بوستان حجاب

به طور کلي آنچه را ه پيرامون مسائل جنسي کشور وجود دارد اعم از باورها، اعتقادات و نگرش ها را با نام فرهنگ جنسي ياد مي کنند.به عبارت دقيق تر اين فرهنگ و خرده فرهنگ هاي درون آن است که به رفتار هاي افراد در اين زمينه ها جهت دهي مي کند. اما به نظر مي رسد که همچون ساير حوزه ها اين بخش نيز با نوعي تناقض هاي بنيادين روبه رو شده است. در حالي که فرهنگ سنتي ما بايسته ها و توصيه هاي خاص خود را در خصوص مسائل جنسي و نحوه ارضاي آن دارد نگاه هاي مدرن به زندگي نيز در قالب جنگ نرم بر بخشي از جامعه علي الخصوص طيف هايي از جوانان حکمفرما شده است.هرچند شايد برخي از اين افراد حتي از دلايل تغيير نگرش هاي خود نيز خبر نداشته باشند!
با اين حال بايد دانست ايران به دليل جوان بودن بخش عمده اي از جمعيت خود در سال هاي اخير در مسائل جنسي  با چالش مواجه شده است.مع الاسف در سالهاي اخير و با افزوده شدن به جمعيت جوان و در حال انتظار براي ازدواج خطر انحرافات اخلاقي و جنسي نيز افزوده شده است.بسياري از صاحب نظران معتقدند   آنچه كه امروز در جامعه ايراني  در خصوص فرهنگ جنسي مطرح است نتيجه خرده فرهنگ هاي سنتي ، ايراني و غربي است كه ماهيتي مشوش به اوضاع فرهنگ جنسي در كشور داده است.جوانان ما امروز از يك طرف فرهنگ نابسامان جنسي غرب را در پيش رو دارند ، ازيك طرف با نگاه هاي باستاني ايرانيان به مقوله ازدواج روبه روهستند و از سوي ديگر در بطن يك جامعه ديني زندگي مي كنند كه اقتضائات خاص به خود را دارد. 
از ديگر سو چالش ديگري مسائل جنسي را تحت تاثير قرار داده و آن کاهش سن بلوغ است.برخي كارشناسان يكي از اصلي ترين دلايل رواج آسيب هاي اجتماعي همچون انحرافات جنسي ، بدپوششي و... تاخير در سن ازدواج جوانان آن هم در مقطعي است كه سن بلوغ در ايران كاهش يافته است .در واقع امروزه اطلاعات کودکان در زمينه مسائل جنسي و سن بلوغ به صورت لگاريتمي افزايش يافته است و اين اطلاعات به نوعي حس جنسي را در کودکان افزايش مي دهد. در حال حاضر اطلاعاتي که در اختيار کودکان در زمينه مسائل جنسي
مي رسد نسبت به گذشته افزايش يافته است لذا ميزان ذخيره مغزي در زمينه مسائل بلوغ زياد شده و اين اطلاعات وقتي انبوه مي شوند حس هاي کاذبي را در کودکي که به سن بلوغ نرسيده اند، برمي انگيزد.
