطراف خود تصميم بگيرند. در ادامه « ترس» را از « اضطراب» كه معمولا بدون وجود تهديد خارجي دركودكان روي ميدهد بايد جدا دانست. بهطور كلي احساس مبهم هراس و دلواپسي با منشا ناشناخته كه شامل عدم اطمينان درماندگي و برانگيختگي فيزيولوژي است، «اضطراب» نام دارد كه ميتواند وراثتي يا اكتسابي باشد و به دو صورت به كودكان منتقل شود . تحقيقات نشان ميدهد كه اضطراب خصوصا در خانمها و اقشار كم درآمد و افراد ميانسال و سالخورده بيشتر ديده ميشود و افرادي كه داراي ترس بيشتري هستند، عموما در كودكي بيشتر ترسانيده شدهاند. ترسانيدن كودك و بار آوردن كودك ترسو موجب ميشود او صبور نبوده و همواره لب به شكوه و شكايت بازكند و زماني كه كاري را برعهده ميگيرد به محض كوچكترين فشار ومشكل ، جا زده و كارش را دنبال نكند.






