-
پنجشنبه ۲۰ مرداد ۱۳۹۰
-
دهم ماه مبارك رمضان سالروز وفات اول بانوي اسلام، همسر گرامي پيامبر اكرم(ص) حضرت خديجه آن خاطره آفرين دنياي اسلام است، بانويي كه از ورودش تا رحلتش تاريخ اسلام را به خاطراتي افتخار آفرين زينت بخشيد و بشريت را به انسان سازي اسلام فراخواند. حضرت خديجه(س) چنان زني است كه به پاس بزرگداشت اخلاقي و روحي و جانفشاني هاي بي دريغانه اش براي ابد، هرجا كه نامي از اسلام عزيز و رهبر آسمانيش باشد، نام او نيز به گوش رسيده و بر دلها آرامش مي بخشد.
حضرت خديجه از مشهورترين زناني بود كه قبل از اسلام اول شخصيت تجاري حجاز بود و نامش نه تنها در اسلام، بلكه در تاريخ اعراب و مورخين غيراسلامي نيز به عظمت ياد شده است.
او با اينكه شتران فراوان در دست خدمه و كاركنان خود داشت كه در سرزمين هاي مصر، شام، حبشه و حجاز به تجارت مشغول بودند ليكن هرگز اين تجارت به گناهاني مانند احتكار، رباخواري و تقلب آلوده نشد.
اين بانوي بزرگ، همان زني است كه بارها ديده شده بود سران و اشراف و رجال اعراب با ثروت هاي هنگفت براي ازدواج با ايشان پيش قدم مي شدند اما او نمي پذيرفت و به دنبال همسري بود كه انسان باشد و وقتي كه اين خصوصيت را در محمدامين يافت به ايشان عرض كرد اي محمد من تو را شريف و امانتدار مي دانم كه خويشتن خود را پاك نگه داشته اي، تو خوش خلق و راستگو نيز هستي، لذا اين انسانيت تو، مرا جذب كرده است، اكنون ميل دارم كه با من ازدواج كني. (1)
اين خانم با اين انتخاب نشان داد كه از جهت انديشه و تفكر بر ديگر زنان برتري دارد و بي علاقه به مال دنيا است چرا كه مهريه را هم از مال و ثروت خود قرار داد.
و بدين سان پيغمبر در سن بيست وپنج سالگي با خديجه چهل ساله درعين حالي كه خطبه عقد را حضرت ابوطالب خواند ازدواج كرد و تا خديجه زنده بود پيغمبر همسر ديگري اختيار نكرد.
حضرت خديجه در دامان پاكش گرامي ترين بانوي هستي حضرت فاطمه(س) را پروراند و اين گونه خداوند نسل پيغمبر را از خديجه قرار داد.
حضرت خديجه(س) بهترين مونس و انيس پيغمبر و بزرگ ترين مددكار روزهاي سختي او بود. او در دشواري هاي بعثت، موجب آرامش پيامبر گرديد و از بذل مال فراوان خود هيچ دريغ نداشت و با آن قدرت مالي و شهرت مقامي كه داشت با زجر و تهديد و شكنجه و تبعيد همسر خود ساخت و اعتراض نكرد و درعين حال با مجاهده و بذل مال خود در راه نيل به اهداف عاليه اسلام و پياده نمودن برنامه هاي قرآن، خدمت شاياني به مكتب انسان ساز اسلام عزيز نمود.
حضرت خديجه نزد پيامبر(ص) از احترام خاصي برخوردار بود، به طوري كه او را زياد دوست مي داشت و با او در كارها مشورت مي كرد.
از ابن عباس روايت شده كه پيغمبر(ص) چهار خط در زمين كشيد و فرمود: آيا مي دانيد اين چيست؟ عرض كردند خدا و رسول خدا داناتر است. پيغمبر فرمود: فاضل ترين زنان بهشت، خديجه بنت خويلد و فاطمه بنت محمد و مريم بنت عمران و آسيه بنت مزاحم زن فرعون مي باشند.(2)
منزلت حضرت خديجه به جايي رسيد كه خداوند به وسيله جبرئيل برايش سلام مي فرستاد و او را پاداش عظيم وعده مي داد كه هيچ كس از گذشتگان و اصحاب بدان مقام نرسيدند. (3)
سرانجام اين بانوي بزرگوار كه با فداكاري ها و ايثارها در راه اسلام آن همه زحمات و شدائد و سختي را تحمل نمود، پس از يك عمر پاكي و صداقت در كنار همسري فداكار در روز دهم ماه مبارك رمضان و در سن 65 سالگي بدرود حيات گفت و به لقاء الله پيوست.
پيغمبر خود خديجه را غسل داد و كفن نمود و در قبر او رفت و پيراهن خود را كفن او ساخت و در قبرستان حجون در كنار قبر عبدالمطلب دفن كرد. (4)
هرچند بعداز خديجه پيامبر(ص) همسران ديگري اختيار كرد اما هيچ كدام جاي آن بانوي گرامي را نگرفتند و پيغمبر از آنها صاحب فرزندي نشد و نسل او از خديجه باقي ماند. پيغمبر هيچ گاه خديجه را فراموش نكرد و هميشه از او و از صفات او به نيكي ياد مي كرد و به دوستان او احسان مي نمود. عايشه مي گويد: «بر احدي از زنهاي پيغمبر، آن قدر حسادت نكردم كه بر خديجه حسادت كردم براي اينكه پيغمبر بسيار از او ياد مي فرمود و اگر گوسفندي ذبح مي شد از آن براي دوستان خديجه مي فرستاد.» (5)
روزي حسادت عايشه را فرا گرفت و به رسول خدا عرضه داشت: خديجه پيرزني بيش نبود و خدا بهتر از او به شما عوض داده است، پيغمبر غضبناك شد و فرمود: نه به خدا بهتر از او را خدا به من عوض نداد. ايمان آورد به من وقتي مردم كافر گرديدند و تصديق كرد مرا هنگامي كه مردم تكذيب مي كردند و در اموال خود با من مواسات كرد، وقتي مردم مرا محروم ساختند و از او فرزنداني، خدا روزي من كرد و از زنان ديگر محروم فرمود. (6)
1-تذكره الخواص/ ص 302
2- الاستيعاب/ ج4 ص 284
3- الاصابه / ج 4 ص 282
4- مناقب ابن شهر آشوب /
ج 1ص 174
5 و 6- اسدالغابه / ج 5 ص 436






