-
دوشنبه ۲۱ شهریور ۱۳۹۰
-
استفاده از ماهواره در تمامي زمينه هاي زندگي نوجوانان و جوانان تاثيرات شگرف و عميقي بر جاي مي‌گذارد، 
نوجوانان با تماشاي برنامه‌هايي که با دانسته‌هاي مذهبي و ديني‌شان تفاوت دارد دچار نوعي تعارض بين فرهنگي شده و همين تعارض‌ها سرچشمه بسياري از کشمکش‌هاي دروني، اضطراب و درگيري‌ها با پدر و مادرها يا اولياي مدرسه مي‌شود.
نوجواناني که به دليل کشش بالقوه برنامه‌هاي ماهواره به طرف آنها گرايش پيدامي‌کنند، اگر جايگزيني مناسب به آنها پيشنهاد نشود روز به روز بر گرايش آنها به برنامه‌هاي بدون فيلتر و مضر ماهواره افزوده مي‌شود.
به نظر مي رسد يكي از علت هاي رشد ماهواره و برخي از سريال هاي آن در ميان خانواده هاي ايراني ضعف دروني رسانه هاي داخلي در تامين نياز ها و خواسته هاي مخاطبان باشد.
به راستي رسانه ملي ما تا چه اندازه نياز ها و سلايق مخاطبان خودرا مي شناسد؟ و تا چه اندازه در راستاي برآورده كردن اين نياز ها و مطالبات عمل كرده و توانسته برنامه هاي مردم پسند را به جامعه ارائه دهد؟
به نظر مي رسد ضعف رسانه ملي يكي از علل گرايش به ماهواره و به خصوص سريال هاي آن باشد.
برخي از نظر سنجي ها نشان مي دهد هر گاه رسانه ملي برنامه ها و سريال هاي زيبا و جذاب و مردم پسندي را پخش مي كند در آن ساعات ميزان استفاده از ماهواره كاهش پيدا مي كند.اين موضوع نشان مي دهد كه مردم بر اساس سلايق خود تصميم مي گيرند.
امروز بايد ببينيم كه قدرت ما در برابر ماهواره تا چه اندازه است.به طور مثال در حوزه جوان و نوجوان(كه جزء اقشار آسيب پذير در استفاده از ماهواره هستند) تا چه اندازه قدرت رقابت با برنامه هاي ماهواره اي را داريم؟رسانه ملي در اين حوزه چه برنامه هاي جذاب و ديدني تهيه كرده است؟
مردم ايران عموما از صدا و سيما شادي، جذابيت و فرح مي خواهند که مي توان از تماشاي کارتون تام و جري توسط تمام اعضاي خانواده و برخي سريال هاي تلوزيوني كه گه گاهي پخش مي شود به آن پي برد که اگر اين برنامه ها تامين نشود مخاطب به سمت برنامه هاي مخرب
ماهواره‌اي سوق پيدا مي کند.يک زن، مرد يا دانشجو و دانش آموز که به علتي چند روز تعطيل در خانه است براي اينکه دلگيري و خستگي اش را از راه تماشاي تلويزيون برطرف کند بايد کدام شبکه را مشاهده کند؟ بديهي است اگر تمام روزهاي تعطيل را هم کانال عوض کند
نمي‌تواند برنامه يا فيلم دلخواهش را پيدا کند در حالي که از طريق ماهواره اين کار محقق مي‌شود و اين يک آسيب است.
ما همواره در بحث ماهواره به گفتن اينکه ماهواره بد است اکتفا کرده ايم اما هيچ تلاشي نکرديم که يک جايگزين مناسب ارائه دهيم. قبول داريم که برنامه هاي ماهواره اغلب مخرب است، اما آيا واقعا رسانه جايگزين ما که صدا و سيما است با آن بودجه ميلياردي و دستگاه عريض و طويل توانسته است برنامه هايي ارائه دهد که جايگزين ماهواره باشد؟ پاسخ کاملا واضح است خير.
پس تا زماني که ما تنها به بيان اين نکته بپردازيم که فلان مطلب بد است و اقدامي براي خلق يک جايگزين مناسب نکنيم وضعمان تغيير نمي کند.در مورد ماهواره هم همين موضوع صادق است تا زماني که رسانه ملي ما نتواند برنامه هاي جذاب و متنوع توليد کند کماکان شاهد افزايش استفاده از ماهواره هستيم و خواهيم بود حتي اگر همه جا را پر کنيم که ماهواراه آتش است.
