بوستان حجاب

زندگي آرام و بدون دلهره و تشويش، آرمان هر انسان خردمندي است كه براي تحصيل آن شبانه روز مي‏كوشد. چنين زندگي، بزرگ ‏ترين گمشده بوده و انسان به‌گونه‏اي خاص در طريق آن مي‏كوشد. با داشتن همه نوع ابزار و وسايل زيستي، آرامشي در خود نديده، هرروز خود را از مقصد دورتر احساس مي‏كند. واقعا نقص زندگي صنعتي در چيست که علي‌رغم وجود هر نوع وسايل آرامش، اما آرامشي وجود ندارد. محققان، اشكال را در بنيانهاي زندگي بشر كنوني مي‌دانند. بنيانهايي که عبارت است از امور مادي و لذايد نفساني که در آن شاخص خوشبختي و بدبختي را ثروت و خوشي‏هاي مادي و جلوه فريبنده آن تشكيل مي‏دهد. دورنماي زندگي مادي بسيار زيبا و فريبنده است، اما هرگز سعادت آفرين و آرامش بخش نيست.. بشر در پرتو حس كنجكاوي خواهان درك راز هستي و معماي خلقت است، او همواره مي‏خواهد بفهمد سر آغاز هستي و سر انجام آن كجاست و خود او از كجا آمده و راز آفرينش او چيست. گروهي در پرتو داشتن سرمايه علمي كافي و رهبري‏هاي صحيح، موفق به درك راز خلقت و سرآغاز و سرانجام آن مي‏گردند؛ ولي برخي بر اثر ناهمواري محيط، در درياي حيرت و بهت فرو مي‏روند. در اين ميان آن گروه كه حساسيت خاصي در اين مسائل دارند، اگر حس كاوش آنان به طرز صحيحي رهبري نشود و يا خود آنها نيز مايه كافي براي حل اين معما نداشته باشند، چه بسا دچار افكار ماليخوليايي و تشويش فكري مي‏گردند و تحت فشار رواني خاصي قرار مي‏گيرند.