-
یکشنبه ۳ اردیبهشت ۱۳۹۱
-
احساس در تمام افراد متفاوت است. اما چيزى که مسلم است وجود مقدارى از آن در تمام نوع بشر مىباشد. برانگيختن اين احساس توسط عوامل مختلف در جهان مثبت يا منفى در انسان توليد نوعى نيروى بالقوه مىکند که قدرت اين نيرو به مقدار حساسيت احساس افراد بستگى دارد.
حال اگر اين نيرو در جهت مثبت يعنى توليد شادى به کار رود ايجاد ثبات، آرامش و سازندگى مىکند. کودک به خاطر دارا بودن دنياى خاص و ذهنى و احساس پاکى که هنوز آلوده نشده، تمايل به زيبايى و شادى دارد و از همه مهمتر داراى حس بسيار قوى است. به گونه اي که با کوچکترين کنشى، واکنش نشان مىدهد. عوامل شادى بخش مىتواند يک نيروى بالقوه شاد و زيبا به وجود آورد که طبعاً کودک آن را تبديل به يک نيروى بالفعل شاد و زيبايى بخش خواهد کرد. شادى در کودک، خلاقيت، قدرت آفرينش، ايجاد امنيت و ثبات فکرى و ميل به زندگى توليد مىکند. او در شادى ياد مىگيرد همه را دوست بدارد و با ديگران مهربان باشد. او در ساختن دنياى آينده خود نياز به انرژى و پشتوانه دارد که مىتوان مقدارى از آن را با شادى و زيبايى در او توليد کرد. برانگيختن احساس شادى در کودک، او را يارى مىکند که در فضايى زيبا و به ياد ماندنى، نصايح و آموزش را به خاطر بسپارد. حالت پر از غم و ترس، ايجاد اضطراب و فشار عصبى مىکند که کودکان از نظر روحى وادار به واکنش مىشوند. در اين مواقع يادگيرى به حد اقل يا صفر مىرسد زيرا مغز شديداً درگير رفع حالت پيش آمده مىباشد. اين اثرات بد، بسته به ميزان شدت آن تا مدتى در ذهن کودک باقى مىماند.
