بوستان حجاب

هفته گذشته انتشار اخبار و عكسهاي ماجرايي كه در بوستان «آب و آتش» رخ داد، موجب واكنشهاي فراواني نزد مسؤولان و رسانه ها شد. ماجرا از اين قرار بود كه جمعي كه بيشتر هم پسران و دختران جوان بودند، با حضور در بوستان «آب و آتش» در تپه هاي عباس آباد تهران، به آب بازي مختلط اقدام كردند و صحنه هايي را به وجود آوردند كه خلاف شؤونات مذهبي بود.
رسانه ها درباره اين رخداد واكنشهاي گوناگوني داشتند، اما بيشتر آنها اصل رويداد را تقبيح كردند. البته واكنشهاي بازديدكنندگان سايت ها هم در نوع خود جالب بود و آنها هم به اظهار نظر در اين باره پرداختند.
خبرگزاري فارس در واكنش به اين رخداد در حالي كه از كلماتي مانند «بروز بي اخلاقي و اعمال منافي عفت» استفاده مي كرد از قول مديرعامل اراضي عباس آباد نوشت: «عده اي در يك هماهنگي قبلي در پارك آب و آتش حضور يافته و تصميم گرفته بودند روي يكديگر آب بپاشند. افرادي كه اقدام به آب  بازي كرده بودند، اصولاً بدحجاب بودند. البته تعدادي افراد با حجاب نيز در پارك حضور داشتند. نيروي انتظامي نيز نمي توانست آنها را متفرق كند و از حدود ساعت 9 تا 12 اين افراد اقدام به آب بازي كردند و با قطع آب آنها را متفرق كرديم».
انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه شاهد نيز در نامه سرگشاده اي به محمدباقر قاليباف، شهردار تهران خاطرنشان كرد: «انتشار عكس هاي مفتضح از پارك «آب و آتش» تهران مانند زهري بود كه حلاوت آغاز ماه مبارك رمضان را به كام مردم تهران تلخ كرد».

مداخله پليس

سرانجام گويا با مداخله پليس و قطع آب، اين تجمع مختلط به هم خورد و البته تعدادي از اين افراد هم دستگير شدند تا تذكرات لازم را دريافت كنند. بر اساس اخبار منتشر شده، بخش خبري 20 و 30 تلويزيون هم براي عقب نماندن از قافله به پخش تصاويري از دستگير شدگان اين ماجرا اقدام كرد در حالي كه رو به ديوار ايستاده بودند و چهره هايشان ديده نمي شد.
ديگر چهره خبرساز در حاشيه اين داستان، محمدتقي رهبر نماينده اصفهان در مجلس بود. او به جهان نيوز گفت: در برخورد با اين پديده زشت در درجه اول بايد مشخص شود كه با چه اهداف و از سوي چه كساني ساماندهي شده است. وي با تاكيد بر اينكه نمايندگان مجلس بشدت از اين موضوع انتقاد دارند، گفت: ما در مجلس به دنبال تكميل اطلاعات در اين زمينه هستيم و اگر منبع و باني اين كارها مشخص شود، بي ترديد با آنها برخورد مي كنيم.
مردم چه مي گويند؟

اما اظهار نظرهايي كه مردم در بازديد از سايتهاي خبري داشته اند، تا اندازه اي متفاوت است. بيشتر بازديدكنندگان از شدت عمل در برابر چنين ماجرايي انتقاد كرده و به اين نكته اشاره كرده اند كه ارتباط دادن اين داستان با خارج از مرزها و نگاه توطئه آميز داشتن به آن درست نيست. البته افراد زيادي هم از اينكه اين حركت خلاف شؤون اسلامي بوده است، انتقاد داشته اند.
خواندن چند نمونه از پيامهاي مردمي در اين باره خالي از لطف نيست.
يكي از بازديدكنندگان سايت عصر ايران نوشته است: «جالبه طوري باهاشون صحبت مي كردن كه انگار قتلي چيزي انجام دادن!». ديگري نوشته است: « بذر نفرت در دل جوان ها بكاريم. به قول خواجه شيراز: هركسي آن درود عاقبت كار كه كشت». شخص ديگري گفته است كه: « بايد با اين افراد به طور قاطع برخورد شود!». و يكي ديگر نوشته است: « اوج افتخارمونه ديگه! اينكه سه چهار تا دختر پسرو دستگير كرديم كه داشتن آب بازي مي كردن. بعدشم قراره باهاشون برخورد شديد داشته باشيم. كاش اونقدر كه آب بازيشون مهم بود، اشتغال و تفريحشون هم مهم بود».
يكي ديگر از بازديدكنندگان گفته است:« آخه بگو نونتون نبود آبتون نبود... شرق و غرب كشور رو نگاه كنيد ببينيد چه وضعيه... خوشي زياد بشه اين ميشه ديگه!». و ديگري هم تأكيد كرده است: « تخليه نشدن انرژي اين جوانها با تفريح سالمي مثل آب بازي در نهايت منجر به افزايش خشونت در جامعه خواهد شد كه اثراتش را مي بينيم. واقعاً متاسفم».

