بوستان حجاب

يكي از حوزه هاي امنيت، امنيت اجتماعي است.امنيت اجتماعي عبارت است از ايجاد شرايط و موقعيتي كه براساس آن همه افراد جامعه در انجام فعاليت هاي مشروع و قانوني خود،آزادي كامل داشته و از امكانات جامعه يكسان برخوردار باشند و همه افراد در موقعيت برابر قرارگيرند.نخستين شرط زندگي سالم اجتماعي،استقرار نظم و امنيت در جامعه است.جامعه اي كه بدون امنيت باشد، از آسايش و آرامش برخوردار نخواهد بود و نشاط و تلاش از آن رخت برمي‌بندد.در ناامني اجتماعي اقتصاد فرو مي پاشد و حوزه فرهنگي گرفتار سكون مي شود و فرهيختگان به جاي تبادل آزاد انديشه و تضارب آرا و افكار به كتمان و تقيه روي مي آورند.‏

حفظ نظم و امنيت داخلي و حمايت از جان و مال افراد در مقابل متجاوزين يکي از اصلي ترين وظايف هر حکومتي است. در قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران به فراخور اهميت اين کار ويژه دولت ،نهادهاي مختلفي به منظور برقراري امنيت داخلي پيش‌بيني شده اند . اساسا در نظام فرهنگي اجتماعي ايران امنيت از جايگاه ويژه اي برخوردار است.ضعف حکومت هاي گذشته در برقراري امنيت و حفاظت از جان ،مال و ناموس مردم در مقابل زورگويان و متجاوزان به حقوق رعيت به عقده نا امني اجتماعي در اذهان عمومي ايران تبديل شده بود و مردم عمده دولت ها را ناتوان تلقي مي کردند. براين اساس هر حاکمي که مي توانست تا حدودي امنيت برقرار کند مورد وثوق ملت قرار مي گرفت.اما پس از انقلاب با حرکت جدي نظام اسلامي در مسير دفاع از حقوق شهروندي و مقابله بي چون و چرا با متعديان به حريم عمومي و خصوصي مردم عملا اعتماد عمومي دو چندان شده است.طرح ارتقاي امنيت اجتماعي که در سرفصل فعاليت هاي نيروي انتظامي قراردارد بنا بر نظر سنجي هاي مختلف اين احساس اعتماد را به مراتب افزايش داده است. برخورد با پديده شوم بدحجابي، دستگيري اراذل و اوباش، جمع آوري معتادان پرخطر ، برخورد جدي با سوداگران مرگ ،قاچاقچيان مواد مخدر و... براي عموم شهروندان احقاق يکي از حقوقشان که مورد غفلت واقع شده بود تلقي مي شود و براي آنها بسيار خوشايند است.‏

‏"امر به خوبي ها و نهي از بدي ها دو اصل پذيرفته شده همه اقوام و ملل در طول تاريخ زندگي انسان بوده است، زيرا اين دو اصل در بردارنده منافع انسان ها و منطبق با عقل و فطرت اند. از آنجا كه افراد يك جامعه سالم مانند اعضاي بدن، در راه زندگي اجتماعي و ايجاد حيات صحيح انساني سهيم و شريك مي باشند و هيچ يك از آنها نمي توانند در برابر قوت ها و كاستي هاي جامعه بي تفاوت باشند، مسئله نظارت همگاني، امر به معروف و نهي از منكر، براي جلوگيري از فساد و سوق دادن جامعه به سوي اصلاح ضرورت مي يابد". (1)‏

امام باقر (ع) فرموده اند: "به‌وسيله امر به معروف و نهي از منكر راهها ايمن مي شود. " (2)‏

امنيت اجتماعي به ميزان زيادي به پيروي از هنجارها و ارزش هاي موجود در جامعه و عدم انحراف از آنها بستگي دارد. بررسي جوامع مختلف در طول تاريخ حاكي از آن است كه زندگي اجتماعي انسان ها
همواره دستخوش ناملايمات و حوادث است و در همه جوامع بدون استثنا انحراف در همه اشكال آن موجود است و ناامني به طرق گوناگون اجتماع بشر را تهديد نموده است. اما نكته اي كه در اينجا مهم مي باشد نوع جلوگيري و به كنترل در آوردن اين انحرافات و رسيدن به امنيت نسبي است. هر چه كنترل تهديدها و انحرافات در جوامع با نيروهاي قوي تر و كارسازتر صورت بگيرد، ميزان برقراري امنيت نيز گسترده تر خواهد بود. به عبارت ديگر راه تحقق امنيت در جامعه و جلوگيري از بزه كاري و انحرافات اجتماعي، وجود يك سيستم كنترل اجتماعي موثر و كارآمد است. از سويي ديگر امر به معروف و نهي از منكر فرايند ايجاد شناخت و شكل دهي بايدها و نبايدهاست." ايجاد شناخت و آگاهي نسبت به معروف ها (ارزش ها) و فوايد عمل به آنها و به‌دست آوردن بينش صحيح نسبت به منكرات يا همان عوامل تهديد ارزش‌ها و مضرات و آسيب هاي آن در ساختار اجتماع مي باشد. اين شناخت كه صفت برانگيزاننده و محرك بودن را در خود دارد، باعث بيدار شدن ميل يا ذوق فطري انسان ها در جذب نيكي ها و طرد بدي ها و احيا و حفاظت از هنجارهاي مقبول و همنوايي اعضاي جامعه در اين امر مي شود. به اين ترتيب امر به معروف و نهي از منكر با شناختي كه در افراد جامعه نسبت به نيكي ها و بدي ها ايجاد مي كند به حفظ ارزش ها و هنجارهاي موجود در جامعه و تحقق امنيت اجتماعي ياري مي رساند".(3)‏

امنيت با بشر زاده شده است و در تاريخ، ما جامعه اي را سراغ نداريم که دير زماني فارغ از دغدغه و معضلات امنيتي، روزگاري را سپري کرده باشد. امنيت با توجه به تعريف کلي آن "برخورداري از آسودگي و آرامش کامل و دوري از هرگونه خطر و دغدغه" مفهومي عميق و گسترده دارد و معاني و مفاهيم متعددي را در اذهان تداعي مي کند. بعضي امنيت اجتماعي را حفظ جان، مال، ناموس و آبروي مردم و تأمين آرامش روحي و رواني آنها تلقي مي کنند.تصور برخي ديگر از اين واژه اقتدار حاکمان و دولتمردان و حفظ پايه هاي قدرت آنان بر امور جامعه است و عده اي امنيت را در گسترش آزادي ها و مشارکت مردم و بروز و ظهور نهادهاي مدني جستجو مي کنند. با اين نگرشها مي توان دريافت که مفهوم امنيت اجتماعي مانند هر موضوعي با توجه به قراردادهاي اجتماعي تغيير يافته و به اشکال گوناگون مطرح
مي‌شود. بر همين منوال امنيت نيز به حسب جامعه مدرن سطوح و وجوه گوناگوني پيدا نموده است و به عبارتي ديگر، جامعه مدرن نيازمند امنيت مدرن شده است که آن را در سايه امنيت اجتماعي تعريف و تحقق بخشيده است.چنانکه ملاحظه گرديد تحولي عمده در مفهوم امنيت صورت يافته است که براي درک صحيح آن توجه به خصوصيات جامعه مدرن ضروري است.‏