قرآن كريم بلوغ را سن ازدواج مي‌داند و از آن با تعبير بلوغ نكاح ياد مي‌كند. روايات ائمه و تفاسير مختلف نيز بر همين موضوع صحه مي‌گذارند؛ به طوري كه شيخ طوسي سن ازدواج را سن توانايي جنسي و رغبت به تاهل مي‌داند. يعني سن ازدواج، سن تمايل است و چنين برمي‌آيد كه در صورت نياز اگر ترك آن موجب گناه ‌شود، ازدواج واجب مي‌شود. اما در جوامع امروزي به دلايلي سن ازدواج از سن بلوغ جسمي فاصله گرفته است و اغلب اين فاصله معقول پنداشته مي‌شود.جوامع غربي اين خلا زماني يا در حقيقت دوره بحراني را با روابط آزاد جنسي كه پشتوانه قانوني دارد، مي‌پوشانند اما جامعه ديني ما چنين راهكاري را برنمي‌تابد. بالطبع در چنين شرايطي، آشكار شدن آسيب‌هاي دوره بحراني ناگزير است چرا كه نه مي‌توان مطابق راهكار ديني، سن ازدواج را به دوران بلوغ نزديك كرد و نه شرايط فرهنگي و اجتماعي دنياي معاصر اجازه مي‌دهد جامعه در شرايطي سالم افزايش سن ازدواج را تابي بياورد. در اين باره توسلي به آموزه‌هاي ديني مبني بر خويشتنداري تنها گزينه پيش روست كه باز هم به دليل شرايط فرهنگي روز و حاد بودن آسيب‌هاي تاخير در ازدواج به صورت عمومي و گسترده راه به جايي نمي‌برد.البته تاخير در سن ازدواج در ايران را مي توان به نحوي شبه الگوهاي غربي زندگي نيز دانست. امروز برخي از جوانان كمتر زير بار ازدواج مي روند و اساسا تز تك همسري را كه تحديدي بر لذت گرايي است رد مي كنند .در نگاه غربي بوالهوسي، عياشي و بي وفايي به همسر به صورت يك فرهنگ درآمده است؛ به عبارت ديگر، تبديل عشق از يك همسر به همسر ديگر چيزي است كه نه تنها قبح خود را از دست داده، بلكه شكل يك هنجار اجتماعي به خود گرفته است. بسياري از كساني كه هم خانگي اختيار كرده اند، به راحتي عشق خود را از يكي به ديگري انتقال مي دهند و اين از لحاظ زندگي خانوادگي، افزايش طلاق و ازدواج مجدد، نوعي ساختار خانوادگي جديد در غرب ايجاد كرده است.همچنين آمارها نشان مي دهند كه در كشور ما فاصله بين سن بلوغ تا ازدواج نسبت به گذشته در دختران 15سال و در پسران حدود 20سال به تاخير افتاده است. همچنين تعداد دختراني كه از سن ازدواج شان گذشته، چهار و نيم ميليون نفر و آمار زنان بيوه به يك و نيم ميليون نفر رسيده است.اگر اين معضلات را در کنار مسائل اقتصادي نيز قرار دهيم به خوبي مشخص مي شود که قشر جوان ايران مسئله جدي اي به نام چگونگي ارضاي جنسي دارد که اگر راهکار صحيحي در پيش روي آن قرار نگيرد به تدريج فساد اخلاقي و روابط نامشروع ميان دختران و پسران افزايش
مي بايد و به نوعي جامعه ما به سوي قبح زدايي از روابط دختر و پسر حرکت مي کند. البته امکان ازدواج نيز همچون گذشته در  پيش روي جوانان وجود ندارد. در نگاه سنتي و قديمي روابط ميان خويشاوندان موجب مي شد تا امکان ازدواج براي دختران فراهم شود اما با گسترش کلانشهر نشيني و قطع صله رحم با خويشاوندان اين امکان از بين رفته است و از اين رو دختران غير از محيط هاي آموزشي و يا کاري محلي را براي همسر يابي پيدا نمي کنند و همين امر نيز به موضوع گسترش بدحجابي ها دامن زده است.
از اين روست که بايد گفت مسئولين و بخصوص انديشمندان حوزه و دانشگاه بايد نگاه خاصي به مسائل جوانان داشته باشند و راهکارهاي مناسبي را براي ارضاي غريزه جنسي که بخشي از وجود انسان هاست ارائه دهند. البته برخي در اين ميان تنها راه اين مسائل را بازگشت به ازدواج موقت و يا شکستن قبح تک همسري مي دانند  که به نظر نمي رسد برآمده از يک تحليل صحيح و دقيق باشد. هرچند دين مبين اسلام در خصوص ازدواج موقت و يا موضوع چند همسري توصيه هايي را مطرح کرده است اما اين مسائل بايد در يک پکيج کامل مورد توجه قرار گيرند و صرف برجسته کردن اين بخش از احکام نه تنها به صلاح نيست بلکه مي تواند ما را با آسيب هاي جدي تري مواجه سازد.