بوستان حجاب

امروزه در کشور ما استفاده از لوازم آرايشي يکي از اقلام پرمصرف روزمره بسياري از خانوارهاي ايراني به شمار مي رود به طوري که بدون استفاده از آن حاضر نيستند وارد جمع شوند و استفاده نکردن از آن را به عنوان نقص و عيبي در خود مي دانند. استفاده از لوازم آرايشي در ايران ديگر نه سن خاصي دارد و نه قشر خاصي. در حالي كه بنابر آمارهاي جهاني در كشورهاي توسعه يافته زنان بالاي 40سال مشتريان اصلي مواد آرايشي محسوب مي‌شوند، ولي در ايران جوانان و نوجوانان اصلي‌ترين گروه مصرف‌كننده مواد آرايشي هستند. به همين دليل است كه بسياري از كارشناسان مصرف بالاي مواد آرايشي و روند رو به رشد آن را در سال‌هاي اخير عامل قاچاق مواد آرايشي و حتي تاريخ مصرف گذشته و تقلبي مي‌دانند.امروزه برخي از دختران و زنان ايراني استفاده از لوازم آرايشي را جزء لاينفک زندگي خود مي دانند و اين تمايل باعث شده کشورمان تبديل به دومين مصرف کننده لوازم آرايش در خاورميانه و هفتمين وارد کننده لوازم آرايشي در جهان شود.از سوي ديگر سن مصرف لوازم آرايشي نيز به 15 سال رسيده و اين در حالي است که در کشورهاي توسعه يافته تمايل به آرايش بيشتر در بين زنان مسن ديده مي شود که طراوت و شادابي پوست خود را از دست داده اند.متاسفانه سيرت و اخلاق خوب و مورد تأييد اسلام در خانواده ها کمتر مورد توجه قرار دارد.اين امر خود به خود موجب مي شود تا زيبايي‌هاي ظاهري در درجه اول اهميت قرار گيرد در نتيجه فرزندان مخصوصاً دختران در سنين نوجواني به دليل اينکه علاقه دارند تا مورد توجه قرار گيرند، تلاش مي کنند از طريق آرايش خود را نزد ديگران محبوب نشان دهند.جامعه شناسان، روانپزشکان و روان شناسان مسائل گوناگوني را به عنوان علل اين افراط عنوان مي کنند كه مهم ترين آنها، انواع اختلالات شخصيتي از جمله اختلال شخصيت وسواسي، نياز به خودنمايي در شخص است که در گرايش به آرايش هاي غليظ و ناهنجار دخيل‌اند.جامعه شناسان معتقدند گاه آرايش بيش از حد و غيرمتعارف در دختران و پسران تبديل به ابزاري براي کسب قدرت اجتماعي و لجبازي مي شود.آنها کج‌دهني خود به برخوردهاي نسنجيده خانواده و اجتماع را با رنگهاي تند صورت هايشان يا هر نوع هنجارشکني ممکن نشان مي دهند.روشهاي پرورشي سختگيرانه ، تعصبات کور و بي منطق جوانان را عصيان زده خواهد کرد، که بي احترامي به عرف جامعه از پيامدهاي آن است.نمي شود به هر کس که آرايش مي کند برچسب بيمار رواني زد؛ اما زماني که آرايش کردن و نکردن سبب ايجاد اضطراب و افسردگي يا رفع آن شود و احساس نياز به آرايش فرد را اندوهگين کند و اختلال کارکرد شغلي ، تحصيلي ، يا روزانه به وجود آيد، مي توان به عنوان نوعي مشکل رواني آن را بررسي کرد.به گفته کارشناسان يکي از عوامل گرايش زنان و دختران به آرايش تبليغات زياد رسانه ها و مطبوعات در اين زمينه است. رسانه ها بخصوص رسانه هاي غربي با معرفي لوازم آرايشي در تبليغات خود، اين نکته را به زنان تلقين مِي کنند که با استفاده از اين لوازم زيباتر به نظر مي رسند؛ به همين دليل افرادي که بيشتر به زيبايي ظاهري توجه دارند فريب اين تبليغات را مي‌خوردند.اين در حالي است که تحقيق در زندگي مردم در کشورهاي غربي نشان از عدم توجه زنان اروپايي به لوازم آرايشي دارد و توجه به اين امر مي تواند در کاهش گرايش زنان ايراني به اين لوازم بسيار مؤثر باشد. به نظر مي رسد که در خانواده، محيط آموزشي و يا تعاملات اجتماعي نياز مورد توجه قرار گرفتن جوانان تامين نشده و همين امر باعث شده براي جبران اين کاستي جوانان براي جلب توجه ديگران از لوازم آرايشي استفاده کنند.به منظور جبران کاستي جوانان و همچنين ارتقاي شخصيت و رفتارهاي اجتماعي نگرشها و پيش نيارهايي لازم است که بايد تامين شود به طوري که بايد نوع نگاه به دختران از دوران مهد کودک تا دانشگاه تغيير کند و بيشتر آنها را در فعاليتهاي اجتماعي و آموزشي مشارکت داده و مسئوليت بيشتري به آنها واگذار کرد.

برنامه ريزي هاي کلان و فراگير با همکاري سازمان صدا و سيما، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي و نهادهاي مرتبط با حوزه زنان که از بسياري از مسائل حوزه زنان آگاهي دارند و با کمک مراجع ديني و روانشناسان مي توان زيبايي هاي واقعي يک زن مسلمان را جايگزين زيبايي هاي ظاهري و فريبنده کرد.