بوستان حجاب

واقعيت اين است که امروز بدحجابي با معاني گوناگوني همچون مدگرايي که ناشي از رواج فرهنگ مصرف گرايي است، پيوند خورده است که ضرورت دارد بين بدحجابي تلفيق شده با مد با بدحجابي معمولي تفکيک قائل شويم.

هر سال با نزديک شدن فصل تابستان، مسئله حجاب به جرايد و روزنامه ها کشيده و سيل انتقاد ها به وضعيت حجاب در کشور مطرح مي شود و درباره راهکار هاي حل اين مشکل بحث و بررسي صورت مي گيرد اما امسال با روندي سريع تر جامعه مطبوعاتي به اين مسئله روي آورده است که نمي توان نقش تذکرات حضرت آيت الله مکارم شيرازي، آيت الله خاتمي امام جمعه تهران و آيت الله علم الهدي امام جمعه مشهد را در اين مسئله انکار کرد.

اما آن چه به نظر مي رسد امسال عزم جدي تري از سوي مسئولين و مردم براي مواجهه با اين پديده نابهنجار اجتماعي وجود دارد که اماره هايي چون راهپيمايي هاي حجاب در کشور و تاکيد بر اجراي قانون عفاف و حجاب به خوبي اين مطلب را اثبات مي کند.

دامنه اين بحث ها در رسانه هاي نوشتاري محدود نمانده است و رسانه ملي هم در برنامه هاي خبري، تحليلي خود به پرداختن به جنبه هاي مختلف بد حجابي و راهکارهاي آن روي آورده است.

واقعيت اين است که امروز بدحجابي با معاني گوناگوني همچون مدگرايي که ناشي از رواج فرهنگ مصرف گرايي است، پيوند خورده است که ضرورت دارد بين بدحجابي تلفيق شده با مد با بدحجابي معمولي تفکيک قائل شويم به اين گونه که بد حجابي ساده ناشي از سهل انگاري ديني، تربيت سوء خانوادگي بوده اما بدحجابي که بصورت مد نمود پيدا مي کند ناشي از اوج گرفتن فرهنگ مصرف گرايي، تاثير گرفتن از شبکه هاي ماهواره اي و انفعال فکري است که گاهي با ترويج و تبليغ نمادهاي گرايشات فاسد فکري مانند شيطان پرستي،هيپي، رپ، همراه مي گردد.

در اين ميان مي توان گفت سوالاتي که بعضي در فقه درباره حق حاکميت در برخورد انتظامي با بد حجابي و يا اينکه حجاب مسئله شخصي است يا اجتماعي، دنبال مي کنند فقط درباره صورت نخست يعني بدحجابي صرف است اما آنجا که بدحجابي نشاني از خودنمايي جنسيتي، تظاهر به فرهنگ ضد ديني( نه غير ديني) مي گردد و ملاحظات فرهنگي و سياسي در پشتيباني از اين مقوله به عنوان ابزار تهاجم فرهنگي ديده مي شود که قصد استحاله نظام ديني را در سر مي پروراند، بايد با ديدي عميق تر به طرح مسئله از دريچه فقه نگريست.

پس بايد اذعان کرد که امروز مسئله حجاب در کشور ما در قالبي ساده قابل تفسير نيست بلکه پيوندهاي گوناگوني با مسايل گوناگون فرهنگي،تربيتي،اقتصادي، تحصيلي، هنري، ورزشي و... پيدا کرده است که البته بدون سرکشيدن به اين حوزه ها و اصلاح زير ساخت هاي آن، امکان حل مسئله وجود ندارد.

در مواجهه يا مقابله با بدحجابي نبايد از نظر دور داشت که توجه به علل اين پديده در اجتماع ما بسيار لازم مي نمايد، به عبارت ديگر با گشت هاي ارشاد، تذکرات لساني، اجراي قانون هاو آيين نامه هاي حجاب در دانشگاه ها و نظارت صحيح بر آن، مي توان از موج بد پوششي در کشور کاست اما اگر در صدد باشيم تا ريشه هاي اين مشکل را بشناسيم و مانند يک طبيب به درمان آن بپردازيم و زمينه هاي بازگشت بيماري را در شخص بخشکانيم، دقت نظر و عمل بيشتري را طلب مي کند.

در علت يابي مشکل بد حجابي بايد سري به فضاي فکري جامعه بزنيم و انديشه هاي فرويدي در دانشگاه ها و تاثير آن بر نسل دانشجو، انديشه هاي مصرف گرايانه، آزادي گرايانه و گرايش فکري به تمدن غربي محک زده شود و بر رواج افکاري ايراني اسلامي تاکيد و در اصلاح متون درسي گام موثر برداشته شود.

در فضاي عمومي جامعه نيز بر ارزش هاي اسلامي مانند آراستگي ظاهري تاکيد گردد و فضاي معنوي در جهت رشد و تعالي طراحي گردد و الگو هاي جامع و کامل در جهت رفع همگرايي و چشم و هم چشمي در ترويج بد حجابي ترويج گردد.

در فضاي رسانه اي با تاکيد مستمر و غير مستقيم بر ارزشي بودن حجاب، گرايش وارونه ارزشي غرب به برهنگي و آزادي جنسي در برنامه ها و محصولات هنري نمود پيدا کند تا اشخاص حجاب را براي خود خلاف اصل و محدوديت تلقي نکنند.

در فضاي خانوادگي نيز که مهمترين و تاثير گذار ترين نهاد فرهنگي است، سعي بر آموزش روش زندگي و تربيت صحيح ديني شده و التزام به احکام شرعي از سنين پائين به درستي تبيين و فرد براي تعامل کامل و صحيح براي ورود در جامعه، آموزش داده شود.

عليرضا استاديان