-
سه شنبه ۱۵ شهریور ۱۳۹۰
-
پرسش:
از منظر آيات و روايات چه راهكارهايي براي كنترل و تعديل غريزه جنسي و عدم طغيان آن ارائه شده است. لطفاً اهم آنها را به نحو اجمال بيان كنيد؟
پاسخ:
يكي از مسايل مهمي كه انسان به ويژه جوانان با آن درگيرند، طغيان غريزه جنسي و خروج از مرز اعتدال است. پرواضح است كه در صورت عدم تأمين اين نياز طبيعي، مشكلاتي براي انسان بروز و ظهور خواهدكرد. بنابراين همزمان بايد با روش هاي عقلاني و وحياني به تأمين اين نياز طبيعي اقدام نمود و از طرفي با راهكارهاي پيشگيرانه به تعديل غريزه جنسي پرداخت كه جنبه درماني نيز دارد. در اينجا به اهم عوامل تعديل غريزه جنسي از منظر آيات و روايات مي پردازيم:
1- توجه به كرامت انساني
يكي از عوامل مهم غلبه بر شهوت، شناخت شأن و منزلت خويش و احياي شخصيت معنوي است. امام علي(ع) مي فرمايد: «من كرمت عليه نفسه هانت عليه شهواته» كسي كه نفس را احترام كرد، شهوت در نظرش پست و كوچك مي شود. (نهج البلاغه، حكمت441)
اگر كسي بداند كه پيروي از شهوات و ارضاي غريزه جنسي به صورت نادرست با آبروريزي و رسوايي همراه است، به طور قطع از انجام دادن كارهايي كه به شخصيت او آسيب وارد مي كند، خودداري مي كند. امام علي(ع) مي فرمايد: كسي كه شرافت ذاتي اش را بشناسد، خود را از پستي شهوت مصون مي دارد. (غررالحكم و دررالكلم، ج5، ص438) همچنين در اين رابطه آن حضرت در كلامي ديگر مي فرمايد: كسي كه بر نفس خود حاكم شد، شأن و منزلتش بالا گرفت و كسي كه نفسش فرمان رواي او شد، قدر و قيمتش كاسته شد. (مستدرك الوسايل، ج2، ص278) در اين حديث به صراحت به ناسازگاري تعالي روح و روان با آزادي كامل غرايز و شهوات تأكيد شده است. دليلش هم آن است كه در صورت طغيان غرايز و شهوات و غلبه آن بر سجاياي اخلاقي و تعالي روح و روان، انسان ممكن است براي ارضاي شهوت جنسي خود به انواع رذايل اخلاقي نظير دروغ، تهمت، خيانت در امانت، عهدشكني و جنايت و... دست بزند و به عزت نفس خويش آسيب برساند. امام علي(ع) در اين خصوص چه زيبا فرموده اند: چه بسا لذت ناچيزي كه آدمي را از نيل به درجات عالي انساني بازمي دارد. (غررالحكم و دررالكلم، ج4، ص548)
2- ياد مرگ
عامل ديگري كه در غلبه بر شهوت و كنترل و تعديل غريزه جنسي نقش مهمي دارد، ياد مرگ و قيامت است. امام علي(ع) مي فرمايد: «اي بندگان خدا! برحذر باشيد از مرگ و از سختي هاي آن. وقتي نفستان خواست شما را درباره شهوات به تباهي بكشاند زياد به ياد مرگ باشيد، زيرا براي موعظه، ياد مرگ كافي است.»
رسول خدا(ص) اصحاب خود را درباره مرگ بسيار سفارش مي كرد و مي فرمود: «زياد مرگ را ياد كنيد، زيرا ياد مرگ، شكننده لذات نفساني و حايل ميان تو و شهوات است. (بحارالانوار، ج2، ص287)






