بوستان حجاب

40- كانون خانه و خانواده را چگونه مي‌بينيم و چگونه مي‌شناسيم و چگونه ميسازيم و بهره‌وري آن را چگونه ارزيابي مينمائيم؟ آيا خانه و خانواده خوابگاه است و زن و شوهر و فرزندان فقط در آن استراحت مي‌كنند و عمر سپري مي‌نمايند، يااينكه خانه و خانواده، آموزشگاه است، نمايشگاه است، دانشگاه است، كارگاه انسان‌سازي است، و كانون پرورش سخت‌ترين و حساس‌ترين مخلوق عالم آفرينش، انسان است، انساني كه خداوند عليم حكيم، همه چيز را براي او آفريده و او را براي خود "خلقت‌الاشياء لاجلك و خلقتك لاجلي" و پس از آفرينش انسان"فتبارك‌الله احسن‌الخالقين" به خودتبريك گفت.
41- چه كنيم، كانون خانه، آسايشگاه و خوابگاه و زيستگاه صرف نباشد و بلكه همه اينها باضافه دانشگاه و آزمايشگاه و نمايشگاه، صفات جمال و جلال خداوندي مي‌شود و "اسماء حسناي" خداوند در انسان تجلي يابند به نطر مي‌رسد، يكي از راههاي مناسب "تعاون" مي‌باشد كه در دستور خداوند حكيم آمده"تعاونوا علي‌البر و التقوي" است و پرهيز از "تعاون" درگناه و تجاوز به حقوق يكديگر، و پروا داشتن از خدا در اجراي صحيح اين قاعده كه خداوند "شديد‌العقاب" ميباشد تعاون در خدمت بهمديگر در درون خانه و تعاون در خدمت به ديگران در بيرون خانه و جامعه، تعاون بهمديگر در خودشناسي و خودسازي و خوديابي و خودباوري و مصونيت يافتن در برابر آلودگيها.
تعاون در حل مشكلات جامعه "اقتصادي، سياسي، نظامي، فرهنگي" كه واحد خانواده مي‌تواند نقش بايسته در اين وادي داشته باشد. به طور روشن مي‌دانيم كه جامعه و جهان از خانواده و خانواده‌ها پديدار و به امت و ملت و مملكت و قاره و جامعه بين‌الملل تبديل مي‌گردد. خانواده خودساخته و نكوكار، جامعه نكوكار و خودساخته تحويل ميدهد و خانواده‌هاي خودساخته به جامعه آلوده و بزهكار و ضد ارزشها ميرسند. بايد اصل و قاعده "تعاون" را احياء نمود و اعضاء تعاوني "زن، شوهر، دختر و پسر" را فعال و شاداب ساخت تا نيكي و پارسائي "البر و التقوي فراگير شود و انسان منزلت و مرتبت"خليفه‌اللهي" يابد "ثم جعلناكم خلائف في‌الارض لننظر كيف تعملون. قرآن كريم" و نمره رضايت دوطرفه "رضي‌الله عنهم و رضواعنه"‌بگيرد.
42- متأسفانه تا وقتي واژه "تعاون و تعاوني" مطرح مي‌شود، ذهن و انديشه ونگاه‌ها به سوي تعاون اقتصادي و كشاورزي و مقوله‌هاي مادي و محسوس، معطوف مي‌گردد، در حاليكه تعاون اقتصادي و صنعتي گوشه‌اي و نمونه الهي از اين مقوله مهم كه در قرآن و روايات، آيه وحديث دارد، بايد عام و جامع و فراگير نگريسته شود، آن گونه كه در قرآن مجيد آمده "تعاونوا علي‌البر و التقوي" تعاون در دو بخش"خدمت‌رساني بديگران و خودسازي و پروا داشتن" بايد مورد نظر و همسطح توجه باشد و در نقطه مقابل "ولا تعاونوا علي‌‌الاثم والعدوان" تعاون راه ندارد و نمي‌توان در مسير گناه و تجاوز، تعاون بوجود آورد. سيره و كارنامه امام علي و حضرت زهرا عليهماالسلام در ظرف نه سال در همين جهت بود. حضرت زهرا در همه شرايط علي و فرزندان را ياري داد، به ديگران نيز كمك نمود و علي‌عليه‌السلام در همه شرايط يار و ياور فاطمه عليها سلام بود. در مسئوليت، امور داخل خانه به عهده فاطمه آمد وكارهاي بيرون خانه برعهده علي قرار گرفت و هرگاه امام در محيط زندگي بود، به كارهاي درون خانه، همسر را ياري مي‌داد و هرگاه امام به مأموريت ميرفت، كارهاي بيرون‌خانه نيز برعهده حضرت زهرا واگذار مي‌شد. پس از وفات رسول خدا كه امور امت اسلامي در زمينه رهبري مخدوش شد، فاطمه به حضرت علي مساعدت فراوان در تصحيح امور نمود، ولي نتيجه گرفت. به مسجد آمد و حضرت را از فشار بر بيعت رها ساخت "خلوا ابن عمي" و تهديد به نفرين كرد كه با وساطت امام منصرف شد. پدر را در همه دوران حيات خود ياري داد و عنوان "ام‌ابيها" گرفت. پيامبر از داماد پرسيد عروس چگونه بود، جواب شنيد "نعم‌العون علي طاعه‌الله" يار خوبي براي عبادت و اطاعت بود و از عروس پرسيد داماد چگونه بود، جواب شنيد "يا ابت خير زوج"خوب شوهري مي‌باشد. خليفه اول و دوم از علي‌عليه‌السلام براي عيادت فاطمه وقت خواستند و به قول معروف "تكليف" كردند و حضرت قول داد و آنگاه كه به زهرا اطلاع داد، شنيد"البيت بتيك و الحره امتك" خانه خانه توست و زن آزاده‌اي چون من، كنيز تو مي‌باشم. تعاون در همه امور در زندگي اين زن و شوهر به وضوح ديده مي‌شود.

جمهوری اسلامی:* سيدرضا اكرمي