جوانان چه كنند؟!

اما سايت خبري - تحليلي عصر ايران، اولين و گويا تنها سايتي بود كه در يك يادداشت تحليلي به زاويه ديگري از اين ماجرا پرداخت و همين يادداشت در سايتها و وبلاگها بازتاب يافت.
در بخشي از اين يادداشت آمده است: درباره ماجراي آب بازي دختران و پسران جوان در پارك آب و آتش ، حرف و حديث هاي زيادي گفته شده است؛ از اين كه «مگر اشكالي داشته كار اين جوانان؟» تا «اين كار طرح دشمن بوده براي از بين بردن حيا در جامعه».
اين كه كدام يك از اين باورها، مقرون به واقع است و كدامشان نادرست، موضوع اين بحث نيست و در جامعه اي كه تكثر فكري در آن يك واقعيت است، چنين تضادهايي قابل تصور است. موضوع بحث، خود ماجراي پيش آمده و نقد ديدگاه هاي موافقان يا مخالفان آن نيست، بلكه ريشه يابي اين ماجرا دغدغه اصلي اين نوشتار است، موضوعي كه نه رسانه هاي دل كباب براي ارزش ها بدان پرداختند، نه مسؤولاني كه همه چيز، حتي باريدن و نباريدن باران را توطئه دشمن مي دانند و نه آناني كه گفتند «مگه چيه؟».
نويسنده عصر ايران ادامه داده است: «واقعيت انكار ناپذير اين است كه جامعه جوان ايراني، با كمبود شديد و جدي «تفريح» و «دلخوشي» روبروست. شور و انرژي جواني در جوانان ايراني، كمتر فرصت تخليه در مسيرهاي درست مي يابد و اين انرژي متراكم يا در درون جوانان به توده اي از اندوه و افسردگي و نااميدي تبديل مي شود، يا در مسير تبهكاري هايي هرز مي رود كه هر روز اخبارش را در صفحات حوادث روزنامه ها مي خوانيم، يا به شكل رفتارهاي هنجارشكنانه اي مانند رانندگي هاي خطرناك در معابر عمومي و به خطر انداختن جان مردم نمود مي يابد، يا در بيهودگي هاي روزمره مانند ايستادن سركوچه ها و گز كردن خيابان ها و پارك ها سپري مي شود يا ناگزير در فرار از دنياي واقعي به فضاي مجازي و وبگردي هاي سرگردان دنبال مي شود و نظاير اين ها.

اين پايان ماجرا نيست!

«آب بازي در يكي از پاركهاي بندرعباس به بازداشت 30 جوان منجر شد. اين جوانها كه بوسيله شبكه هاي اجتماعي با هم قرار گذاشته بودند در حالي كه بطريهاي آب معدني در دست داشتند براي دريافت تذكر به كلانتري هدايت شدند». « آب بازي مختلط اين بار در پارك مريم مقدس!»
و ... اين خبرها ادامه خواهد داشت. اما به راستي راه حل چيست؟ آيا اين «آتش» با اين «آب»ها خاموش مي شود؟ تنها برخورد و هدايت جوانان به كلانتري راهگشاست يا رويكردهاي شايسته تر و درست تري هم هست؟