بوستان حجاب

ــمـــاز بــــ ریــــ د ه بــــ ریــــ د ه

الله اکــ ــبــ ر
بِـــ سْـــ مِ اللَّـهِ الـرَّحــ ْمَــ ـٰنِ الـ رَّحــ ِیـــ مِ الْـ حَـــ مــ ْدُ لِلَّـهِ رَبِّ الـــ ْعَ الــ َمـ ِیـــ نَ الـــ رَّحْـــ مَـــ ٰنِ الرَّحِ یـــ مِ مَالـ ــِكِ یَـــ وْمِ الـــ دِّیــ . . .

مـادرم وقـتـی این حـمـد تـوست از شـدت درد
خـدا بـه رکوع ، سجود ، . . . و قـنوت نـمازت رحم کند

خـدا بـه دل مـا رحـم کـنـد

تا یـاد قـلاف شـمـشـیـر و دست و قـنـوت ت می افـتـیـم''

ܜܔܢ امشب را نظاره گر ِ الیَ الیَ گفتن ِ حضرت اِنا اَعطَیناکَ المـــــادَر هستیم... .

می خواهیم پیکر مادر را ببریم تا کوچہ هاﮮ بنی هاشم...

عُقده شده برایمان ((غم ِ شب و بی کسی)) ...

می خواهیم بلند بلند لااله الا الله بگوییم...پشت سر ِ علی(علیه السلام)

می خواهیم دق کنیم امشب را...

فقط مانده ام پاهایم را چگونہ راضی کنم براﮮ رفتن...؟

˙·٠•● تصور کن جمع کوچکی را کہ از تشییع پیکر مادرﮮ برگشتہ باشند (نقطہ)