-
دوشنبه ۲ مرداد ۱۳۹۱
-
اگر چه به کارگيري فناوري اطلاعات و ارتباطات امکانات بسياري را فراهم آورده تا بخش قابل توجهي از فعاليتهاي انساني با سرعت بيشتر و هزينه کمتر انجام گيرند،اما همين فناوري اطلاعات با تسهيل زمينه و شيوه ارتکاب جرم و توسعه خسارت مادي و معنوي ناشي از جرم و ايجاد جرايم جديد و پديد آوردن شيوه هاي مجرمانه نوين، فرصتهاي طلايي زيادي را براي مجرمان فراهم کرده است.يکي از عرصه هاي ورود فضاي مجازي،خانواده است که تبعاتي را براي اين نهاد مقدس و بنيادي به دنبال داشته است.انتخاب همسر يکي از حساس ترين و مهم ترين مراحل تشکيل خانواده است که در فرهنگ ايراني –اسلامي آداب و رسوم خاص خود را دارد.اما با ورود فناوري هاي نوين به اين حوزه، موضوع انتخاب همسر دستخوش تغييراتي شده است.از آنجا که شناخت افراد در فضاي مجازي نسبت به يکديگر چهره به چهره نيست، بسياري از کاربران درصدد فريب همديگر برآمده و به ارائه اطلاعات غيرواقعي ميپردازند که اين روند نه تنها به ازدواج منجر نشده بلکه تبديل به موضوعي سرگرمکننده ميشود که بيتوجهي به آن آسيبهاي زيادي را به دنبال دارد.کارشناسان معتقدند يک ازدواج موفق ازدواجي است که در آن شناخت و تحقيق در مورد شخصيت طرفين پيش از وابستگي عاطفي صورت بگيرد، اما اين موضوع در ازدواج هاي اينترنتي معکوس است،يعني طرفين اين ازدواج ها، با نشان دادن يک هويت مجازي ايده آل ابتدا به علاقه مند کردن طرف مقابل و جلب اعتماد او مي پردازند در نتيجه هنگامي که فرد در چنين رابطه اي تصميم به ازدواج مي گيرد حتي اگر به هويت واقعي و ويژگي هاي شخصيتي اصلي طرف مقابلش پي ببرد به علت وابستگي عاطفي که پيدا کرده است نمي تواند تصميمي منطقي بگيرد.بياعتمادي يکي از عمدهترين آسيبهايي است که زندگي زوجيني را که بهواسطه آشنايي در فضاي مجازي با يکديگر ازدواج ميکنند، تهديد ميکند،چرا که همواره اين دغدغه با آنهاست که آيا همسرشان با افراد ديگري هم چت ميکند.آشنايي در فضاي چترومها بعدها در روابط زوجها تأثيرات عميقي ميگذارد چراکه آنها در مرحله نخست براي برقراري ارتباط با يکديگر ناگزيرند در برخي از موارد خود را بسيار ايدهآل معرفي کنند اما اين مسئله زمان زيادي طول نخواهد کشيد.افرادي به اين سايتها وارد ميشوند که بنا بر مسائلي توان همسريابي در فضاي واقعي را ندارند.
چنانچه ازدواجي از طريق اين سايتها نيز رخ دهد پس از مدتي به شکست ميانجامد، حتي اگر دوام يابد به دليل اين است که طرفين به دليل مشکلات ناگزير به ادامه هستند و نشانه توفيق اين ازدواجها نيست.در شرايطي که ازدواجهاي معمول و مرسوم ما که واسطه پيوندش اطرافيان هستند و طرفين نيز پس از چند جلسه گفتگو و معاشرت زندگي مشترک را آغاز ميکنند، 25 تا 27درصد به طلاق ختم ميشود و بيش از نيمي از طلاقها در سالهاي نخست زندگي رخ ميدهد، حال چگونه ميتوان به ازدواجي که در فضاي مجازي شکل گرفته اميد داشت.بيشتر کساني که از شيوه همسريابي اينترنتي براي انتخاب همسر مناسب استفاده ميکنند دختران هستند و اين در حالياست که پسران بيشتر با نگرش سرگرميوارد «چتروم» ميشوند.لذا نميتوان توقع داشت اين الگو در جامعه ما نيز جوابگو باشد زيرا بيشتر تعاملات جوانان در فضاي مجازي انتزاعي و دور از واقعيت است و همين موضوع زمينهاي براي افزايش مشکلات و آسيبهاي همسريابي اينترنتي در جامعه ما است.چون در شرايط واقعي امکان روابط ميان پسران و دختران وجود ندارد، برخي از آنها با ساده انگاري به اين سايتها روي ميآورند تا به ظن خود همسر مناسبشان را بيابند، در حالي که روابط در چنين سايتهايي اغلب به ازدواج منجر نشده و به همان روابط موقت ختم ميشود، روابطي که ميتواند آسيبهاي بسياري را براي اين افراد به همراه داشته باشد.
فقدان آموزش به عنوان کليدي ترين چالش امروز در بحث ازدواج اين امکان را فراهم ساخته که شيوه هاي همسريابي در کشور تحت تاثير برخي انگيزه هاي انحرافي از ماهيت دوگانه اي برخوردار شود. اثرات انحرافي اين شيوه طبعا پيامدهاي زيانباري را متوجه روح و روان جوانان اين کشور خواهد کرد.






