-
پنجشنبه ۳ شهریور ۱۳۹۰
-
يک روانپزشک گفت: زنان بيشتر از مردان دچار اضطراب ميشوند؛ البته اين مسئله در انواع اضطرابها متفاوت است مثلاً در اختلالات وسواسي حدوداً نسبت زن و مرد مساوي است ولي در اکثر اضطراب هاي ديگر تقريباً زنان 2برابر مردان دچار اختلال ميشوند.
حميد طاهرخاني در گفتگو با فارس با بيان اينکه اضطراب درحد معمول، جزئي از زندگي روزمره است اظهار داشت: کمي نگراني و اضطراب ميتواند به تمرکز و انگيزه فرد کمک کند اما اگر اضطراب زياد و بيش از اندازه باشد، ممکن است احساسي از نااميدي به همراه گيجي و همچنين احساس نگراني بيش از حد نسبت به رويدادهاي غير جدي و معمولي زندگي به وجود آورد.
وي افزود: در واقع افزايش نگراني و اضطراب به حدي که بر زندگي روزمره تسلط يابد پديده اي طبيعي نيست و اضطراب هنگامي در فرد بروز ميکند که شرايط استرسزا در زندگي او بيش از حد طولاني شود يا بهطور مکرر رخ دهد که در اين صورت بدن فرسوده و در برابر بيماريهاي جسمي و رواني آسيبپذير ميشود.
طاهرخاني در باره علل بروز اضطراب تصريح کرد: با فعال شدن مکانيسمهاي دفاعي بدن براي مبارزه يا استرس ترشح آدرنالين از غدد فوقکليوي افزايش مييابد و موادي که از تجزيه آدرنالين در بدن به نام کاتکول آمينها جمع ميشوند نهايتاً بخشهاي مختلف بدن را تحت تأثير قرار ميدهند.
وي اضافه کرد: تلاش براي پرهيز از اضطراب، خود موجب اضطراب بيشتر ميشود و استرس با هر منشاء مثل مشکلات اجتماعي يا مالي، سابقه خانوادگي اضطراب، خستگي، کار زياد يا بيماري جسماني، بروز اضطراب را تسريع ميکند.
اين متخصص روانپزشکي يادآور شد: اضطراب يکسري علائم بدني و فيزيولوژيک مانند لرزش و گرفتگي عضلات، احساس گرفتگي يا پري در ناحيه گلو يا قفسه سينه، نفس تنگي و افزايش ضربان قلب، سبکي سر يا گيجي، عرق سرد و دستان مرطوب، انقباض و دردهاي عضلاني، خستگي مفرط و اختلال در خواب دارد.
وي گفت: اضطرابهاي معمولي براي همه رخ ميدهد و معمولاً گذراست ولي پذيرش اضطرابهاي شديدتر براي فرد معمولاً سخت است و آن را به صورت عدم احساس راحتي، بي قراري، احساس تحريکپذيري بيش از اندازه، نگراني بيش از حد تجربه ميکند. همچنين ممکن است ترس دائم از اينکه اتفاقي بد در حال وقوع است يا احساسي مبني بر اينکه دنيا به آخر رسيده است يا اينکه عدم توانايي در تمرکز براي فرد رخ ميدهد.
طاهرخاني ادامه داد: اضطراب به تنهايي يک بيماري محسوب نميشود و انسانها حتي در بعضي از وضعيتهاي مثبت مانند ازدواجکردن، بچهدارشدن، ارتقاي تحصيلي و غيره دچار اضطراب ميشوند ولي اگر اضطرابها طولکشنده باشند يا اينکه به قدري شديد باشند که عملکرد روزانه فرد را تحت تاثير قرار دهد، مي توان از آنها به عنوان اختلالات اضطرابي نام برد.
اين روانپزشک تصريح کرد: اختلالي که نزديک به بحث ماست اختلال اضطرابي منتشر است و بدين معنا است که فردي حداقل در يک دوره 6ماهه اضطراب و دلشوره مداوم داشته باشد. ولي اختلالات اضطرابي ديگر نيز داريم که ميتوان از پانيک يا هراس، فوبيا يا ترس مرضي، وسواس و اختلال استرس پس از سانحه نام برد که هرکدام تعريف مشخص خود را دارند.
طاهرخاني يادآور شد: زنان بيشتر از مردان دچار اضطراب ميشوند. البته در انواع اضطرابها متفاوت است مثلاً در اختلالات وسواسي حدوداً نسبت زن و مرد مساوي است ولي در اکثر اضطراب هاي ديگر تقريباً زنان 2 برابر مردان دچار اختلال ميشوند.
وي خاطرنشان کرد: شايد بتوان گفت که تمام اضطرابها نياز به درمان ندارد ولي تمام اضطرابهايي که منجر به اختلال عملکرد ميشود و فرد را آزار ميدهد يا به نوعي در دسته اختلالات اضطرابي قرار ميگيرند بايد درمان شوند. طاهرخاني در پاسخ به اين سئوال که آيا درمان اضطراب فقط داروهاي آرامشبخش است يا نه تصريح کرد: اين سئوال مهمي است و بايد توجه کنيم که کلاً درمان اضطراب ميتواند بر اساس درمان دارويي به علاوه رواندرماني باشد ولي متاسفانه مصرف خودسرانه داروهاي خواب آور و آرامبخش مثل ديازپام و غيره براي کنترل اضطراب خيلي شايع است.
وي افزود: درست است که براي موارد کوتاه مدت اضطراب ميتوان از اين داروها استفاده کرد ولي درصورت وجود اضطرابهاي طولانيتر از يک ماه نبايد به هيچ وجه اين داروها بدون تجويز روانپزشک مصرف شود چرا که داروهاي خوابآور و آرامبخش ميتواند در درازمدت اعتيادآور باشند.
اين روانپزشک گفت: دراضطرابهاي طولانيمدت بايد از داروهاي ديگري استفاده کرد که حتما بايد با تجويز روانپزشک باشد. وي اضافه کرد: علاوه بر دارودرماني و رواندرماني، توصيههاي مفيدي براي کاهش شدت يا حتي جلوگيري از اضطراب وجود دارد که امتناع از خوردن کافئين مانند قهوه، چاي، کولاها و شکلات يکي از اين راههاست چرا که کافئين فرد را در يک حالت تحريکپذير قرار ميدهد.
وي اضافه کرد: خودداري از مصرف سيگار نيز راه ديگر است زيرا نيکوتين موجود در سيگار سبب افزايش
تحريک پذيري، افزايش انقباض عروقي و افزايش کارکرد قلبي ميشود.از طرف ديگر انجام فعاليت بدني به طور منظم ميتواند بسيار کمککننده باشد، حتي يک پيادهروي کوتاه ميتواند شخص را آرام نگه دارد.
طاهرخاني يادآور شد: داشتن رژيم غذايي سالم، افزايش اعتماد به نفس، عدم گوشهنشيني و اجتماعي بودن نيز از ديگر مواردي است که مي تواند به شخص درجهت کنترل اضطراب کمک کند.
